عصر ایران - خانه و استودیوی کنستانتین ملنیکوف در مسکو بین سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ ساخته شد. ملنیکوف از معماران مورد توجه در سالهای نخست اتحاد جماهیر شوروی بود و مقامهای وقت به او اجازه دادند در طراحی خانه خود تجربههایی انجام دهد.
این تصمیم در شرایطی گرفته شد که اتحاد جماهیر شوروی در نخستین دهه خود با کمبود شدید منابع و بحران مسکن مواجه بود. یکی از اهداف این تجربه، بررسی امکان استفاده از روشهای ساختوساز کمهزینه برای پاسخ به نیاز گسترده مسکن عنوان شده است.
دو استوانه و استفاده از مصالح محدود
ملنیکوف برای طراحی بنا ابتدا به سراغ حجمهای استوانهای رفت. این فرم امکان ایجاد بیشترین فضای محصور را با استفاده از کمترین میزان مصالح فراهم میکرد. خانه از دو حجم استوانهای تشکیل شده که یکدیگر را در بخشهایی قطع میکنند.
آجر نیز یکی از مصالح اصلی ساختمان بود. محدودیت در دسترسی به قطعات بلند برای ساخت نعلدرگاه پنجرهها، باعث شد بخش بالایی هر پنجره به شیوهای متفاوت اجرا شود و در نهایت فرم ششضلعی پنجرهها شکل بگیرد.
سازماندهی خانه در سه طبقه
طبقه همکف شامل ورودی و اتاق جلویی، اتاق غذاخوری، آشپزخانه، حمام و اتاقهای کار برای فرزندان و صاحبخانه است.
در طبقه دوم، اتاق نشیمن در مقابل پنجره اصلی قرار دارد و فضاهای خواب خانواده نیز در همین طبقه سازمان یافتهاند.
طبقه سوم به یک فضای کار دوطبقه اختصاص دارد. یک نیمطبقه در این بخش قرار گرفته که به تراس بام، واقع در بالای استوانه جلویی، راه پیدا میکند.
خانه ملنیکوف از این نظر نمونهای از پیوند میان محدودیتهای اقتصادی، تجربهگرایی معماری و استفاده خلاقانه از مصالح در معماری سالهای نخست اتحاد جماهیر شوروی به شمار میرود.