مارجو گورتنر، بازیگری که دوران کودکی‌اش به عنوان یک واعظ تبشیری در مستند برنده اسکار “مارجو” به تصویر کشیده شد، درگذشت. او 82 سال داشت.
همسر او، سوزان ماجسترو، به Variety گفت که او در سانتافه، نیومکزیکو درگذشت. اطلاعیه یادبود او اعلام کرد که او سال‌ها با نارسایی احتقانی قلب رنج می‌برد. “مارجو زندگی فوق‌العاده‌ای را سپری کرد، که توسط تخیل و استعداد نادر او در گرد هم آوردن مردم شکل گرفت”، در این بیانیه آمده است.
بازیگر ایان زیرینگ او را به خاطر کارهای خیریه‌اش به یاد آورد و نوشت: “مارجو گورتنر یک نیروی طبیعت بود. او در نوجوانی واعظ شد، در جوانی بازیگر شد. داستان زندگی او برنده اسکار شد. من او را به این دلیل می‌شناسم که او مسابقات ورزشی مشاهیر مارجو گورتنر را تولید می‌کرد که سال‌ها شنبه‌ها از CBS پخش می‌شد. او مشاهیر سراسر جهان را برای جمع‌آوری پول برای سازمان‌های مختلف گرد هم آورد … این مرد میلیون‌ها و میلیون‌ها دلار برای سازمان‌های مختلف جمع‌آوری کرد و در عین حال برخی از شگفت‌انگیزترین تجربیات مشاهیر در طول زندگی من را فراهم کرد. من این مرد را فراموش نخواهم کرد و همیشه قدردان نه تنها آنچه برای من انجام داد، بلکه آنچه برای همه کسانی که او را می‌شناختند، انجام داد، خواهم بود.”
او در لانگ بیچ، کالیفرنیا، در یک خانواده تبشیری به دنیا آمد و نام مارجو ترکیبی از “ماری” و “جوزف” است. والدینش او را وادار کردند که به عنوان یک واعظ کودک فعالیت کند و یک عکس فوری برای مطبوعات ترتیب دادند که در آن او در 4 سالگی مراسم ازدواج را انجام می‌داد. خانواده در سراسر کشور سفر می‌کردند و موعظه می‌کردند و کمک‌های مالی جمع‌آوری می‌کردند و وقتی گورتنر 16 ساله بود، پدرش با چیزی که به عنوان 3 میلیون دلار کمک مالی گزارش شده بود، فرار کرد.
در دهه 20 سالگی، گورتنر از جنبش تبشیری ناامید شد و به عنوان یک بازیگر مشتاق به نیویورک رفت.
وقتی او توسط مستندسازان هاوارد اسمیت و سارا کرنوکان مورد توجه قرار گرفت، او موافقت کرد که آنها را در آخرین تور احیای خود در سال 1971 دنبال کنند، تا حدودی برای کمک به تبلیغ شغل بازیگری خود. مستند حاصل، “مارجو” برنده جایزه اسکار بهترین مستند شد. راجر ایبرت آن را در جشنواره فیلم کن دید و نوشت “اسلیپر واقعی امسال ‘مارجو’ است. این فیلم بیشترین واکنش را در بین تمام فیلم‌های جشنواره به خود جلب کرد.” این فیلم در آن زمان توجه قابل توجهی را به خود جلب کرد، اگرچه بعدها “گم” شد تا اینکه کرنوکان توانست پس از ردیابی مالک، حقوق فیلم را به دست آورد.
پس از ضبط یک آلبوم “بد، اما نه شرور”، او نقش بازیگری را در قسمت آزمایشی “کوجاک” به دست آورد. گورتنر به ایفای نقش‌هایی به عنوان معامله‌گران مواد مخدر دیوانه، قانون‌شکنان، پیشگویان جعلی و واعظان در فیلم‌های درجه B و در تلویزیون ادامه داد. در فیلم “زلزله” سال 1974، او نقش جودی جواد، مدیر فروشگاه مواد غذایی بی‌قرار که به یک سرباز گارد ملی تبدیل شده بود را بازی کرد.
او در فیلم‌هایی از جمله “وقتی رِد رایدر برمی‌گردد؟” اثر میلتون کاتسالاس در سال 1969، که در آن نقش یک کهنه سرباز جنگ ویتنام آشفته را بازی کرد، ظاهر شد. این درام با کندی کلارک همبازی بود که او به طور خلاصه در سال انتشار فیلم با او ازدواج کرده بود.
سایر نقش‌آفرینی‌های او شامل “زنده باد کنیوال!”، “بانی جو و قانون‌شکن”، “بازمانده”، “استارکراش” و “بیل وحشی” اثر والتر هیل بود. در طول دهه 70 و 80 میلادی او در سریال‌های تلویزیونی از جمله “داستان پلیس”، “هواگرگ”، “تی.جی. هوکر”، “شاهین خیابانی”، “دنیای دیگر”، “تیم الف”، “جزیره فانتزی” و “فالکون کرست”، به عنوان یک پیشگو فاسد ظاهر شد.
همسر پنجم او، سوزان ماجسترو، از او به جا مانده است.
نویسنده: پت ساپرشتاین