به گزارش ایلنا از البرز، علیرضا رحیمی با بیان اینکه مدیریت شهر امروز دیگر محدود به ارائه خدمات روزمره نیست، اظهار کرد مسائل شهری به یکدیگر پیوسته‌اند و تصمیم‌گیری درباره هر یک از آن‌ها می‌تواند بر ابعاد مختلف زندگی شهروندان اثر بگذارد؛ ازاین‌رو، نمی‌توان امور شهر را با نگاه دستگاهی و منفک از یکدیگر مدیریت کرد.
وی افزود در کلان‌شهری مانند کرج، موضوعاتی همچون حمل‌ونقل و ترافیک، توسعه شبکه معابر، حمل‌ونقل عمومی، آلودگی هوا، مدیریت پسماند، ساخت‌وساز و توسعه شهری، آموزش و پرورش، هدایت آب‌های سطحی، مدیریت فاضلاب و نظم ترافیکی، ماهیتی فرابخشی دارند و حل آن‌ها نیازمند حضور و هم‌افزایی مجموعه‌ای از دستگاه‌هاست.
رحیمی محمودآبادی با اشاره به نگاه شهروندان به مدیریت شهری بیان کرد شهروندان، دستگاه‌های مختلف خدمت‌رسان را از یکدیگر تفکیک نمی‌کنند و عملکرد کل مجموعه را به‌عنوان خروجی اداره شهر می‌بینند. وقتی مسئولیت‌ها میان نهادهای مختلف تقسیم شده اما سازوکار هماهنگ و واحدی برای تصمیم‌گیری وجود نداشته باشد، بخش بزرگی از ظرفیت‌ها، بودجه و انرژی صرف هماهنگی‌های بین‌دستگاهی می‌شود و روند حل مسائل به طول می‌انجامد.
رئیس کمیسیون عمران و حمل‌ونقل شورای اسلامی شهر کرج تصریح کرد مدیریت یکپارچه شهری به‌معنای حذف یا تضعیف دستگاه‌های مختلف نیست، بلکه به‌معنای تعیین دقیق مسئولیت‌ها، تفویض اختیار متناسب با تکالیف و ایجاد سازوکاری مشخص برای هماهنگی و پاسخگویی است.
وی یادآور شد بر اساس قانون برنامه هفتم توسعه کشور، شورای عالی استانها مکلف است این سبک از اداره شهر را به‌صورت مقطعی و پایلوت در یکی از کلان‌شهرها عملیاتی کند.
رحیمی، به‌عنوان نایب‌رئیس کمیسیون تلفیق، تأکید کرد اگر از مدیریت شهری انتظار داریم درباره زیست‌پذیری و کیفیت زندگی شهروندان پاسخگو باشد، باید اختیارات و ابزارهای متناسب با این مسئولیت‌ها نیز در اختیارش قرار گیرد. در مقابل، هر نهادی که در اداره شهر نقش دارد باید سهم و مسئولیت خود را در چارچوب یک مدیریت هماهنگ بپذیرد.
رحیمی محمودآبادی خاطرنشان کرد تجربه کلان‌شهرها نشان می‌دهد که توسعه پایدار بدون هماهنگی میان نهادهای تصمیم‌گیر و مجری دست‌یافتنی نیست و کرج نیز برای حل مسائل انباشته و حرکت به‌سوی توسعه متوازن، ناگزیر از عبور از نگاه‌های جزیره‌ای است.
وی در پایان گفت مدیریت یکپارچه شهری زمانی معنا پیدا می‌کند که شهر به‌عنوان یک مسئله واحد دیده شود، نه مجموعه‌ای از مسائل مجزا؛ تا در نهایت تصمیمات تمامی دستگاه‌ها در خدمت یک هدف مشترک، یعنی ارتقای کیفیت زندگی شهروندان قرار گیرد.