تقریباً یک قرن پس از فرود ماژلان در مجمعالجزایر فیلیپین و یک سال پس از نمایش فیلم «ماژلان» ساخته لاو دیاز در جشنواره کن، فیلم «اجازه دهید عبور کنیم، نیاکان عزیز» توصیفی از تاریخ آسیبدیده است که در خطوط تیز، دقیق و زخمزننده یک خالکوبی جدید به تصویر کشیده شده است. این فیلم تا حد زیادی همراه با اثر قبلی دیاز، «ماژلان» است و به بررسی میراث استعمار و تاثیر آن بر فیلیپین میپردازد.
لاو دیاز با رویکردی هنری و سینمایی، به کندوکاو در گذشته میپردازد و از طریق تصاویر و روایتهای آرام، لایههای پیچیده تاریخ را آشکار میکند. این فیلم نه تنها یک اثر سینمایی، بلکه یک تامل عمیق در هویت، حافظه و تاثیرات ماندگار گذشته بر حال است.