تصویرسازی از اسکیزوفرنی در سینما، بهویژه در فیلمهای ترسناک، اغلب این بیماری روانی را به خشم و رفتارهای غیرقابل پیشبینی مرتبط کرده است و زمانی را نشان میدهد که همه چیز به شدت اشتباه پیش رفته است. این «نمایش نادرست»، به گفته بیلی لامبی، فیلمساز بریتانیایی (نامزد جایزه بفتا برای فیلم کوتاه خود «ساموئل-613») بخشی از الهامبخش او برای ساخت فیلم «فلورید» بود.
لامبی در مورد چالشهای به تصویر کشیدن اسکیزوفرنی به گونهای که دقیق و حساس باشد، صحبت میکند و توضیح میدهد که چگونه او و تیمش تحقیقات گستردهای انجام دادهاند تا اطمینان حاصل کنند که نمایش آنها از این بیماری معتبر است. او همچنین در مورد تصمیم خود برای انتخاب بازیگران غیرحرفهای، از جمله افرادی که خود تجربه زندگی با اسکیزوفرنی را دارند، صحبت میکند.
لامبی معتقد است که استفاده از بازیگران غیرحرفهای به او اجازه داده است تا لایههایی از اصالت و درک را به فیلم خود بیاورد که در غیر این صورت امکانپذیر نبود. او همچنین تأکید میکند که هدف او از ساخت «فلورید» این نبوده است که یک «بیانیه» در مورد اسکیزوفرنی ارائه دهد، بلکه صرفاً میخواسته داستانی انسانی و جذاب را روایت کند.
«فلورید» در جشنواره فیلم سن سباستین به نمایش درآمد و با استقبال منتقدان روبرو شد. این فیلم به دلیل رویکرد نوآورانه خود در به تصویر کشیدن اسکیزوفرنی و بازیهای قوی بازیگران مورد تحسین قرار گرفته است.