عصر ایران - رنو فیتی در سال ۱۹۹۶ و به مناسبت پنجاهمین سالگرد معرفی رنو ۴CV ساخته شد. این خودرو در ظاهر، یک کانسپت کوچک با طراحی الهامگرفته از خودروهای کلاسیک به نظر میرسید، اما ساختار فنی آن بسیار متفاوتتر از ظاهرش بود.
زیر بدنه فیتی، شاسی آلومینیومی رنو اسپرت اسپایدر قرار داشت؛ ترکیبی که این کانسپت را به یکی از نمونههای خاص تاریخ طراحی و مهندسی رنو تبدیل کرد.
بدنه سبک و موتور پشت صندلیها
رنو برای فیتی از بدنهای سبک از جنس فیبرکربن استفاده کرد. موتور ۱۱۴۹ سیسی خودرو نیز در پشت صندلیها قرار گرفته بود و حدود ۶۰ اسببخار قدرت تولید میکرد.
با وجود استفاده از شاسی رنو اسپرت اسپایدر، مشخصات پیشرانه فیتی نشان میداد که هدف اصلی این خودرو ارائه عملکرد فوقالعاده نبوده است. اهمیت فیتی بیشتر به ترکیب طراحی ظاهری، ساختار فنی و ایده متفاوت آن بازمیگشت.
کابینی با مواد غیرمعمول
طراحی فضای داخلی نیز مانند بدنه خودرو رویکردی متفاوت داشت. در کابین فیتی از موادی مانند راتان، کتان و پنبه استفاده شده بود تا فضایی متفاوت با خودروهای معمول آن دوره ایجاد شود.
این طراحی، هویت مفهومی خودرو را بیش از پیش برجسته میکرد و نشان میداد رنو در این پروژه به دنبال ارائه یک محصول متعارف نبوده است.
تنها یک نمونه ساخته شد
رنو فیتی تنها در یک دستگاه ساخته شد و هرگز به یک خودروی تولیدی تبدیل نشد.
این کانسپت یکی از نمونههای کمتر شناختهشده رنو در دهه ۱۹۹۰ است؛ دورهای که این خودروساز فرانسوی پروژههای مفهومی متنوعی را با رویکردهای متفاوت در طراحی و مهندسی آزمایش میکرد.
فیتی با ظاهر کوچک و نوستالژیک خود، در زیر بدنه از شاسی آلومینیومی رنو اسپرت اسپایدر بهره میبرد؛ ترکیبی که آن را به نمونهای قابل توجه در میان کانسپتهای خاص رنو تبدیل کرده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی