سیلوسیبین، ماده فعال موجود در قارچهای جادویی، اغلب با قطع ارتباط از واقعیت همراه است، اما یک مطالعه جدید با استفاده از تصویربرداری عصبی نشان داده است که سیلوسیبین در واقع میتواند فعالیت مغز را به دنیای اطراف ما متصلتر کند.
این یافتهها که توسط جورج گارای گزارش شده، دیدگاههای جدیدی را در مورد نحوه عملکرد این ماده روانگردان و تأثیرات بالقوه آن بر درک ما از آگاهی ارائه میدهد.
محققان با استفاده از تصویربرداری عصبی، فعالیت مغز شرکتکنندگان را قبل، در حین و بعد از مصرف سیلوسیبین بررسی کردند. نتایج نشان داد که سیلوسیبین باعث افزایش ارتباط بین مناطق مختلف مغز میشود، به ویژه مناطقی که در پردازش اطلاعات حسی و ادراک نقش دارند.
این افزایش ارتباط ممکن است توضیح دهد که چرا افراد تحت تأثیر سیلوسیبین اغلب تجربیات حسی شدیدتری را گزارش میکنند و احساس میکنند که به طور عمیقتری با محیط اطراف خود ارتباط برقرار کردهاند.
علاوه بر این، محققان دریافتند که سیلوسیبین باعث کاهش فعالیت در شبکه حالت پیشفرض (DMN) میشود. DMN مجموعهای از مناطق مغزی است که در هنگام استراحت و خیالپردازی فعال است. کاهش فعالیت در DMN ممکن است به افراد کمک کند تا از افکار و نگرانیهای خود رها شوند و در لحظه حال غرق شوند.
این یافتهها نشان میدهد که سیلوسیبین ممکن است ابزاری قدرتمند برای درمان اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب باشد. با افزایش ارتباط بین مناطق مختلف مغز و کاهش فعالیت در DMN، سیلوسیبین ممکن است به افراد کمک کند تا الگوهای فکری منفی را تغییر دهند و دیدگاه جدیدی نسبت به زندگی پیدا کنند.
البته، مهم است به یاد داشته باشیم که سیلوسیبین یک ماده قدرتمند است و باید با احتیاط مصرف شود. مصرف سیلوسیبین میتواند عوارض جانبی ناخوشایندی مانند اضطراب، پارانویا و توهم ایجاد کند. بنابراین، قبل از مصرف سیلوسیبین، مهم است که با یک متخصص مشورت کنید.