عصر ایران - پیش از آنکه جلوه های ویژه کامپیوتری یا سی جی آی (CGI) تمام صحنه های سینما را تسخیر کنند، این مدل های واقعی بودند که به فیلم های بزرگ و پرهزینه سینما (بلاک باسترها)، نور طبیعی، بافت ملموس و زنده می بخشیدند. دوربینی که یک ساختار فیزیکی را ضبط می کند، واکنش های واقعی نور، سایه روشن های طبیعی و حتی تخریب های واقعی را ثبت می کند؛ کیفیتی که ساخت آن در فضای کاملا دیجیتال بسیار دشوار است.
در تولید آثار بزرگ سینمایی، از ماکت ها و سازه های فیزیکی چشمگیری استفاده شده است؛ از ربات های غول پیکر در جنگ ستارگان و قلعه هاگوارتز (هری پاتر) گرفته تا کشتی تایتانیک، شهر قلعه ای میناس تیریث (ارباب حلقه ها).
ابعاد این مدل ها گاهی خیره کننده بود؛ به عنوان نمونه، مدل اصلی و دکور فیزیکی تایتانیک با مقیاس 1:20 ساخته شد و ماکت عظیم یا اصطلاحا «بیگاتور» (Bigature) شهر میناس تیریث ارتفاعی نزدیک به 7 متر داشت. بیگاتور از ترکیب دو واژه Big به معنی بزرگ و Miniature به معنی ماکت کوچک شکل گرفته است.
البته راز اصلی خروجی شگفت انگیز این صحنه ها تنها در ساخت ماکت نبود؛ بلکه هماهنگی و ترکیب هنرمندانه این مدل ها با ترکیب تصویری، بازیگران واقعی، پس زمینه ها و جلوه های بصری بود که توانست تصاویری بسازد که با گذشت سال ها همچنان زنده و باورپذیر به نظر برسند.
نقش مدل های فیزیکی در جلوه های ویژه سینما؛ از تایتانیک تا ارباب حلقه ها
تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور