در سال 2012، ساندرا لیپسکی، بازیگر سابق و کارگردان، قصد داشت با نمایش فیلم کوتاه اول خود با عنوان «سقوط» در جشنواره‌ها، به موفقیت برسد و در شهر زادگاهش، مایورکا، به این هدف دست یابد. اما متوجه شد که این جزیره‌ی پررونق فاقد جشنواره‌ی فیلم خود است. به جای انتظار برای ایجاد آن، او تصمیم گرفت خودش آن را راه‌اندازی کند. نتیجه‌ی این تلاش، جشنواره‌ی ایولوشن مایورکا است که امسال به پانزدهمین سالگرد خود رسیده و بین 28 اکتبر و 4 نوامبر برگزار می‌شود.
لیپسکی در آلمان متولد شد، اما در دوران کودکی به همراه خانواده‌اش به این جزیره‌ی اسپانیایی نقل مکان کرد و بعداً برای دنبال کردن حرفه‌ی بازیگری به لس‌آنجلس رفت. زمانی که اعتصاب نویسندگان در سال 2008 هالیوود را فراگرفت، این بازیگر در آستانه‌ی یک موفقیت بزرگ قرار داشت. او در گفتگو با Variety درباره‌ی ریشه‌های جشنواره می‌گوید: «این موضوع برای من بسیار ناامیدکننده بود، زیرا در آن سال، پروژه‌های مهمی در انتظار من بودند.» او ادامه داد: «سپس تصمیم گرفتم خودم یک فیلم کوتاه بسازم که این کار را کردم. بعد از آن، سال 2010 را صرف شرکت در جشنواره‌های مختلف کردم.»
او اضافه می‌کند: «من بسیار گیج شده بودم که چرا مایورکا جشنواره‌ی فیلم ندارد.» او می‌گوید: «در ایالات متحده، در هر شهر کوچکی یک جشنواره‌ی فیلم وجود داشت و به نظر من کاملاً واضح بود که این جزیره باید یک جشنواره داشته باشد، زیرا به نظر می‌رسید مکان ایده‌آلی برای برگزاری جشنواره باشد. من در آن زمان بسیار جوان بودم و فقط تصمیم گرفتم آن را امتحان کنم و ببینم چه اتفاقی می‌افتد. من گروهی از دوستانم را گرد هم آوردم، بسیاری از آن‌ها اروپایی بودند که مانند من در جای دیگری متولد شده بودند، اما در اینجا بزرگ شده بودند و ما یک تیم بسیار منسجم ایجاد کردیم.»
در سال‌های پس از تأسیس، جشنواره‌ی ایولوشن مایورکا به یک جشنواره‌ی مقصد تبدیل شد که بهترین فیلم‌های تولید شده در منطقه را به نمایش می‌گذارد و همچنین نام‌های بین‌المللی برجسته‌ای را جذب می‌کند. مهمانانی که در نسخه‌های قبلی شرکت کرده‌اند شامل دنی دی‌ویتو، آنت بنینگ، پل هگیس و جسیکا هاوسنر هستند. این نسخه قرار است با ادای احترام به ادوارد برگر، کارگردان «هم‌میهنی»، متیو لیباتیک، فیلمبردار «قوی سیاه»، دیان کروگر، بازیگر «مردان بدنام» و ایریس بربن، ستاره‌ی «مثلث غم»، یک رویداد پر زرق و برق دیگر باشد.
برنامه‌ی امسال شامل بیش از 100 پروژه در سراسر برنامه است و جشنواره با بزرگترین انتخاب فیلم‌های بلند خود به تاریخ خود می‌باهد. از نکات برجسته‌ی بین‌المللی می‌توان به «اولین نمایش» جسی آیزنبرگ، «جوهر» دنی بویل، «میهن‌پرستی» پاول پاولیکوفسکی و گالای افتتاحیه در «باشگاه بچه» جردن فرستمن اشاره کرد.
لیپسکی می‌گوید: «ما سعی می‌کنیم فیلم‌های جذاب و برجسته‌تر را در بخش فیلم‌های بلند بین‌المللی خود داشته باشیم، فیلم‌هایی که جوایز را از جشنواره‌های دیگر برده‌اند و از قبل دارای مهر تأیید قوی هستند.» او ادامه می‌دهد: «ما به این بخش نیاز داریم، زیرا به عنوان یک بالون هلیوم عمل می‌کند که جشنواره را به سمت مخاطبان گسترده‌تری می‌برد. اما، در فاصله‌ای بسیار کم، ما به بخش فیلم‌های اول و فیلم‌های تولید شده در بالئارس توجه داریم، که همان چیزی است که ایولوشن به آن مربوط است: ارائه یک پلتفرم و جشن گرفتن فیلمسازان نوظهور.»
فیلم‌های قابل توجه در بخش «ساخته شده در بالئارس»، که به سینمای محلی ادای احترام می‌کند، شامل نمایش اول «بازگشت» خوان سوت، یک محصول مشترک بین مکزیک و مایورکا که داستان یک جوان را روایت می‌کند که متوجه می‌شود خانه‌ای که پدرش در مایورکا به او به ارث رسیده مسکونی است، مستند «آخرین کلاهک» دانا آیلن بوش گارسی، که به پیوند صمیمی بین مردم مایورکا و دریا می‌پردازد و «تحمل بهشت»، مارگا ملیلا، که به گفتگو با هنرمندان مایورکایی بازمی‌گردد تا نگاهی انتقادی و انسانی به گذشته و آینده‌ی جزیره داشته باشد.
مدیر جشنواره تأکید می‌کند: «آنچه ایولوشن را خاص می‌کند این است که این فیلم‌ها در کنار یکدیگر قرار دارند.» او می‌گوید: «همه آن‌ها از نظر ما به یک اندازه مهم هستند و روح تنوع و فراگیری جشنواره را تقویت می‌کنند و مأموریت ما را برای ارائه یک پلتفرم به صداهای جدید تأیید می‌کنند.»
این مدیر همچنین اشاره می‌کند که موضوعات خاصی در این بخش ظاهر شده‌اند: جزایر بیش از حد شلوغ، مشکلات مسکن برای نسل جوان محلی و یافتن تعادل با گردشگری. او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم این موضوع از بین برود. فکر می‌کنم فقط باید راهی برای مقابله با آن پیدا کنیم.» او ادامه می‌دهد: «جزیره به گردشگری نیاز دارد، زیرا منبع اصلی درآمد است، اما باید آن را کنترل کنیم تا زندگی محلی فراموش نشود.»
لیپسکی همچنین به مأموریت مداوم جشنواره برای حمایت از فیلم‌های کوتاه اشاره می‌کند که به ریشه‌های ایولوشن اشاره دارد. او می‌گوید: «این فیلمسازان مهم هستند زیرا آینده‌ی صنعت خواهند بود. و ما نام‌هایی مانند رنه زلوگر و مایکل کیتون را در برنامه داریم که اولین فیلم‌های کوتاه خود را کارگردانی می‌کنند. من همیشه می‌گویم: قدرت یک فیلم کوتاه را دست کم نگیرید.»
ایولوشن همچنین با تمرکز بر فیلم‌برداری، که به هنر، بینش و مهارت فیلم‌برداری ادای احترام می‌کند، یک تمایز کلیدی دارد. برنامه‌ی امسال توسط متیو لیباتیک، برنده جایزه نمادین فیلم‌برداری، رهبری می‌شود و با همکاری بریتانیایی فیلمبردار و مجله‌ی Camera & Light ارائه می‌شود. فعالیت‌ها شامل یک کارگاه عملی نورپردازی، یک گفتگوی اختصاصی با لیباتیک و یک پنل به موقع در مورد نگاه زنانه در فیلم‌برداری است. در نسخه‌های قبلی، چهره‌های برجسته‌ای مانند اد لاچمن، اریک مسرشیدت، آنتونی دود منتل، فدون پاپامیخائیل و اونا منگس حضور داشته‌اند.
در مورد ریشه‌های این بخش، لیپسکی می‌گوید که در دهمین سالگرد جشنواره، او با تیم خود - که شامل همسرش، فیلمبردار رینر لیپسکی است - برای درک اینکه چگونه می‌توانند هنر را در ایولوشن جشن بگیرند، نشست. این مدیر می‌گوید جشنواره‌های دیگری وجود دارند که به فیلم‌برداری اختصاص داده شده‌اند، مانند Cameraimage، اما او نمی‌تواند جشنواره‌های فیلم دیگری را پیدا کند که برنامه‌های فشرده‌ای برای متخصصان داشته باشند. او خاطرنشان می‌کند: «این موضوع واقعاً به یک نقطه‌ی ملاقات برای فیلم‌برداران از سراسر جهان تبدیل شده است.»
مدیر جشنواره همچنین از حامی خود برای ترویج مایورکا به عنوان یک مقصد فیلم‌برداری و تأکید بر اینکه چه مکان فوق‌العاده‌ای برای برگزاری جشنواره‌ی فیلم است، استقبال می‌کند. او می‌گوید: «در دهه‌ی گذشته، مایورکا در زمینه تولید به شدت رشد کرده است.» او می‌گوید: «همچنین پناهگاهی برای افراد مشهور است، که این موضوع دلیل برگزاری جشنواره در اینجا نیست، اما یک نکته‌ی مفید در نشان دادن این است که جزیره از سراسر جهان چقدر قابل دسترسی است. ما به خوبی متصل هستیم و در موقعیت مطلوب در جنوب مدیترانه قرار داریم. از نظر آب و هوا بسیار شبیه به لس‌آنجلس است و این همان چیزی است که صنعت در لس‌آنجلس با آن شروع شد، زیرا آب و هوا بسیار عالی بود.»
او اضافه می‌کند: «مردم فقط دوست دارند بیایند.» او می‌گوید: «این جزیره دارای زیرساخت‌های فوق‌العاده‌ای از نظر هتل‌ها، شرکت‌های تولید، تجهیزات و غیره است. شما همه چیز را در اینجا پیدا می‌کنید. فکر می‌کنم زمان آن رسیده که بیشتر به مردم نشان دهیم. ما یک رویداد به نام مایورکا گو داریم که در آخر هفته‌ی آخر جشنواره برگزار می‌شود، جایی که ما تولیدکنندگان و فیلمسازان بازدیدکننده را به مکانی در جزیره می‌بریم. امسال ما آن‌ها را به کالویا، شهری در جنوب غربی که امسال سال سینما را اعلام کرده است و از فیلم‌برداری‌های بیشتر دعوت می‌کند، می‌بریم. ما می‌خواهیم جزیره به یک مقصد فیلم‌سازی پررونق تبدیل شود.»
نوشته‌ی: رافا سالس روس