گاهی اوقات به راحتی میتوان فراموش کرد که سم اسمیت (Sam Smith) تا چه اندازه هنرمندی موفق است. او در طول دوران حرفهای دوازده ساله خود، دستاوردهای خیرهکنندهای داشته است که عبارتند از: کسب پنج جایزه گرمی، فروش تخمینی ۶۵ میلیون نسخه از آلبومها، دستیابی به نزدیک به ۶۰ میلیارد استریم، اجرای تیتراژ فیلم جیمز باند و داشتن چندین تکآهنگ شماره یک در سراسر جهان.
با این حال، پس از انتشار سه آلبوم چند پلاتینیومی که اساساً در یک فضای موسیقایی مشابه قرار داشتند، سم اسمیت در اثر جدید خود با عنوان «Hazel Eyes» تصمیم گرفته است مسیری متفاوت را طی کند. در این آلبوم، او به معنای واقعی عبارت «قلب خود را روی آستینش گذاشته است»، به این معنا که تمام احساسات، آسیبپذیریها و تجربیات عاشقانه خود را بدون پردهپوشی در قالب موسیقی بیان کرده است.
تحلیلی بر تغییر رویکرد موسیقایی
منتقدان معتقدند که Hazel Eyes تلاشی است برای عبور از فرمولهای تکراری موفقیت تجاری و حرکت به سمت صداهای صادقانهتر. در حالی که آثار قبلی او بر روی تولیدات پرزرقوبرق و ساختارهای پاپ متمرکز بود، این آلبوم بیشتر بر روی روایتهای شخصی و احساسات عمیق متمرکز است. سم اسمیت در این اثر، جنبههای مختلف عشق، اشتیاق و حتی درد ناشی از آن را به تصویر کشیده است.
این آلبوم نشاندهنده بلوغ هنری سم اسمیت است که حالا ترجیح میدهد به جای دنبال کردن صرفاً رکوردهای فروش، ارتباطی عمیقتر و انسانیتر با شنوندگانش برقرار کند.
در مجموع، Hazel Eyes نهتنها یک مجموعه از آهنگهای عاشقانه است، بلکه سفری است به درون دنیای احساسی یکی از مشهورترین خوانندگان عصر حاضر که سعی دارد فراتر از شهرت جهانیاش، به عنوان یک انسان با احساسات مشترک با مخاطب شناخته شود.