وضعیت زندر به عنوان نمونهای از «طنزپرداز» اغلب با احساسی از «حقبهخوبی» و مواردی از زنستیزی بیپروا آلوده شده است. در مقایسه با ویلو (آلیسون هانیگان) یا کوردلیا (کاریسما کارپنتر) که نمونههای درخشانی از رشد شخصیت پویا هستند، قوس داستانی زندر نسبتاً راکد به نظر میرسد. یک ناسازگاری در بلوغ عاطفی او وجود دارد، در حالی که نویسندگان اغلب به او اجازه دادهاند تا از مسئولیتپذیری به شیوهای معنادار شانه خالی کند.
26 سال پس از پخش، بدترین شخصیت 'بافی' جایگزینی را که به شدت به آن نیاز داشت، پیدا کرد
زندر در یک نقطه حیاتی از زندگی خود مجبور به تجربه یک بحران وجودی میشود.
منبع:
Polygon