طرفداران مد در یک دوره خاص، مطمئناً طراح فقید استیفن اسپروس را به خاطر میآورند که به دبی هری از Blondie استایل پانک متمایز Bowery را بخشید. مجموعههای اولیهی اسپروس در اواسط دههی 1980 با ترکیب طرحهای گرافیتی، زیباییشناسی بازیگوش دههی 60 و رنگهای روشن Day-Glo که طرفدارانی مانند اندی وارهول را به خود جذب کرد، تاثیر بزرگی ایجاد کرد.
چند نمونه از آثار اسپروس در مجموعهی منسوجات موزهی هنر ایندیاناپولیس در Newfields نگهداری میشود، جایی که متخصصان حفظ آثار در تلاشند تا با شناخت بیشتر رنگدانههای فسفری و فلورسنت مورد استفادهی طراح در آثارش، از کمرنگ شدن رنگها در طول زمان جلوگیری کنند. آنها پیشرفتهای اخیر در این تحقیق را در نشستی از انجمن شیمی آمریکا (ACS) که این هفته در شیکاگو برگزار شد، ارائه کردند.
دانشمندان از قرون وسطی مواد معدنی را که در تاریکی میدرخشیدند به عنوان فسفر توصیف میکردند. معمولاً این مواد با قرار گرفتن در معرض نور باردار میشوند، انرژی جذب شده را ذخیره کرده و به تدریج آن را به صورت نور ساطع شده آزاد میکنند. هانری بکرل در سال 1896 به دلیل کار بر روی نمکهای اورانیوم فسفرسان، واپاشی رادیواکتیو را کشف کرد: او نمکها را در یک کشوی بسته با صفحات عکاسی قرار داد که حتی بدون منبع نور تار شدند. رنگهای DayGlo و مواد مشابه از پدیدهی مرتبطی به نام فلورسانس بهره میبرند. رنگدانههای DayGlo در نور روز با تبدیل نور UV به نور مرئی، رنگهای روشنتر و زندهتری تولید میکنند.