هدف آناکین اسکایواکر در بازیهای ویدیویی اخیر جنگ ستارگان به طور مداوم خندهدار بوده است.
برای سالها، آناکین، که در نهایت به دارث ویدر تبدیل شد، به عنوان یک ابرقهرمان توصیف میشد که به تاریکی سقوط کرد و به یک ابرشرور تبدیل شد. او از مرد معمولی قویتر بود، اما ما نمونههای زیادی از اینکه این قدرت چگونه ممکن است خارج از محدوده مهارتهای جنگی و رفلکسهای فوقالعاده درک شود، ندیدیم. Rogue One در سال 2016 یک تغییر بزرگ بود، با صحنه پایانی بدنام خود که به ما احساس میدهد مواجهه با دارث ویدر برای یک سرباز معمولی چگونه است. معلوم میشود که او اساساً یک شیطان غیرقابل توقف است، و بازیهای پس از Rogue One به ارجاع به این ایده که او یک افسانه زنده است ادامه دادهاند.
چه آناکین بزرگسال در حال مبارزه مانند یک نیمه خدا باشد، ویدر مانند یک اسطوره غیرقابل کشتن به هرج و مرج بپردازد، یا آناکین کوچک روح یک مسابقهدهنده کهنه کار را تسخیر کند، من از این الگوی مداوم لذت میبرم که تقریباً هر بازی جنگ ستارگان از زمان Rogue One شامل یک صحنه، دنباله یا مکالمه کوچک است که به شما یادآوری میکند که بقیه کهکشان فکر میکند آناکین یک موجود ترسناک است. و Star Wars: Galactic Racer فوقالعاده، با وجود اینکه یک بازی مسابقهای است که ممکن است انتظار نداشته باشید این موضوع مطرح شود، از این قاعده مستثنی نیست.
Star Wars Jedi: Fallen Order اولین مثال بزرگ از این روند است. به عنوان کَل، یک جدای در حال فرار، در طول داستان با اینکوئیزیتور قدرتمند امپراتوری، خواهر دوم مبارزه میکنید و سپس وقتی در نهایت موفق میشوید او را در یک دوئل شمشیر نوری پرتنش شکست دهید، او توسط حضور ناگهانی دارث ویدر از پا در میآید. ویدر سپس از نیرو استفاده میکند تا با راه رفتن به سمت کَل، دنیای اطراف او را بشکند، گویی کل جهان در حضور او خم میشود. حملات شمشیر نوری کار نمیکنند. قدرتهای نیروی کَل به اندازه کافی قوی نیستند که بر او تأثیر بگذارند. تمام کاری که میتوانید انجام دهید فرار است، و این یک پایان ترسناک برای یک بازی عالی است.
Star Wars Jedi: Survivor شما را وادار میکند در حالی که در نقش یک استاد جدای بسیار باتجربه، سِره بازی میکنید، با ویدر روبرو شوید. این یک مبارزه فوقالعاده سخت است که با این افشاگری به پایان میرسد که کَل صرفاً در حال دیدن دید سِره در حال مبارزه با ویدر در کل زمان بوده است - این مبارزه آنقدر از نظر احساسی باردار بوده است که به طور روانی بر جسد مرده سِره تأثیر گذاشته و کَل هنگام لمس جسد او آن را تجربه کرده است. این یک داستان ارواح است، که در آن هیولای غیرقابل کشتن پیروز میشود.
Star Wars Outlaws حتی یک پله بالاتر میرود. کی، ND-5 و بقیه خدمه او در طول داستان با باندهای جنایی مختلف و رقابتهای در حال تغییر سروکار دارند. گاهی اوقات، امپراتوری بر آنها فشار میآورد، اما فقط سربازان و افسرانی که نمیتوانند به درستی تیراندازی کنند. در طول داستان، رهبر سندیکا، اسلیرو بارشا، یک بدمن بزرگ است که به نظر میرسد بسیار قدرتمند است. او باهوش و بیرحم است و روش بیرحمانه او باعث میشود کی عقب بماند. اما حداقل کسی است که او میتواند با منابع و افراد مناسب با او مقابله کند و پیروز شود.
اما سپس ویدر مداخله میکند، فاش میکند که در واقع رئیس اسلیرو است و با کوچکترین اشاره دست، از تمام شیشه اتاق استفاده میکند تا به اسلیرو یادآوری کند که ویدر میتواند در هر زمان او را بکشد. کی شاهد این مکالمه است و، قابل درک است، وحشتزده میشود. وقتی مادرش میپرسد چه دیدهاست، تمام کاری که میتواند زیر لب بگوید این است: «نمیدانم. من... من...» شما میتوانید تصور کنید که او پس از دیدن پدیدهای که منطقی به نظر نمیرسد، چقدر کوچک احساس میکند.
Star Wars Zero Company نیز آناکین را به عنوان یک نیروی شبیه به خدا به تصویر میکشد و به شما اجازه میدهد به طور خلاصه از اسکایواکر در اوج قدرت خود استفاده کنید و باعث میشود هر عضو شرکت عنواندار بیاهمیت به نظر برسد. اما Galactic Racer است که مورد علاقه من از این روند مداوم است.
داستان عالی روگلایت بازی به شما یادآوری میکند که در حال مسابقه با لنداسپیدرها، موتورسیکلتهای سرعت و اسکیمرها هستید تا زمین بازی را برابر کنید. پودراسرها مجاز نیستند زیرا آنقدر سریع هستند که انسانها نمیتوانند آنها را هدایت کنند. آنها دستهای کافی، چشم یا سرعت پردازش مغز لازم برای پرواز با آنها را ندارند.
اما وقتی به Act 3 داستان بازی میرسید، مسابقهدهنده افسانهای سبولبا، که از پایان Act 1 در اطراف بوده است، به قهرمان شید نزدیک میشود. سبولبا فاش میکند که یک نمونه از یک انسان وجود داشته است که میتوانست یک پودراسر را هدایت کند و او تنها انسانی است که سبولبا را در یک مسابقه پودر شکست داده است. این مسابقهدهنده مرموز به طرز عجیبی با استعداد بوده است، اما دیگر در مدار مسابقه ظاهر نشده و به افسانه مبهم تبدیل شده است. سبولبا نام مسابقهدهنده را ذکر نمیکند، اما ما، مخاطبان، میدانیم که او کیست: آناکین اسکایواکر نه ساله، که سبولبا را در طول رویدادهای The Phantom Menace شکست داد.
اکنون، به خاطر داشته باشید، Galactic Racer پس از نبرد جاکو، همانطور که در Star Wars Battlefront II دیده میشود، اتفاق میافتد. این پس از نبرد Endor، حدود 40 سال پس از The Phantom Menace است. امپراتوری کهکشانی ظهور و سقوط کرد. و با این حال، حتی پس از گذشت تمام این سالها، سبولبا مغرور و بیباک هنوز توسط خاطره آن یک انسان تسخیر شده است که به نحوی غیرممکن را به دست آورد و داستان این مسابقهدهنده غیرقابل تصور را در مکالمات زمزمه شده به دیگران بازگو میکند، گویی در حال صحبت در مورد یک پری یا روح در یک داستان ترسناک است. و این شخص در مورد یک پسر نه ساله صحبت میکند. و متاسفم، اما این خندهدار است.
مطمئنم که این شوخی در نهایت قدیمی میشود، اما در حال حاضر، هر بار که نسخه ای از آناکین ظاهر میشود (یا فقط نامش برده میشود) و هر شخصیت دیگری ناگهان عقلش را از دست میدهد، من میخندم.