به گزارش اطلاعات آنلاین، گزارشی که موسسه هادسون منتشر کرده استدلال می‌کند که ناوگان‌های سوخت‌رسانی موجود برای پشتیبانی از عملیات در فواصل وسیع اقیانوس آرام، به ویژه اگر حملات موشکی چین، فرودگاه‌های جلویی و میانی را بی‌استفاده کند، با مشکل مواجه خواهند شد. هواپیمای پیشنهادی، ظرفیت تخلیه سوخت و برد بیشتری را با راندمان آیرودینامیکی بهبودیافته ترکیب می‌کند و به آنها اجازه می‌دهد هواپیماهای جنگی را دورتر از پایگاه‌های خود و نزدیک‌تر به مناطق مورد مناقشه سوخت‌رسانی کنند.
این گزارش با عنوان «دسترسی انعطاف‌پذیر: طراحی مجدد سوخت‌رسانی هوایی برای عملیات‌های جهانی مورد مناقشه»، هشدار می‌دهد که تا سال ۲۰۳۵، نیروهای چینی می‌توانند قادر به سرکوب عملیات سوخت‌رسانی در مقیاس بزرگ از بسیاری از فرودگاه‌های جلویی و میانی باشند که قدرت هوایی ایالات متحده به طور سنتی به آنها وابسته است. نویسندگان گزارش استدلال می‌کنند که بویینگ KC-46A پگاسوس، که به تدریج جایگزین KC-135 Stratotanker قدیمی می‌شود، فاقد برد و ظرفیت تخلیه سوخت لازم برای انجام عملیات در مقیاس بزرگ در سراسر اقیانوس آرام در این شرایط است.
KC-46A می‌تواند تقریباً 96 هزار کیلو سوخت حمل کند، در حالی که تانکر BWB با اندازه متوسط پیشنهادی تقریباً 136 هزار کیلو سوخت حمل می‌کند، در حالی که پیکربندی آیرودینامیکی کارآمدتر می‌تواند به آن اجازه دهد سوخت بسیار بیشتری را در مسافت‌های طولانی‌تر تحویل دهد. طبق تحلیل هادسون، یک ناوگان 250 فروندی از این هواپیماها می‌توانند بیش از دو برابر تعداد معادل KC-46A بسته‌های نیرو را سوخت‌گیری کنند یا سوخت‌گیری را در بیش از دو برابر مسافت انجام دهند. در بردهای طولانی‌تر و تخلیه سوخت بیشتر، مزیت عملکرد می‌تواند حتی بیشتر باشد.
ارزیابی‌های دیگر ادعا کرده‌اند که بقای تانکرهای موجود در برابر حملات موشکی دوربرد به طور فزاینده‌ای محدود شده و چین طیف وسیعی از دارایی‌های «قاتل تانکر» بهینه‌شده را به کار گرفته است. این واقعیت که جنگنده‌های چینی برد بسیار طولانی‌تری نسبت به همتایان آمریکایی دارند، به طوری که جنگنده برتر این کشور، J-20، بردی بیش از دو برابر F-35 یا F-22 دارد، نیاز به یک تانکر سوخت‌رسان برای پر کردن این شکاف را تشدید می‌کند. بنابراین، تحلیلگران اظهار داشته‌اند که یک تانکر با قابلیت‌های پیشرفته رادارگریزی ضروری است، گرچه مقرون به صرفه بودن این امر همچنان جای سوال جدی دارد.
نیروی هوایی ایالات متحده با مشکلات فزاینده در حفظ ناوگان سوخت‌رسانی هوایی خود مواجه شده و توانایی آن برای حفظ عملیات هوایی جهانی به دلیل سن KC-135 Stratotankers و مشکلات مداوم با KC-46 جدیدتر محدود شده است. ارزیابی ماه سپتامبر دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده نشان داد که وضعیت و پایداری ناوگان تانکرها رو به وخامت گذاشته است، در حالی که انتقال خدمات از KC-135 به KC-46 به اندازه کافی سریع پیش نرفته تا از شکاف فزاینده در توانایی‌ها جلوگیری کند.
این تحول با توجه به وابستگی نیروهای مسلح ایالات متحده به سوخت‌گیری هوایی برای نمایش قدرت هوایی در فواصل بسیار زیاد که پایگاه‌های آمریکایی را از صحنه‌های بالقوه عملیات جدا می‌کند، بسیار مهم است. قابلیت کامل ماموریت ناوگان تانکرها بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ بسیار کاهش یافته است. KC-135 بیش از شش دهه است که ستون فقرات سوخت‌گیری هوایی آمریکا بوده و این هواپیما برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ وارد خدمت شد.