برای اولین اثر داستانی خود، که به خاطر محیط‌های استودیویی پیچیده‌اش ستایش شد، و برنده جایزه Locarno در سال 2021 شد، Qiu Jiongjiong با اثر بعدی خود ‘Fuxi: چهار داستان از عشاء’ به صحنه بازمی‌گردد. ‘A New Old Play’ داستان یک بازیگر را که نقش‌های مختلفی را در دوره‌های پیاپی تاریخ چین ایفا می‌کرد را نقل می‌کرد...
حالا به عنوان طراح تولید، نویسنده، کارگردان و تدوینگر Qiu، پیش‌بینی‌ها را ارائه می‌دهد و این بار در یک مجموعه فیلم در مورد غذاهای چینی که در بخش‌های مرتب‌الشکل، محورها حول غذا می‌چرخند، نقش آفرینی می‌کند. این اثر چهار پیش‌فرض برای دیدن است...
‘Fuxi’ که به زبان چینی به عنوان ‘مزه خوشمزه یا عمل خوردن آن’ ترجمه شده، ایده‌های مراسم و جامعه را که با غذاهای خوش‌آیند چینی و، در برخی مواقع، دستورالعمل‌های نسبتاً دقیق برای پخت آن‌ها نمادینه می‌کند...
پایان نامه، که توسط Xue Xuchun، که نقش یک راهنمای زیرزمینی مشابه در ‘A New Old Play’ ایفا کرد، بازی می‌شود، در یک سال 1997 با نمونه‌های ساختمانی از برج‌های براق که از طریق شیشه‌های رنگ‌آمیزی‌شده نورپردازی می‌شوند جمع می‌شوند...
اگر ‘Fuxi’ دارای یک هدف سیاسی باشد، آن را می‌توان در بررسی مسئولیت‌های یک هنرمند در این بخش یافت...
رهایی، به نظر می‌رسد که معنایش آزادی، در داستان‌گویی او، برای اینکه دوباره مرزهای زندگی و مرگ و لایه‌های مختلف داستان را پشت سر بگذارد...
‘Fuxi’ در محیط‌هایی با تعلیق مصنوعی مشابه پارک‌های استودیویی هالیوود انجام می‌شود...