روزنامه کیهان نوشت: هریس در این ویدیو با اشاره به خشم رانندگان آمریکایی گفت: «سلام به همه؛ من اینجا در شارلوت هستم. از زمان آغاز این جنگِ انتخابی ترامپ، شما هر بار که باک خودرویتان را پر میکنید، ۱۵ دلار بیشتر هزینه میپردازید. قیمت گازوئیل هم از زمان آغاز جنگ ۸۰ درصد افزایش یافته و بدون شک این افزایش قیمت روی هزینه کالاهایی که با کامیونهای سنگین جابهجا میشوند نیز تأثیر خواهد گذاشت. ما رئیسجمهوری داریم که بیشتر به چیزی توجه میکند که فکر میکند به نفع سیاسی و شخصی خودش است، نه آنچه به نفع مردم زحمتکش آمریکا باشد.»
این اظهارات میدانی از دل پمپبنزینهای آمریکا اثبات میکند که با هر بار بالا گرفتن تنش در خلیجفارس و صعود قیمت نفت به کانال ۱۰۰ دلاری، شریانهای اقتصادی واشنگتن دچار فلج منطقی میشود. جهش قیمت سوخت و تسری ۸۰ درصدی آن به حملونقل کالا، موجی از تورم افسارگسیخته را به بازار آمریکا تزریق کرده که مباشرت دلار در مبادلات جهانی را مستقیماً هدف گرفته است.
دقیقاً در همین نقطه از تنگنای اقتصادی است که رفتارهای زیگزاگی ترامپ در آونگ «تهدید به جنگ» و «ژست دیپلماسی» معنا پیدا میکند. فرستادن سیگنالهای فریبکارانه مذاکره، نه از موضع اقتدار، بلکه «اهرم اضطراری» کاخسفید برای تخلیه حباب هیجانی بازار نفت و نجات دلار از سقوط است.
اعترافات هریس پیام روشنی برای جریان غربگرای داخلی دارد: مانورهای واشنگتن صرفاً تلاش برای خروج از «تنگنای باک و دلار» است و نباید با سادهانگاری، ابزار مهار قیمت نفت را رایگان در اختیار دشمن قرار داد.