به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از رویترز، این فیلم به عنوان نماینده فرانسه در بخش بهترین فیلم بلند بین‌المللی برای اسکار ۲۰۲۷ انتخاب شده است. داستان آن حول محور گلب، مالک یک شرکت لجستیکی، می‌چرخد که شهردار محلی به او دستور می‌دهد ۱۴ کارمند را برای خدمت سربازی بفرستد.
این فیلم انتخاب‌های اخلاقی در زمان جنگ را به تصویر می‌کشد. گلب که مایل به فرستادن کارمندان فعلی خود به جبهه نیست، با وعده حقوق بالا، رانندگان جدیدی را استخدام می‌کند و آنها را به جنگ می‌فرستد. فیلم همچنین سربازان وظیفه‌ای را که سوار اتوبوسی برای جبهه می‌شوند، پدری که با پسر نوجوانش خداحافظی می‌کند و غم و اندوه مادر دیگری را به تصویر می‌کشد. در یک صحنه، عکسی از سرباز وظیفه کشته‌شده در جنگ، به عنوان قهرمان، روی بیلبوردی کنار جاده‌ای نمایش داده می‌شود.
زویاگینتسف به رویترز گفت که به عنوان یک کارگردان روسی، نمی‌تواند جنگ را نادیده بگیرد. او گفت: «چطور ممکن است کارگردانی که در آنجا زندگی کرده، در آنجا متولد شده و فقط به زبان روسی صحبت می‌کند، درباره رویداد اصلی سال‌های اخیر - شاید مهم‌ترین آن - صحبت نکند؟» زویاگینتسف ۶۲ ساله در سطح بین‌المللی برای «لویاتان» و «بی‌عشق» دو فیلم نامزد اسکار شناخته می‌شود. او سال ۲۰۲۱ روسیه را ترک کرد و اکنون در فرانسه زندگی می‌کند.
«مینوتور» در ابتدا به عنوان بازسازی فیلم تریلر «همسر بی‌وفا» ساخته کلود شابرول در سال ۱۹۶۹ برنامه‌ریزی شده بود، درباره شوهری که به همسرش به خاطر خیانت مشکوک است. اما پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، پروژه به طور چشمگیری تغییر کرد: یک حومه فرانسوی با یک شهر تاریک روسی جایگزین و یک درگیری خانوادگی در پس‌زمینه جنگ دوباره طراحی شد.
از آنجا که فیلمبرداری در روسیه امکان‌پذیر نبود، فیلم در لتونی فیلمبرداری شد. قرار نیست این فیلم به طور رسمی در روسیه اکران شود. زویاگینتسف گفت که شک دارد فیلم مستقیماً افکار عمومی را در مورد جنگ تغییر دهد، اما افزود که هنر می‌تواند به مرور زمان بر مخاطبان تأثیر بگذارد. این کارگردان گفت: «پروپاگاندا مانند یک چکش سنگین، انبردست، یک گیره است. ابزاری بسیار خام است. هنر از طریق ظرافت عمل می‌کند. این قدرت نرم در طولانی‌مدت تأثیر می‌گذارد.»
منتقدان «مینوتور» را یکی از مستقیم‌ترین فیلم‌های زویاگینتسف در مورد وضعیت سیاسی و اخلاقی روسیه توصیف کرده‌اند. با این حال، کارگردان گفت که هدف او ارائه یک پیام سیاسی ساده نبوده، بلکه به تصویر کشیدن افرادی است که با انتخاب‌های دشوار روبرو هستند. او گفت: «تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که داستان را آنطور که می‌بینیم روایت کنیم و انسان را در میان سازش‌های تحمل‌ناپذیر بیابیم.»