عصر ایران - خانه در کاگورازاکا یک خانه مسکونی تک‌خانواری در یکی از محله‌های تاریخی توکیو است؛ منطقه‌ای که در آن کوچه‌های سنتی ژاپنی در کنار تراکم بالای شهری قرار گرفته‌اند. این پروژه توسط تاکومی واکویی و ریهو واکویی طراحی شده و مساحتی حدود ۶۰ مترمربع دارد.
این خانه در زمینی با ابعاد محدود و در میان شرایط متراکم شهری ساخته شده است. همین محدودیت‌ها، رویکرد معماری پروژه را شکل داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که فضای فشرده موجود نه به‌عنوان یک مانع، بلکه به‌عنوان فرصتی برای خلق تجربه‌ای متفاوت در معماری مورد استفاده قرار گرفته است.
توالی فضایی و کنترل نور طبیعی
طراحی خانه به‌جای جدا کردن فضای زندگی از محیط متراکم اطراف، تلاش می‌کند ارتباطی چندلایه میان فضای داخلی، نور و بافت شهری ایجاد کند. این هدف از طریق توالی دقیق فضاها، استفاده صادقانه از مصالح و کنترل ظریف نور طبیعی دنبال شده است.
خطوط دید عمودی و افقی نیز در بخش‌های مختلف خانه به‌دقت سازمان‌دهی شده‌اند. این رویکرد باعث می‌شود ارتباط میان فضاهای داخلی، به‌جای آنکه کاملاً مستقیم و یک‌دست باشد، در طول حرکت در خانه به‌تدریج شکل بگیرد.
نور طبیعی در قلب طراحی
یکی از عناصر اصلی پروژه، نحوه ورود نور طبیعی به بخش‌های داخلی خانه است. بازشوهای حساب‌شده و نورگیرها امکان نفوذ نور به عمق فضاهای زندگی را فراهم کرده‌اند.
با تغییر موقعیت خورشید در طول روز و همچنین تغییر فصل‌ها، الگوهای نور و سایه در فضای داخلی نیز تغییر می‌کنند. به این ترتیب، نور تنها یک عامل روشن‌کننده نیست و به عنصری پویا در تجربه روزمره خانه تبدیل می‌شود.
مصالح خام و ایجاد فضایی آرام
در طراحی داخلی، ویژگی‌های لمسی و طبیعی مصالح خام مورد توجه قرار گرفته است. استفاده از این مصالح در کنار نورپردازی طبیعی، فضایی آرام و ماندگار را در تضاد با آشفتگی و تراکم محیط شهری ایجاد می‌کند.
خانه در کاگورازاکا در مجموع تلاش می‌کند مرزهای معمول میان فضای داخلی، نور و بافت شهری را بازتعریف کند؛ رویکردی که در یک زمین کوچک و متراکم، تجربه‌ای چندلایه از سکونت را شکل داده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی