عصر ایران - کلیسای هایوینکا که در سال ۱۹۶۱ میلادی توسط معمار برجسته فنلاندی، آرنو روسوووری تکمیل شد، یکی از ساختارشکنانهترین نمونههای معماری مذهبی در فنلاند پس از جنگ جهانی دوم به شمار میرود. در زمانی که این کشور به سرعت در حال مدرنیزاسیون بود، روسوووری با دیدگاهی سختگیرانه و ریشهدار در سبکهای بروتالیسم و مدرنیسم نوردیک، به مبارزه با سنتهای معماری مقدسه پرداخت.
ویژگیهای طراحی و مفهوم فضایی
این معمار با رد تزئینات نمادین و ارجاعات تاریخی، تلاش کرد کلیسا را به ضروریترین عناصر معماری یعنی هندسه، نور و متریال خام تقلیل دهد. نمای بیرونی این ساختمان با حجمهای عظیم بتنی، حضوری مجسمهوار و استوار در چشمانداز حومه شهر ایجاد کرده است. در داخل نیز، فضای نیایشگاه به عنوان یک خلاء متأملانه طراحی شده است که در آن، عدم وجود تزئینات، ادراک فضا و بازی سایهها را با تغییر نور طبیعی تشدید میکند.
اصالت متریال و اهمیت معماری
بتن نمایان متریال غالب در ساختار و زیباییشناسی این بنا است. روسوووری با به حداقل رساندن جزئیات، حذف درزها و خودداری از پرداختهای ثانویه، خلوص بیان معماری را تقویت کرد. این کلیسا نه تنها یکی از مهمترین مشارکتهای فنلاند در جنبش جهانی بروتالیسم محسوب میشود، بلکه همچنان به عنوان اثری الهامبخش در باز تعریف فضاهای معنوی در دوران مدرن شناخته میشود.
ساخت کلیسا 1958 آغاز و دو سال بعد به پایان رسید. مساحت سایت این پروژه 1779 مترمربع است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی