به گزارش اطلاعات آنلاین، نیروی دریایی AIM-424 را یک سلاح نسل بعدی توصیف میکند که قرار است افزایش چشمگیری در برد، کشندگی و بقاپذیری در برابر تهدیدهای پیشرفته هوایی ایجاد کند. این موشک که در شرکت Raytheon در حال توسعه است، برد رسمی اعلامشده تقریباً 463 کیلومتر دارد که آن را به دوربردترین نوع موشک هوا به هوای جهان، غیر از PL-17 چینی، تبدیل میکند.
با تأیید به کارگیری PL-17 در سال 2023، به نظر میرسد AIM-424 قرار است شکاف بین نیروی هوایی ایالات متحده و چین را در حداکثر برد درگیری آنها پر کند. برگه اطلاعات رسمی این موشک، آن را با طول ۴.۱۱ متر، قطر ۰.۳۴ متر و طول بال ۰.۶۷ متر و جرم تقریبی ۶۸۰ کیلوگرم معرفی میکند. همانطور که برای انواع موشکهای بسیار دوربرد معمول است، قطر و وزن آن بسیار بیشتر از موشکهای معمولی است که برای هواپیماهای جنگنده ساخته میشوند، مانند AIM-120 که همچنان نوع اصلی موشک هوا به هوای نیروهای مسلح ایالات متحده است.
روسیه پیش از این در زمینه قابلیتهای هدفگیری هوا به هوای دوربرد خود در جهان پیشرو بود و قرار بود موشک R-37 در سال ۱۹۹۴ وارد خدمت شود، اما پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تولید آن لغو شد. این برنامه دوباره احیا شد و با ارتقاهای محدود، در سال ۲۰۱۴ وارد خدمت شد و سرعت ۶ ماخ و کلاهک بسیار بزرگ ۶۰ کیلوگرمی را به دست آورد. این موشک، مکمل ارتفاع و سرعت بالای رهگیر میگ-۳۱ است که میتواند به برد درگیری ۴۰۰ کیلومتری دست یابد، گرچه سایر انواع جنگندهها مانند سوخو-۳۵ تنها در بردهای محدودتر حدود ۳۵۰ کیلومتری شلیک میشوند.
جنگنده جی-16 چین با دوربردترین موشک هوا به هوای جهان با برد تقریبی۵۰۰ کیلومتر
تخمین زده میشود که PL-۱۷ برد درگیری ۵۰۰ کیلومتری داشته باشد و طبق گزارشها، یک سر جستجوگر را با استفاده از یک رادار آرایهای اسکن الکترونیکی فعال و یک جستجوگر مادون قرمز برای هدایت دوگانه و مقاومت بیشتر در برابر اخلال یا استفاده از طعمهها، ادغام میکند. جنگندههای J-۱۶ که این موشک را حمل میکنند، برد بسیار طولانیتری نسبت به هر نوع جنگندهای در جهان غرب دارند و شعاع عملیاتی آنها تقریباً دو برابر جنگندههای نسل پنجم F-۳۵ و F-۲۲ است. این جنگنده راداری تقریباً سه برابر اندازه رادار جنگنده اصلی خط مقدم ناتو، F-۳۵، دارد.
به نظر میرسد توسعه AIM-424 نشاندهنده نگرانی فزاینده در مورد محیط هوایی پرتنش پیشبینیشده در درگیری با یک دشمن پیشرفته از نظر فناوری، به ویژه چین، است. موشکهای هوا به هوای دوربرد بسیار اهمیت پیدا کردهاند، زیرا پیشرفت در حسگرهای جنگنده، جنگ الکترونیک و شبکههای یکپارچه دفاع هوایی، نزدیک شدن هواپیماها به اهداف را برای استفاده از سلاحهای کوتاهبرد دشوارتر میکند. بنابراین، AIM-424 برای پشتیبانی از رویکرد «نگاه اول، شلیک اول، کشتن اول» در نظر گرفته شده و به هواپیماهای آمریکایی اجازه میدهد با تهدیدها از فواصل بسیار دورتر درگیر شوند.