Elie یک نویسنده اخبار با عشق ناخوشایند به بازی‌های ترسناک است - حتی اگر بزرگ‌ترین ترس او چیزهایی باشد که دنبال او هستند. وقتی در حال جیغ‌زدن یا پنهان شدن نیستند، شانس خوبی وجود دارد که شما را در حال تست کردن مهارت‌های خود در metroidvanias یا فقط تحسین کردن مجموعه Pokemon TCG خود پیدا کنید. Elie قبلاً در TechRadar Gaming به عنوان نویسنده گروه کار کرده و در JOMEC در روزنامه‌نگاری بین‌المللی و مستندات درس خوانده است - اوقات فراغت خود را صرف فیلم‌برداری مستندات کوتاه درباره Smash Bros. یا هر بازی مستقل که سر راه آنها باشد، می‌کند.
علی‌رغم اینکه برخی از صحنه‌های Outlast مانند Outlast در خاطره من باقی مانده‌اند، مانند 序曲中的 Groom sequence در Outlast's Whistleblower DLC، اصابت انگشت در اولین بازی، یا شاید روی یک توده استخوان کودک در Outlast 2. تعداد زیادی صحنه در دو بازی، یک DLC و سرویس زنده The Outlast Trials وجود دارد. اما اگر Philippe Morin، یکی از موسسین Red Barrels، بخواهد صحنه‌ای که تیم را واقعاً متوقف کرد و به این فکر کرد که آیا این مناسب است یا خیر انتخاب کند، به اولین بازی برمی‌گردد.
برای کسانی که این صحنه را به یاد نمی‌آورند یا شاید هیچ‌گاه بازی نکرده‌اند یا شاید فقط تجربه را از حافظه خود پاک کرده‌اند، هنگامی که کاراکتر Miles Upshur در حال هدایت خود در زندان مرده‌مردان Mount Massive است، برخورد به زندانی که در حال نکروfilia است، یک لحظه بسیار شگفت‌انگیز است. این یک لحظه بسیار شگفت‌انگیز است، حتی در بازی Outlast. اما این بود دقیقاً هدف آن صحنه.
"ما احساس می‌کردیم که نیاز به چیزی داریم که به بازیکنان بقبولاند که هر چیز ممکن است در این بازی رخ دهد," Morin توضیح می‌دهد. "سپس J.T. Petty، [نویسنده اصلی Outlast] یک گفتگوی کامل برای تغییر چیزها ابداع کرد، تا شخص [نکروفیلیک] به شما بگوید، 'تو دوست داری تماشا کنی؟ تو دیوانه‌ای!' این یک چرخش بسیار خوب است زیرا چیزها را تغییر داد. زیرا قطعاً، بازیکن تصمیم می‌گیرد که تماشا کند. بنابراین، بله، احتمالاً اولین توالی‌ای است که تا حدی [گرم و گرم] شد.
تنها بار دیگری که Morin می‌تواند به خاطر آورد که تیم برای مدت طولانی بحث کرد که آیا باید صحنه‌ای را شامل شود یا خیر، واقعاً در The Outlast Trials اتفاق افتاد، در انتخاب افزودن مانکن‌های کودک به جای کودکان زنده در آزمایش‌هایی مانند Grind the Bad Apples یا Punish the Miscreants.
Morin توضیح می‌دهد که چگونه تیم پرسید "برای کودکان چه کاری باید انجام دهیم؟ آیا باید آنها را به عنوان مانکن در نظر بگیریم، یا از شخصیت‌های واقعی استفاده کنیم؟ در نهایت همه این‌ها فقط مجموعه‌ای از ربات‌های پلیمری در حال حرکت هستند. اما شما می‌دانید، در ذهن بازیکنان، این یک چیز کاملاً متفاوت است. اینجا جایی بود که ما محدوده خود را پیدا کردیم. یعنی، نه، اجازه دهید به مانکن‌های کودک ادامه دهیم و به هیچ وجه به اینجا نرویم.
این تصمیم بدون تردید تصمیم درستی بود. در The Outlast Trials تعداد زیادی لحظات خشونت‌آمیز با اهداف مانند Pervert the Futterman یا Despoil the Auction وجود دارد، خشونت و وحشت موجود در بازی به حدی است که بدون شک باعث ایجاد اضطراب در بازیکنان خواهد شد - اعتماد به نفس دارم.
اما مانند اکثر بازی‌ها، بهترین تصمیم‌ها توسط افرادی که بهترین آشنایی با سری دارند گرفته می‌شود; توسعه‌دهندگان. "تیم همیشه اولین واکنش به این ایده‌ها را دارد،" Morin می‌گوید. "بعداً، وقتی احساس کردیم که آیا مناسب است یا خیر، بگذارید به آن مسیر ادامه دهیم تا ممکن است واکنش‌ها کمی بیش از حد قوی شوند.
یادم می‌آید که در یک نقطه بحث کردیم وقتی تعداد افراد ما از 20 به 30-40 نفر رسید، زیرا بیشتر افراد تیم برای Outlast یا Outlast 2 حضور نداشتند، بنابراین باید یک صحبت کوچک درباره اینکه چه نوع گفتگویی برای ایجاد این نوع محتوای ضروری است داشتیم.
و گاهی اوقات، بله، ممکن است از یک ایده خجالت‌آور و ناسپاس شروع شود، اما شما باید آن را به تکامل برسانید و آماده باشید تا درباره آن صحبت کنید تا راهی پیدا کنید که ترسناک و رضایت‌بخش باشد. باید بتوانید این گفتگوها را داشته باشید. ما اغلب درباره آن در Red Barrels جوک می‌کنیم. بسیاری از گفتگوهایی که در استودیوهای دیگر شما را به دفتر منابع انسانی می‌بردند، اما اینجا بخشی از روال روزانه ماست.