پاریس، فرانسه – حداقل 250,000 دانش‌آموز، معلم و والدین در سراسر فرانسه در سه‌شنبه با حمایت سندیکاها و گروه‌های حقوقی تظاهرات کردند.
این تظاهرات از زمانی که دانشجویان در 17 سپتامبر شروع به مسدود کردن ورودی مدارس خود در حومه پاریس، کرتیل کردند، گسترش یافته است. این جنبش به سرعت در سراسر حومه‌های شهر گسترش یافت و دانش‌آموزان دبیرستانی در اعتراض به شرایط، ساختمان‌های فرسوده، کمبود معلمان و کادر آموزشی و کلاس‌های شلوغ اعتراض کردند.
مسدود کردن‌ها با واکنش قاطع پلیس مواجه شد و پلیس‌های ضد شورش برای متفرق کردن تظاهرکنندگان دانشجو اعزام شدند.
بیش از 6000 تظاهرکننده دستگیر شده‌اند که 85 درصد آنها زیر 18 سال سن دارند. حداقل 10 تحقیق در مورد سوء رفتار پلیس توسط نهاد نظارتی پلیس فرانسه، IGPN آغاز شده است.
در 2 اکتبر، ادوارد جفری، وزیر آموزش فرانسه با رهبران دانشجویی دیدار کرد و دولت طرح پنج ماده‌ای برای اصلاح نظام آموزش عمومی اعلام کرد – که دانشجویان توافق کردند برای رسیدگی به بحران کافی نیست.
طبق گزارش مقامات، 210 نوجوان – از جمله یک نفر که یک دست خود را از دست داد – و 715 افسر پلیس مجروح شده‌اند.
آن ساوینل-باراس، رئیس سازمان عفو بین‌الملل فرانسه، از مقامات خواست تا “از استفاده غیرضروری و بیش از حد از زور” خودداری کنند.
“تصاویر و شهادت‌های به طور گسترده گزارش شده در هفته گذشته نگرانی‌های نگران‌کننده‌ای را در مورد استفاده خطرناک گاز اشک‌آور، باتوم و تکنیک‌های محدود کردن توسط پلیس ایجاد می‌کند. نارنجک‌های گاز اشک‌آور به طور بی‌محابا پرتاب شده‌اند و گلوله‌های لاستیکی شلیک شده‌اند که باعث جراحات جدی شده است.”
الجزیره با چندین معترض در مورد خواسته‌هایشان صحبت کرد:
‘دولت مکرون باید از سرمایه‌گذاری صرفاً در جنگ دست بردارد’
تئو، 19 ساله، دانشجو: “این اولین تظاهرات من است. من در همبستگی با دانش‌آموزان دبیرستانی اینجا هستم، پس از این هفته مسدود کردن و سرکوب پلیس. من همچنین برای سایر خواسته‌ها اینجا هستم: برای دانشگاه‌ها، برای منابع بیشتر برای مدارس و نه فقط مدارس، بلکه بیمارستان‌ها نیز. ما واقعاً کمبود منابع داریم.
“دولت مکرون باید از سرمایه‌گذاری صرفاً در جنگ دست بردارد. ما خسته شده‌ایم. به همین دلیل همه ما در این جنبش همبستگی، جوان و پیر، در کنار هم هستیم. همه ما یک خواسته مشترک داریم: آینده‌ای بهتر.”
‘معلمان غایب هستند و در مقایسه با مدارس پاریس منابع یکسانی نداریم’
اولیمپ، 16 ساله، دانش‌آموز دبیرستانی: “ما تمام هفته مدرسه خود را مسدود کردیم تا حقوق خود را مطالبه کنیم و آنچه را که در مدارس ما در حال وقوع است محکوم کنیم. معلمان غایب هستند و در مقایسه با مدارس پاریس منابع یکسانی نداریم. پول کمتری به ما می‌دهند و امتیازات یکسانی نداریم.”
رانی، 15 ساله، دانش‌آموز دبیرستانی: “ما اصلاً احساس نمی‌کنیم به ما گوش می‌دهند. ما احساس حقارت می‌کنیم، به خصوص با توجه به اینکه ما آینده هستیم. بنابراین وقتی کسی به ما گوش نمی‌دهد، ما همه این کارها را انجام می‌دهیم، اما در نهایت آیا واقعاً تغییری ایجاد می‌شود؟ ما نمی‌دانیم.”
میسن، دانشجو: “ما آمده‌ایم تا از همکلاسی‌های خود حمایت کنیم، صرفاً به این دلیل که اگر آنها مسدود کنند، ما هم مسدود می‌کنیم. این یک جنبش عمومی است و آنها نمی‌توانند این کار را به تنهایی انجام دهند.”
‘ما آمده‌ایم تا از جوانی خود دفاع کنیم’
رافاائل و رز، دانشجویان 17 و 16 ساله دبیرستان کلبر در پاریس [Phineas Rueckert/Al Jazeera]
رافاائل، 17 ساله، دانش‌آموز دبیرستانی: “ما آمده‌ایم تا از جوانی خود دفاع کنیم. چون ما جوان هستیم، دولت به ما گوش نمی‌دهد. آنها فکر می‌کنند ما آگاهی سیاسی نداریم و نمی‌دانیم از چه چیزی دفاع می‌کنیم. ما اینجا هستیم تا خلاف آن را نشان دهیم: ما دقیقاً می‌دانیم از چه چیزی دفاع می‌کنیم. ما ارزش‌های خود را می‌دانیم.”
رز، 16 ساله، دانش‌آموز دبیرستانی: “اگر تغییری ایجاد نشود، ما برای مدت طولانی‌تری به این کار ادامه خواهیم داد. در 17 اکتبر تظاهرات بزرگی برگزار می‌شود، با حضور دانش‌آموزان دبیرستانی، دانشجویان و کشاورزان. بنابراین تا حدودی مانند یک انقلاب جدید خواهد بود.”
‘منابع بیشتر، معلمان بیشتر، شرایط تدریس بهتر’
کلمنس، یک معلم، در همبستگی با دانشجویانش در تظاهرات شرکت کرد [Phineas Rueckert/Al Jazeera]
کلمنس، 30 ساله، معلم ریاضی در پاریس: “من 100٪ از جنبش دانش‌آموزان دبیرستانی حمایت می‌کنم. خواسته‌های آنها خواسته‌هایی است که ما سال‌هاست مطرح می‌کنیم. امروز از فرصت استفاده می‌کنیم تا در کنار آنها راهپیمایی کنیم. آنها خواستار منابع بیشتر، معلمان بیشتر و شرایط تدریس بهتر هستند. ما سال‌هاست که این را می‌خواهیم، زیرا دولت به شدت آن را نادیده می‌گیرد … شما دیدید که چگونه موج گرما مدیریت شد: کلاس‌های درس ما بین 35 تا 40 درجه سانتیگراد بود. این غیرقابل قبول است.”
‘می‌توانید خشم زیادی را احساس کنید’
کلارا، دانشجوی مد، گفت که دانش‌آموزان سال‌هاست که شکایت می‌کنند و احساس نادیده گرفته شدن می‌کنند [Phineas Rueckert/Al Jazeera]
کلارا، 20 ساله، دانشجوی مد: “من اول از همه در حمایت از دانش‌آموزان دبیرستانی که این اعتصاب را در 93 [سن-سن-دنی] آغاز کردند، اینجا هستم. اینجایی است که من زندگی می‌کنم و این مدارس را می‌شناسم. آنها همیشه در شرایط غیرقابل قبول زندگی و کار کرده‌اند. خواسته‌های آنها مشروع است و آنها حق دارند شنیده و به آنها گوش داده شود.
“تا کنون فکر می‌کنم جو نسبتاً خوب است. می‌توانید ببینید که همه بسیج شده‌اند، مفتخرند و خوشحال هستند که اینجا هستند. اما همچنین می‌توانید خشم زیادی را احساس کنید، زیرا برای اولین بار می‌خواهیم خواسته‌هایمان شنیده شود و مردم به این جوانی که سال‌هاست شکایت می‌کند، گوش دهند.”
‘ما صلح‌آمیز بودیم و آنها خشونت را انتخاب کردند’
تینا و تیم، دانشجویان 20 ساله پاریسی، در میان ده‌ها هزار معترض بودند [Phineas Rueckert/Al Jazeera]
تینا، دانشجوی 20 ساله: “دیروز ما یک مجمع عمومی در دانشگاه خود داشتیم و پلیس و نیروهای ضد شورش توسط خود مدیریت ما فراخوانده شدند. ما گفتیم که این غیرقابل قبول است. آنها شروع به مسدود کردن دانشگاه ما کردند، مسدود کردن ایده‌های ما برای دفاع از دانش‌آموزان دبیرستانی و علت فعلی. ما این را عادی نمی‌دانیم، بنابراین امروز برای نشان دادن حمایت خود با آنها به تظاهرات آمدیم. در نهایت کلاسی برگزار نشد. ما هنوز نتوانسته بودیم خود را بیان کنیم. ما صلح‌آمیز بودیم و آنها خشونت را انتخاب کردند.”
نویسنده: Phineas Rueckert