با داشتن 170 شرکت تابعه در 25 کشور، بانجای اینترتینمنت مقیاس قابل توجهی دارد. اما در Iberseries & Platino Industria، استیو متیوز، مدیر بخش سریال‌های درام، روشن کرد که استراتژی جهانی این شرکت با مقیاس، پلتفرم‌ها یا ترندهای بازار آغاز نمی‌شود. بلکه با نویسندگان آغاز می‌شود.
"نویسندگان خوب، یعنی واقعاً همه چیز به آنها بستگی دارد،" گفت ماریا گراتسیا وایرو، مدیر محتوای Groenlandia در ایتالیا، وقتی از او پرسیده شد که چگونه تهیه‌کنندگان تعادل بین جذابیت تجاری و جاه‌طلبی خلاقانه را برقرار می‌کنند.
متیوز با او موافق بود و استدلال کرد که چالش بانجای ایجاد یک شبکه بین‌المللی بدون از بین بردن هویت‌های خلاقانه شرکت‌های تابعه‌اش است.
"من این گروه بزرگ از شرکت‌ها را ایجاد کردم و سپس این فرآیند دقیق را تشویق کردم که در آن شرکت هویت خلاقانه متفاوتی را حفظ کند،" او گفت. "همه اینها بر اساس خلاقیت، بر اساس استعداد، بر اساس نویسندگی است."
در مصاحبه با Variety، متیوز در مورد کمپ آموزشی دو روزه که دو بار در سال برگزار می‌شود و در آن بانجای از نویسندگان و تهیه‌کنندگان شرکت‌های تابعه دعوت می‌کند تا در این مدت ایده‌ها یا فیلمنامه‌هایی را توسعه دهند، توضیح داد. "لذت واقعی من یافتن نویسندگانی است که نویسندگان اپیزودیک هستند و آماده ایجاد یک نمایش هستند،" او گفت و خاطرنشان کرد که نیاز به آموزش و ارتقای مهارت نویسندگان و تهیه‌کنندگان جدید با کاهش تعداد مدارس توسعه در اروپا در اثر رونق استریمینگ افزایش یافته است.
این پنل وایرو، سیمونه الیویرا از A Fábrica برزیل و کارولینا بنگ، مدیرعامل Pokeepsie Films اسپانیا را گرد هم آورد - سه تهیه‌کننده‌ای که در بازارهای بسیار متفاوت کار می‌کنند اما با چالش اساسی یکسانی روبرو هستند: یافتن مطالب و استعدادهای قوی کافی برای پیشی گرفتن در چشم‌انداز شلوغ سریال‌های درام.
وایرو در Groenlandia گفت که فهرست این شرکت بر اساس داستان‌های اصلی ساخته شده است که اغلب از رویدادهای واقعی و شخصیت‌های نادیده گرفته شده گرفته شده‌اند. برای مثال، سریالی درباره گروه پاپ ایتالیایی 883 در ابتدا به عنوان یک پروژه یک فصله تصور شده بود اما به یک موفقیت بازگشتی تبدیل شد.
"آنها واقعاً به دنبال داستان‌های اصلی هستند،" وایرو درباره استریمرها گفت.
پاسخ این شرکت به معادله کیفیت در مقابل تجاری‌گرایی ساده است: نویسندگان. Groenlandia شهرتی به عنوان یک تهیه‌کننده حامی استعداد به دست آورده است که به نویسندگان شرکای خلاقی می‌دهد که ایده‌های آنها را درک و توسعه می‌دهند.
وایرو پیشنهاد کرد که این رابطه به طور فزاینده‌ای مهم است زیرا کمیسیونرها به دنبال پروژه‌هایی هستند که بتوانند متمایز شوند تا صرفاً در یک ژانر آشنا قرار گیرند.
الیویرا از A Fábrica به همین ترتیب بر اهمیت ایجاد روابط بلندمدت با خالقان تاکید کرد. این شرکت برزیلی در زمینه سریال‌های درجه یک، فیلم‌ها و sitcomها کار می‌کند و در حال توسعه چندین پروژه با نویسنده رافائل مونتس، از جمله اقتباس‌ها و سریال‌های اصلی است.
این استراتژی کمتر به پیش‌بینی موفقیت بین‌المللی بعدی مربوط می‌شود و بیشتر به ایجاد شرایط برای ظهور آن مربوط می‌شود.
بانگ از Pokeepsie مثال واضح‌تری ارائه داد. این شرکت که به خاطر وحشت و کمدی شناخته می‌شود، پس از اینکه بنگ کتاب‌هایی را که اعضای جوان‌تر خانواده‌اش می‌خواندند کشف کرد، وارد داستان‌گویی جوانان شد. او عاشق این مطالب شد و سال‌ها تلاش کرد تا این پروژه را بسازد.
"ما هر کاری را که دوست داریم انجام می‌دهیم،" بنگ گفت. "اگر در ذهن داشته باشید که موفق شوید، موفق نخواهید شد. شما باید به کاری که انجام می‌دهید ایمان داشته باشید."
این غریزه در بازاری که ترندها می‌توانند قبل از اینکه پروژه‌ای به تولید برسد منسوخ شوند، اهمیت فزاینده‌ای دارد. متیوز هشدار داد که نباید از اطلاعات بازار به عنوان یک دستورالعمل برای توسعه استفاده کرد.
"شما هرگز به دنبال ساخت یک نمایش تجاری نیستید،" او گفت. "شما به دفتر می‌آیید و می‌گویید: 'دوستان، بیایید یک نمایش تجاری بسازیم.' خوب نخواهد بود. و بنابراین، تجاری هم نخواهد بود."
او افزود که ترفند، یافتن تعادل مناسب بین درک بازار و حفظ ایده خلاقانه‌ای است که پروژه را در وهله اول ارزشمند می‌کند.
"اگر به طور رباتیک به پنلی بروید که یکی از افراد در آن می‌گوید: 'ما به دنبال تریلرها هستیم' و سپس به دفتر برگردید و سعی کنید آن را توسعه دهید، ممکن است تا زمانی که آن را تمام کنید تغییر کند،" متیوز گفت. "ترفند این است که یکپارچگی خلاقانه را در چیزی که سعی در ساخت آن دارید حفظ کنید."
این فلسفه همچنین رویکرد بانجای به ریسک را شکل می‌دهد. وایرو خاطرنشان کرد که تولید به طور ذاتی پرخطر است: حتی مطالب قوی نیز ممکن است به دلیل بازیگران، تامین مالی، کمیسیون یا هر تعداد متغیر دیگر با مشکل مواجه شوند.
برای متیوز، مقیاس بانجای می‌تواند به جذب بخشی از این ریسک کمک کند در حالی که به شرکت‌های تابعه اجازه می‌دهد تا نسبتاً چابک باقی بمانند.
"این افراد تمام روز، هر روز این تصمیمات خلاقانه را می‌گیرند،" او گفت. "فلسفه ایجاد این تعادل [این است] که این افراد می‌توانند کوچک بمانند، باد پشت سر داشته باشند تا چیزی بزرگ خلق کنند."
مدل فرامرزی کمتر به عنوان کارخانه‌ای برای محتوای یکنواخت طراحی شده است و بیشتر به عنوان راهی برای ارتباط دادن استعدادهای خلاقانه.
متیوز نقش خود را ارائه پشتیبانی - تامین مالی، معرفی، زمان توسعه یا دسترسی به همکاران در سایر کشورها - توصیف کرد در حالی که به تهیه‌کنندگان اجازه می‌دهد به طور خلاقانه پیشرو باشند.
این امر به ویژه با کاهش کسب و کار سریال‌های درام و گزینشی‌تر شدن کمیسیون‌ها مرتبط می‌شود. متیوز اذعان داشت که "کار کمتری وجود دارد،" اما استدلال کرد که این امر در نهایت می‌تواند استانداردها را ارتقا دهد.
"من واقعاً معتقدم که نمایش‌های خوب ساخته خواهند شد،" او گفت. "نمایش‌هایی که برای تجاری بودن ساخته می‌شوند، ساخته نخواهند شد."