فیلم «فقط وانمود کن مردهای» (Just Play Dead) فیلمی است که گویی از دورانی گذشته، از دوران پس از «پالپ فیکشن» سر برآورده است، زمانی که استودیوها هر داستانی را که شامل جنایتکاران کاریزماتیک میشد و طرحهای مرگبار اما تا حدودی خندهداری برای فریب یا قتل رقبای خود داشت، به سرعت میخریدند. دلیلی وجود دارد که این زیرژانر از بین رفت - نویسندگان بسیار کمی توانستند با نبوغ و تخیل تارانتینو برابری کنند.
در این فیلم، ساموئل ال. جکسون و اوا گرین در نقش دو جنایتکار ظاهر میشوند که درگیر طرحی پیچیده میشوند. این فیلم سعی دارد با تقلید از فیلمهای جنایی کلاسیک، حس نوستالژی را برانگیزد، اما در نهایت به دلیل داستان ضعیف و شخصیتپردازی کمعمق، موفق نمیشود.
کارگردانی مارتین کمپبل در این فیلم قابل قبول است، اما نمیتواند فیلمنامه ضعیف را جبران کند. بازی ساموئل ال. جکسون و اوا گرین نیز قابل توجه است، اما آنها نمیتوانند از فیلمنامهای که فاقد خلاقیت و جذابیت است، چیزی بسازند.
به طور کلی، «فقط وانمود کن مردهای» فیلمی است که ارزش دیدن ندارد. این فیلم یک کمدی جنایی قدیمی و پیچیده است که فاقد نبوغ و تخیل لازم برای موفقیت است.