عصر ایران - صدها اتاق، بدون حتی یک مهمان؛ این توصیف واقعبینانه از مجتمع اقامتی آوانگارد است که در ارتفاعات مشرف به دریاچه سوان در کشور ارمنستان خودنمایی میکند. پروژهای غولپیکر که ساخت آن در دوره اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد اما هرگز به بهرهبرداری نرسید.
معماری عظیم در کنار بزرگترین دریاچه قفقاز
دریاچه سوان که در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد، بزرگترین پهنه آبی در منطقه قفقاز به شمار میرود. همین موقعیت استراتژیک و طبیعت بینظیر موجب شد تا برنامهریزان شوروی این خطه ساحلی را برای ساخت یکی از بزرگترین پروژههای گردشگری خود انتخاب کنند.
طراحی این مجتمع در مقیاس بسیار وسیعی انجام شد؛ مجموعهای شامل چندین بلوک ساختمانی و دو بال برجمانند مرتفع که حول یک حیاط مرکزی رو به دریاچه شکل گرفته بودند.
سازهای بتنی که هرگز افتتاح نشد
عملیات ساختوساز این مجتمع عظیم پیش از تکمیل طراحیهای داخلی و نازککاری به طور کامل متوقف شد. آنچه امروز در ساحل دریاچه سوان بر جای مانده، صرفاً یک پوسته بتنی عظیم با طبقات باز، نماهای لانهزنبوری و قابهای پنجره هشتضلعی است که مستقیماً در دل دیوارهای بتنی برش خوردهاند.
این بنای کهن پس از گذشت دههها، نه هرگز تخریب شده و نه هیچگاه مورد استفاده قرار گرفته است؛ سازهای که همچون شبحی از معماری مدرنیستی شوروی بر فراز دریاچه سوان ایستاده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی