عصر ایران - رنو ۱۹ که ابتدا در سال ۱۹۸۸ به صورت سدان به بازار عرضه شده بود، در سال ۱۹۹۱ با معرفی نسخه کابریولت فصل جدیدی را رقم زد. رنو با رونمایی از این مدل پس از توقف تولید کاراول در سال ۱۹۶۸ و آر ۴ پلن ایر در سال ۱۹۷۰، بار دیگر به حوزه خودروهای روباز در اروپا بازگشت.
برای توسعه این نسخه، رنو با شرکت کارمن، متخصص سرشناس آلمانی در زمینه خودروهای روباز، همکاری کرد. قطعات بدنه توسط رنو به کارمن ارسال و پس از مونتاژ قطعات اختصاصی کابریولت، بدنه خودروها به کارخانجات رنو بازگردانده میشد تا رنگآمیزی، مکانیک و کابین نصب شود.
ویژگیهای فنی و حذف ارگ امنیتی
برخلاف بیشتر رقبا، رنو ۱۹ کابریولت تصمیم گرفت بدون میله محافظ واژگونی ساخته شود؛ تجهیزاتی که در آن زمان بسیار رایج بودند اما اغلب به دلیل تأثیر منفی بر زیبایی و دسترسی به صندلیهای عقب مورد انتقاد قرار میگرفتند. رنو و کارمن به لطف تقویتکنندههای ساختاری یکپارچه توانستند در عین حفظ زیبایی و ظرافت بدنه، صلبیت خودرو را تضمین کنند.