عصر ایران - استادیوم شهری براگا در پرتغال، نمونهای از معماری ورزشی است که توپوگرافی زمین را به یکی از عناصر اصلی طراحی تبدیل کرده است.این ورزشگاه برای برگزاری مسابقات یورو ۲۰۰۴ در پرتغال ساخته شد و در زمین شیبدار یک معدن قدیمی گرانیت در دامنه شمالی «مونته دو کاسترو» قرار گرفته است.
طراحی استادیوم بهگونهای انجام شده که ساختار بنا با ویژگیهای طبیعی محل درهمآمیخته است. دو سکوی اصلی در دو سوی زمین قرار دارند، اما نحوه استقرار آنها کاملاً متفاوت است.
یکی از سکوها در دل صخره
یکی از سکوها مستقیماً در توده سنگی معدن تراشیده شده است. در مقابل، سکوی دیگر بهصورت سازهای مستقل ساخته شده و وزن آن توسط شانزده تیر یا دنده بتنی تحمل میشود.
در پشت دروازهها نیز بهجای ساخت سکوهای معمول، بخشی از سطح طبیعی معدن و چشمانداز شهر باقی گذاشته شده است. به این ترتیب، صخره و منظر شهری به بخشی از فضای داخلی ورزشگاه تبدیل شدهاند.
سقف با الهام از پلهای معلق پرو
سیستم سقف، دو سکوی اصلی استادیوم را به یکدیگر متصل میکند. این سازه با استفاده از یک سیستم فولادی مبتنی بر کابلهای کششی ساخته شده که از پلهای معلق بومی پرو الهام گرفته است.
در سکوی مستقل ورزشگاه نیز حفرههای بزرگ و دایرهایشکل میان دندههای بتنی، امکان حرکت افقی تماشاگران را فراهم میکنند.
تضاد بتن و سنگ طبیعی
یکی از ویژگیهای اصلی معماری استادیوم شهری براگا، تضاد میان هندسه منظم سازه بتنی و بافت خام و طبیعی معدن قدیمی است.این تقابل، علاوه بر شکل دادن به سازمان فضایی ورزشگاه، بخش مهمی از شخصیت معماری آن را ایجاد کرده است.
معمار این پروژه «ادواردو سوتو دِ مورا» است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی