عصر ایران - موزه طراحی معماری برلین در نگاه اول همچون دستهای از بلوکهای بتنی غولپیکر بروتالیستی به نظر میرسد، اما در واقع بازتفسیری معاصر از این سبک است. این ساختمان که در سال ۲۰۱۳ توسط معماران سرگئی چوبان و سرگئی کوزنتسوف تکمیل شد، از احجام بتنی جابهجا شدهای تشکیل شده که با نقشبرجستههای بزرگ از نقشههای تاریخی معماری پوشیده شدهاند و خودِ نما را به یک نقاشی عظیم تبدیل کردهاند.
ویژگیهای ساختاری و معماری موزه برلین
این بنا که ترکیبی از ویژگیهای یک پناهگاه، یک مجسمه و یک آرشیو را به نمایش میگذارد، به عنوان یکی از جذابترین نمونههای برلین شناخته میشود که نشان میدهد چگونه زبان معماری بروتالیسم همچنان الهامبخش آثار معاصر است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی