نحوه مونتاژ خودروها ممکن است اولین چیزی نباشد که هنگام ورود به نمایشگاه خودرو به ذهن خطور میکند، اما اگر در آینده با خرابیهای غیرمنتظره مواجه شوید، اهمیت آن آشکار میشود. رباتها از اوایل دهه ۱۹۷۰ نقش پررنگی در تولید خودرو ایفا کردهاند و آژانس تبلیغاتی «کولت دیکنزون پیرس» در سال ۱۹۷۹ با تبلیغ تلویزیونی مشهور برای «فیات استرادا» با شعار «ساختهشده با دست رباتها»، تحولی در این زمینه ایجاد کرد.
پورشه اکنون در کارخانه لایپزیگ، جایی که مدلهای ماکان و پانامرا را تولید میکند، به نوعی این رویکرد را تکرار کرده است؛ با این تفاوت که از رباتها برای بررسی مونتاژ محور عقب استفاده میکند و در عین حال، «لمس انسانی» را نیز حفظ کرده است.
محورهای عقب قطعات پیچیدهای هستند و میزان پیچیدگی آنها بسته به نوع محور (غیرفعال در خودروهای دیفرانسیل جلو یا فعال در خودروهای دیفرانسیل عقب و چهارچرخ محرک) متفاوت است. خودروهای برقی نیز با اضافه کردن موتورهای محرک عقب و قطعات الکترونیکی مرتبط، لایه دیگری از پیچیدگی را به این بخش اضافه کردهاند.
اگرچه ممکن است این قطعات چندان جذاب به نظر نرسند، اما محورهای عقب اجزای دقیقی هستند که نقشی حیاتی در پویایی رانندگی و راحتی خودرو ایفا میکنند. به گفته سازنده، این محورها یکی از پیچیدهترین مجموعهها در خودروهای پورشه هستند و پس از مونتاژ، پیش از نصب روی خودرو، تحت بررسیهای دقیق قرار میگیرند.
پورشه برای این کار، سیستم «بازرسی خودکار پایان خط» را توسعه داده است که تخصص انسانی را با کمک رباتها ترکیب میکند. رباتها وظایف تکراری بازرسی را بر عهده دارند؛ آنها کل مجموعه محور را اسکن کرده، اتصالات را شناسایی میکنند، فواصل را اندازهگیری کرده و بر اساس اطلاعات ذخیرهشده، صحت نصب قطعات را بررسی میکنند.
هر نقطه بازرسی عکاسی و تحلیل میشود و دادههای تصویری به مدت سه سال ذخیره میگردند تا در صورت بروز هرگونه مشکل، وضعیت محور در زمان تولید قابل بررسی باشد. اثربخشی چنین اعتبارسنجیهایی در طول تولید یک خودروی جدید، بر میزان قابلیت اطمینان آن تأثیرگذار است و بخش کلیدی فرآیند کنترل کیفیت محسوب میشود؛ با این حال، در بیشتر موارد، این بررسیها برای خریدار نهایی کاملاً نامرئی است.
پورشه میگوید این سیستم در طول تولید سری توسعه یافته و هر نقطه بازرسی بهطور عمدی «دستکاری» شده است تا اطمینان حاصل شود که خطاها اصلاح شده و تعداد هشدارهای کاذب کاهش مییابد. اگر سیستم پردازش تصویر بهاشتباه خطایی را گزارش کند، سیستم بهگونهای تنظیم میشود که این اتفاق دوباره تکرار نشود.
با وجود پیشرفت هوش مصنوعی، پورشه همچنان انسانها را در این نقش غیرقابلجایگزین میداند. تکنسینهای انسانی در هماهنگی با رباتها کار میکنند و وظایفی را انجام میدهند که به گفته پورشه، «نیازمند تجربه و حساسیت انسانی است». همه چیز را نمیتوان بهصورت بصری بررسی کرد؛ برای مثال، سیستم رباتیک قادر نیست صدای سایش از دیسک ترمز را تشخیص دهد.
بنابراین، اگرچه بخش بزرگی از تولید خودرو خودکار شده است، شاید دانستن این نکته آرامشبخش باشد که هنوز جنبههایی از یک خودروی جدید وجود دارد که تنها با یک «بررسی آچاری» قدیمی و سنتی قابل انجام است.