در دنیای هنر و سیاست، مرز میان آزادی بیان و ترس از قدرت همواره موضوعی چالشبرانگیز بوده است. اخیراً گزارشی منتشر شده است که نشان میدهد چگونه سایه قدرت سیاسی در عصر حاضر، حتی بر تصمیمات مربوط به آثار هنری قدیمی نیز اثر میگذارد. این موضوع زمانی به بحث گذاشته شد که یک زندگینامهنویس محترم تلاش کرد از عکسی از روی کوهن (Roy Cohn) که توسط عکاس مشهور، رابرت مپلثورپ (Robert Mapplethorpe) در سال ۱۹۸۱ گرفته شده است، برای جلد کتاب خود استفاده کند.
روی کوهن، وکیل جنجالی و تاثیرگذار، شخصیتی بود که سالها پیش بر تفکر و سبک مدیریتی دونالد ترامپ اثر گذاشت. ترامپ که به عنوان یکی از شاگردان و میراثداران روشهای کوهن شناخته میشود، در دوران ریاستجمهوری خود همواره با منتقدانش برخورد تندی داشته است. همین موضوع باعث شد تا در مسیر انتشار کتاب مذکور، نگرانیهای جدی در مورد «خشم احتمالی» رئیسجمهور ترامپ شکل بگیرد.
تلاقی هنر و سانسور سیاسی
این پرونده نشاندهنده یک دوراهی دشوار در مورد آزادی بیان است. از یک سو، اثر مپلثورپ به عنوان یک سند هنری و تاریخی ارزشمند شناخته میشود و از سوی دیگر، ترس از واکنشهای سیاسی در عصر ترامپ، ناشران و نویسندگان را به تردید واداشته است. این وضعیت باعث شده تا سوالاتی بنیادین درباره اینکه آیا هنر باید در برابر فشارات سیاسی تسلیم شود یا خیر، مطرح گردد.
در این میان، نامهای بزرگی چون اندرو وارتول (Andy Warhol) و بنیاد رابرت مپلثورپ نیز در پسزمینه این بحثهای هنری و حقوقی حضور دارند. همچنین افرادی مانند جسی هلمز و استیون آرونسون در تحلیلهای مربوط به این اثر و تاثیرات اجتماعی آن نقش داشتهاند.
وقتی یک زندگینامهنویس محترم سعی کرد از عکسی از رابرت مپلثورپ از روی کوهن برای جلد کتاب استفاده کند، نگرانیها درباره خشم شاگرد آقای کوهن، یعنی رئیسجمهور ترامپ، مداخله کرد.
این اتفاق در حالی رخ میدهد که انتشارات اسکریبنرز (Scribner's, Charles, Sons) و سایر نهادهای فرهنگی با چالشهای مشابهی در زمینه سانسور و آزادی بیان در فضای سیاسی فعلاً دست و پنجه نرم میکنند. این جنجال تنها درباره یک عکس نیست، بلکه نمادی از تقابل میان حقیقت تاریخی، هنر عکاسی و قدرت سیاسی در آمریکا است.