Castlevania: Belmont's Curse یکی از بهترین بازی‌های سال است که سبک بصری چشمگیر، مبارزات تاثیرگذار و حرکات موزون را با هم ترکیب می‌کند. علاوه بر این، همه شخصیت‌ها بسیار جذاب هستند. این ویژگی به یادآورنده بازی Hades و دنباله‌اش است که شخصیت‌های جذاب در گفتگوها، چشم‌نواز هستند.
در ابتدا، شما ترور Belmont و دخترش Rose را در حال پیاده شدن در پاریس مشاهده می‌کنید. ترور یک مرد نقره‌فام و Rose یک دختر زیبا (اگرچه کمی ترسناک) است. با پیشروی در قلعه، با شخصیت‌هایی مانند Zealot و Isaac (یک شاهزاده گوتیک) و Warrior (که نمی‌خواهم هویت او را فاش کنم اما برای طرفداران زنان بلند قامت و قوی جذاب خواهد بود) روبرو می‌شوید. Fallen، یک مرد وحشی و فاسد، هم برای کسانی که در دوران Beauty and the Beast بزرگ شده‌اند، بد به نظر نمی‌رسد. حتی Medusa هم نوعی زیبایی عجیب و غریب دارد، اگر بتوانید از مارها چشم‌پوشی کنید. به مارها مستقیم نگاه نکنید.
بهترین مثال از همه این‌ها ممکن است Carmilla، جادوگر خون‌آشام باشد که یک لباس قرمز تنگ می‌پوشد. این لباس شیک به نظر می‌رسد تا زمانی که متوجه شوید فقط رگه‌های ضخیم خون از بدنش می‌چکد. وحشتناک! و با این حال. هوم.
و حتی در مورد Dracula خود هم صحبت نکنید. وقتی ارباب تاریکی بالاخره ظاهر می‌شود، ترور Belmont جذاب را مانند یک پدر بی‌دست و پا به نظر می‌رساند. این شخصیت اغلب به عنوان استعاره‌ای از وسوسه یا شهوت به تصویر کشیده می‌شود و با دیدن این تصویر، متوجه می‌شوم.
نسبت افراد جذاب تا حدودی با شخصیت‌های غول‌آور کاهش می‌یابد. اعضای کارت تاروت Rose که جذاب یا حتی انسان نیستند، وجود دارند. The Brittle King، برای مثال، موجودی تقریباً انسانی است که از تکه‌های شیشه رنگی ساخته شده است. نمی‌خواهم بگویم که این برای هیچ‌کس جذاب نیست، اما احتمالاً برای اکثر بازیکنان جذاب نخواهد بود.
اما به طور کلی، شخصیت‌های انسانی و انسانی‌نما در Castlevania: Belmont's Curse بسیار، بسیار زیبا هستند و این تصادفی به نظر نمی‌رسد. این فقط یکی دیگر از راه‌هایی است که بازی در هر جنبه‌ای هموار و جذاب به نظر می‌رسد و مطمئناً باعث الهام گرفتن بی‌شمار آثار هنری طرفداران خواهد شد.