به گزارش خبرنگار ایلنا، شامگاه یکشنبه ۲۶ مهرماه، وقوع حادثه انفجار و آتش‌سوزی حین تخلیه مواد از کوره در کارخانه «فروآلیاژ متحد شرق آسیا» واقع در شهرک صنعتی شماره ۲ شهرستان اسلام‌آباد غرب واقع در استان کرمانشاه، حادثه‌ای مرگبار رقم زد. در جریان این اتفاق که چهار مصدوم به همراه داشت، مدیرعامل و سرمایه‌گذار اصلی این کارخانه که تبعه کشور چین بود، پس از انتقال به بیمارستان امام خمینی اسلام‌آباد غرب به دلیل شدت سوختگی جان خود را از دست داد و دو مصدوم دیگر حادثه پس از اقدامات درمانی به صورت سرپایی مداوا و ترخیص شدند. این در حالی است که سال گذشته نیز وقوع حادثه‌ای مشابه در قسمت کوره همین کارخانه، منجر به جان باختن یکی از کارگران این واحد صنعتی شده بود.
برای بررسی چرایی تکرار این حادثه، وضعیت تجهیزات کارخانه و سرنوشت کارگران این مجموعه پس از فوت سرمایه‌گذار اصلی، با فرهاد مرزی، مشاور مدیرعامل شرکت فروآلیاژ متحد شرق آسیا گفت‌وگو کرده‌ایم.
قطعی‌های مکرر برق و قطعاتی که نیم ماه است در تنگه هرمز مانده‌اند
فرهاد مرزی، در تشریح علت فنی وقوع این حادثه می‌گوید: «در کارخانجات فولادی و آلیاژی، معمولاً بر اثر احتراق و همچنین قطع و وصل شدن جریان برق، اتفاقاتی رخ می‌دهد که حالتی شبیه به انفجار در دریچه‌های کوره‌ها ایجاد می‌کند و چنین رخدادی ممکن است در هر زمانی پیش بیاید. در واقع، دریچه‌های این کوره‌ها بر اثر نوسانات برق و کم و زیاد شدن دما، به طور ناگهانی خاموش و بلافاصله روشن می‌شوند که همین خاموش و روشن شدن ناگهانی در چنین شرایطی، منجر به بروز انفجار در دهانه کوره می‌شود.»
او با اشاره به اینکه تکرار این حادثه در روزهای اخیر ناشی از قطعی‌های پیاپی برق بوده است، ادامه می‌دهد: «قطعی‌های مکرر برق که اخیراً اعمال می‌شود، باعث شده سیستم داخلی کوره دچار مشکل و فرسودگی شود؛ به طوری که برخی از قطعات و لوازم داخلی کوره که برای نگهداری و تنظیم دما کاربرد دارند، نیازمند تعویض هستند. این تجهیزات توسط شرکت خریداری شده و در حال حاضر روی کشتی و در انتظار ورود به کشور است، اما به دلیل شرایط محاصره و مشکلات موجود، حدود یک ماه است که بار روی آب در تنگه هرمز مانده و هنوز نتوانسته‌اند آن را وارد کشور کنند.»
مرزی البته تأکید می‌کند که رسیدن این تجهیزات به معنای حذف کامل خطر نبوده و می‌افزاید: «البته باید توجه داشت که اگر این لوازم به موقع به دست ما می‌رسید و سیستم اصلاح می‌شد، شاید وقوع چنین اتفاقی به تأخیر می‌افتاد، اما به این معنا نیست که دیگر هرگز چنین حادثه‌ای رخ نمی‌داد. ضمن اینکه انفجار اخیر به گونه‌ای نبوده که به سازه لطمه بزند یا ساختمان کارخانه را تخریب کند؛ بلکه یک انفجار موضعی در دهانه کوره بوده که با تعمیرات جزئی، می‌توان کوره را ظرف ۲۴ ساعت دوباره راه‌اندازی و روشن کرد.»
از فوت کارگر تا مرگ سرمایه‌گذار چینی
مشاور مدیرعامل این واحد صنعتی درباره جزئیات تلفات این حادثه و تشابه آن با حادثه سال گذشته در همین کارخانه توضیح می‌دهد: «در حادثه اخیر تنها یک نفر جان خود را از دست داد که خودِ مدیرعامل و سرمایه‌گذار اصلی شرکت بود. کارگرانی هم که در نزدیکی او حضور داشتند، از ناحیه دست دچار جراحات و سوختگی سطحی شدند که به صورت سرپایی درمان و مرخص شدند. سال گذشته نیز حادثه‌ای دقیقاً مشابه همین اتفاق رخ داد و همان اتفاقی که این بار برای مدیرعامل افتاد، پارسال برای یکی از کارگران مجموعه پیش آمد. بنابراین، این حادثه ناشی از کم‌کاری یا خطای مدیرعامل نبوده، بلکه در بسیاری از کارخانجات فولادی به دلیل نوسانات برق، جرقه‌ای در دهانه کوره ایجاد می‌شود که به انفجار کوچک در داخل دهانه منجر می‌گردد.»
وضعیت معیشتی کارگران
مرزی در بخش دیگری از صحبت‌های خود، درباره چگونگی شکل‌گیری این کارخانه توسط سرمایه‌گذار چینی و میزان اشتغال‌زایی آن در منطقه می‌گوید: «این کارخانه متعلق به همین سرمایه‌گذار چینی بود که فوت کرد. در ابتدا پس از موقعیت‌سنجی در شهرستان اسلام‌آباد غرب، به دلیل نرخ بالای بیکاری و نیاز منطقه به اشتغال‌زایی، به او پیشنهاد شد که در این منطقه سرمایه‌گذاری کند. او نیز از سال ۱۳۹۸ کلنگ‌زنی پروژه را آغاز کرد و در سال ۱۴۰۰ کارخانه را به بهره‌برداری رساند؛ آن هم کاملاً با سرمایه شخصی خودش و بدون اینکه هیچ‌گونه تسهیلاتی از بانک‌ها دریافت کند.»
او درباره تعداد کارگران شاغل در این واحد تولیدی اضافه می‌کند: «در حال حاضر ۱۵۰ نفر به صورت مستقیم در داخل کارخانه مشغول به کار هستند و بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ نفر نیز به صورت غیرمستقیم از طریق این مجموعه اشتغال دارند.اشتغال غیرمستقیم مربوط به پیمانکاران تخلیه بار و ناوگان حمل‌ونقلی است که به صورت روزانه و مداوم، کار تخلیه مواد اولیه و بارگیری و جابه‌جایی محصولات تولیدی کارخانه را انجام می‌دهند.»
مشاور مدیرعامل شرکت فروآلیاژ متحد شرق آسیا در پایان، با اشاره به وضعیت پرداخت مطالبات کارگران و سرنوشت کارخانه پس از مرگ مالک آن خاطرنشان می‌کند: «این مجموعه تنها شرکتی در سطح استان کرمانشاه است که در تمام شرایط بحرانی و جنگی اخیر، حقوق، مزایا و حق بیمه کارگران را کاملاً به موقع پرداخت کرده و در تمام این مدت حتی یک نفر تعدیل نیرو هم نداشته است. اکنون نیز پس از درگذشت این سرمایه‌گذار، مالکیت و مدیریت کارخانه به شریک تجاری و ورثه او منتقل می‌شود تا انشالله فعالیت تولیدی مجموعه بدون وقفه ادامه یابد.»