منو

صفحه اصلی

اخبار

شاهکار بتنی در شیکاگو؛ واکاوی معماری بروتالیستی و خلاقانه آزمایشگاه هنری هیندز در دانشگاه شیکاگو

آزمایشگاه هنری هیندز در دانشگاه شیکاگو، نمونه‌ای درخشان از معماری بروتالیستی است که در سال ۱۹۶۷ توسط آی.دابلیو. کلبرن طراحی شد. این بنا با بهره‌گیری از برج‌های هواکش به عنوان المان‌های شاخص بصری، تلفیقی منحصر‌به‌فرد از متریال و فرم را به نمایش می‌گذارد که نمادی از خلاقیت در معماری مدرن محسوب می‌شود.

عصر ایران - آزمایشگاه هنری هیندز واقع در دانشگاه شیکاگو در ایالت ایلینوی آمریکا، که در سال ۱۹۶۷ میلادی توسط معمار برجسته «آی.دابلیو. کلبرن» (I.W. Colburn) طراحی شده است، شباهت معماری زیادی به مرکز علوم زیستی کامینگز در همان دانشگاه دارد. هر دو بنا از برج‌های هواکش به عنوان المان‌های برجسته معماری بهره می‌برند که به وضوح در ساختار سازه قابل تشخیص هستند.

ویژگی‌های ساختاری و ترکیب مصالح

در آزمایشگاه هنری هیندز، آجر تنها در بخش‌هایی به کار رفته است که هوای خروجی از سیستم تهویه تخلیه می‌شود، در حالی که سایر قسمت‌های برج‌ها و سطوح باقی‌مانده ساختمان با پنل‌های سنگ آهک خاکستری پوشانده شده‌اند. ترکیب متریال‌ها و رنگ‌ها در کنار فرم‌های متنوع بخش بالایی برج‌ها، جلوه‌ای پویا و مجسمه‌وار به این ساختمان بخشیده است که ارزش‌های معماری بروتالیستی را به تصویر می‌کشد.

#آی.دابلیو. کلبرن #سبک بروتالیسم #آزمایشگاه هنری هیندز #دانشگاه شیکاگو #معماری مدرن
منبع: عصر ایران