به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، یکی از جنجالی‌ترین روایت‌های پشت‌صحنه فیلم، مربوط به ران پرلمن، بازیگر نقش «سالواتوره» است. پرلمن که برای ایفای نقش یک راهب گوژپشت و معلول ذهنی زیر گریم‌های سنگین ۱۳ ساعته می‌رفت، در یکی از صحنه‌ها باید مستقیماً در چشم شان کانری تف می‌کرد.
پرلمن با ابراز اینکه شان کانری قهرمان زندگی‌اش بوده و توان انجام این کار را نداشته، می‌گوید: «شان مرا کنار کشید و گفت: "ران، اگر واقعاً تو صورت من تف نکنی، تمام روز این‌جا معطل می‌شویم." پس با تمام وجود این کار را کردم. اما مساله این بود که صحنه باید از زوایای مختلف ضبط می‌شد؛ نمای نیم‌رخ، کلوزآپ و از روی شانه. در نهایت مجبور شدم در آن روز دقیقاً ۱۶ بار تو صورت شان کانری تف کنم!»
ژان-ژاک آنو، کارگردان فیلم نیز حقایق تکان‌دهنده‌ای از روند انتخاب بازیگران و تولید افشا کرده است. او می‌گوید کریستین اسلیتر که آن زمان تنها ۱۶ سال داشت، در حالی برای تست بازیگری آمد که دیالوگ‌هایش را حفظ نکرده بود و علناً اقرار کرد مست است! با این حال، آنو به دلیل شباهت ظاهری و بازی خوبش، او را برای نقش «آدسو» انتخاب کرد.
همچنین ساخت این اثر بدون حادثه نبود؛ در صحنه آتش‌سوزی صومعه، نه‌تنها کاپشن شان کانری برای لحظاتی آتش گرفت، بلکه سقوط یک تیرک چوبی بزرگ روی فئودور شالیاپین جونیور، بازیگر ۸۰ ساله نقش راهب نابینا، او را راهی بیمارستان کرد. جالب اینجاست که این بازیگر باتجربه بلافاصله پس از افتادن روی زمین پرسیده بود: «برداشت خوب بود؟ من ۸۰ ساله‌ام و مشکلی با مردن ندارم!»
اما عجیب‌ترین اتفاق مالی پروژه زمانی رخ داد که کارگردان پس از چهار ماه فیلم‌برداری سخت در رم، به مونیخ برگشت تا به دفتر تولیدش برود اما اثری از آن پیدا نکرد! برند ایشینگر، تهیه‌کننده فیلم، در زیرزمین ساختمان فروخته‌شده نشسته بود و به کارگردان گفت برای تأمین هزینه‌های سرسام‌آور فیلم‌برداری و جلوگیری از توقف پروژه، ساختمان دفتر تولید را فروخته است!
فیلم سینمایی «نام گل سرخ» با تمام این سختی‌ها، حواشی و لحظات جنون‌آمیز ساخته شد و توانست به یکی از ماندگارترین آثار سینمای اقتباسی تبدیل شود؛ اثری که خاطرات پشت‌صحنه‌اش دست‌کم از خود ماجراهای فیلم نیست.