عصر ایران- هفته نامۀ 31 سالۀ "امید جوان" صفحۀ اول شمارۀ تازه منتشرۀ خود را به موضوع زندانی شدن حمید رسایی اختصاص داده با یک تصویر بسیار قابل تأمل از تجلیل رسایی از تتلو در چند سال قبل و پیش از خروج او از کشور و بازگشت یا بازگرداندن و زندان و متنی از این قرار:
«مهم ترین و غیر قابل باورترین خبر هفته اعزام شیخ حمید رسایی نمایندۀ رادیکال مجلس به زندان با حکم دادگاه ویژه روحانیت است. از زندان رفتن چهره های سیاسی و مدنی و فرهنگی هرگز خوش‌حال نمی شویم ولو آن کس که به زندان رفته از زندانی شدن اصلاح طلبان و روزنامه نگاران خوش‌حال یا راضی می‌شده است و سال قبل در همین روزها دست‌در کار زمینه سازی برای توقیف یک روزنامۀ حرفه‌ای بوده باشد چرا که او از طرف مجلس عضو هیأت نظارت بر مطبوعات بود و به این اعتبار هم رسانه‌ها ملاحظه نقد او را داشتند تا در هیأت کار دست‌شان ندهد.
مهم‌تر این که به صفت مدیر‌مسؤول هفته‌نامۀ 9 دی از او شکایت و محکوم و زندانی شده و ما خودمان هفته‌نامه‌ایم والبته نه مانند نشریه او برخوردار از کمک و حمایت که مستقل و متکی به همین تک فروشی که هر ازگاهی بار افزایش قیمت آن را بر دوش مخاطبان می‌گذاریم.
با این همه خبر زندانی شدن رسایی عجیب بود ولی به واقعیت پیوست و درست است که او به بند زندانیان معمم منتقل شده و هم بند امیرحسین مقصودلو یا تتلو نخواهد شد اما به هر حال هر دو در یک زندان‌اند و در یک زندان هم نباشند هر دو زندانی‌اند و این جای شگفتی دارد اگرچه چند سال قبل و هنگامی که دومی از کشور خارج نشده بود جریان رسایی که به دنبال نمادی برای جذب مخاطب بودند متناسب‌تر از تتلو نیافتند تا در مقابل شجریان عَلَم کنند!
بعید نیست آقای رسایی هنگام انتشار این شماره به دلیلی مثلا گذشت رییس مجلس آزاد شده باشد ( هر چند شاکی نه شخص آقای قالیباف که اداره حقوقی مجلس بوده) ولی اگر هم آزاد شود باز طعم زندان را چشیده و امیدواریم بعد از آن احساس توقیف و زندانی شده ها را بیشتر درک کند و به جهان از منظری دیگر بنگرد و نگوید زندان تاج زاده هتل بود چون زندان محرومیت‌ها و رنج‌های خود را دارد.
واقعیت این است که در مواردی که اتهامی اخلاقی یا مالی یا نسبتی به شخصیت های سیاسی داده می شود که اگر شکایت نکنند حمل بر صحت می شود چاره ای جز شکایت ندارند و اتهام دست کاری در اسناد مجلس هم طبعا بر رییس مجلس گران افتاده بود که اداره حقوقی اقدام به شکایت کرد.
اگر دوستان و هم فکران آقای رسایی تحرک خاصی از خود نشان ندهند این تفسیر جدی تر می‌شود که تصمیم گرفته شده جریان رادیکال مهار شود. به دو دلیل:
یکی این که گفتار و رفتار آنان به نظام منتسب می شود و دومی این احتمال که شاید توافقی در راه است و البته این دومی را دوست دارند دامن بزنند.
غرض اما همان اظهار شگفتی و این واقعیت بود که در سیاست هیچ امر ناممکنی وجود ندارد. روزی حمید رسایی از تتلو تجلیل می کرد و حالا هر دو در زندان اند.
در این میان یک اتفاق بامزه هم افتاده و آن هم این که هواداران رسایی او را به مدرس تشبیه می کنند!
اما آخر جدای آن که رسایی خود را مدافع واقعی نظام کنونی می داند در حالی که مدرس در مقابل نظام رضاشاهی بود مدرس کی و کجا از حبس و حصر و توقیف دیگران خشنود می شد؟
با این همه از زندانی بودن او خوش‌حال نیستیم. جدای تعارض ذاتی حبس یک حجت الاسلام در نظام اسلامی هر چه باشد به عنوان مدیر مسوول هفته‌نامه به زندان افتاده ولو منتشر نشود و ولو بی انتشار هم یارانه گرفته باشد!»