نیکلاس پاریسر فیلمهای محکم و متفکرانهای میسازد – مانند «بازی بزرگ» و «آلیس و شهردار» – که از پرداختن به روندهای اجتماعی و سیاسی ابایی ندارند. فیلمهای او با کارگردانی کلاسیک و بازیگران توانا، برای مخاطبانی که به شنیدن گفتگوهایی که بسیاری آن را تنیس فکری توصیف میکنند، جذاب است.
در «یک دقیقه تا نیمهشب»، پاریسر با بازیهای درخشان کیارا ماسترویانی و ملویل پوپو، به بررسی تغییرات روابط زن و مرد میپردازد. فیلم با دیالوگهای هوشمندانه و فضاسازی دقیق، تماشاگر را به تفکر وامیدارد، اما گاهی اوقات درگیر بحثهای بیش از حد موعظهآمیز میشود.
با وجود برخی ایرادات، «یک دقیقه تا نیمهشب» فیلمی قابل تامل و سرگرمکننده است که ارزش دیدن را دارد.