سالهاست که خالقان انیمه نظیر تویوه آشیدا، یوشیاکی کاواجیری و مامورو اوشی، با ایدههایی در ژانر خونآشامی دستوپنج نرم کردهاند که هالیوود حتی جرات نزدیک شدن به آنها را ندارد.
نتیجه این خلاقیتها، شکلگیری میراثی غنی و خیرهکننده از داستانهای خونآشامی است؛ از شکوه گوتیک «شکارچی خونآشام دی» (محصول ۱۹۸۵) و جلوههای بصری مجلل «شکارچی خونآشام دی: تشنه خون» گرفته تا خشونت اپرایی «هلسینگ آلتیمیت» و وحشت آرام و دلهرهآور «شیکی».
این آثار نشان میدهند که چگونه انیمه توانسته است با ترکیب هنر و وحشت، استانداردهای جدیدی را در روایت داستانهای ماوراءالطبیعه تعریف کند که همچنان پس از گذشت سالها، برای مخاطبان و منتقدان جذاب و الهامبخش باقی مانده است.