سازمان عفو بین‌الملل سازمان اطلاعات مراکش را به دلیل استفاده از جاسوس‌افزار، میکروفون‌های مخفی و تلفن‌های از پیش آلوده در "نظارت غیرقانونی" بر خبرنگاران و مدافعان حقوق بشر متهم کرده است.
مقامات مراکشی یک "سازمان نظارتی گسترده و وسیع" را میزبانی می‌کنند که از آن برای "سکوت دادن در نهایت به خبرنگاران، فعالان و سایر صداهای انتقادی" استفاده می‌کنند، این سازمان غیردولتی در گزارشی که روز پنجشنبه منتشر شد، اعلام کرد.
این گزارش، با عنوان درون ماشین نظارتی مراکش، بر اساس شهادت یک کارمند سابق سرویس اطلاعات داخلی مراکش (DGST)، و همچنین اسناد افشا شده و تحقیقات روزنامه‌نگاری تهیه شده است.
سازمان‌های غیردولتی، از جمله عفو بین‌الملل، سال‌هاست که مراکش را به استفاده از جاسوس‌افزار پگاسوس، که توسط گروه NSO اسرائیلی توسعه یافته است، برای نظارت بر خبرنگاران، فعالان و چهره‌های سیاسی متهم کرده‌اند.
رباط بارها استفاده از جاسوس‌افزار علیه شهروندان خود را رد کرده است. عفو بین‌الملل اعلام کرد که چهار هفته قبل از انتشار با مقامات مراکشی مکاتبه کرده و پاسخی دریافت نکرده است. الجزیره نتوانست بلافاصله برای اظهار نظر با مقامات مراکشی تماس بگیرد.
در گزارش خود، عفو بین‌الملل DGST را به عنوان نهادی مسئول استقرار پگاسوس در مراکش شناسایی کرد و گفت که این آژانس از این جاسوس‌افزار علیه فعالان و خبرنگاران بین سال‌های 2017 تا 2021 استفاده کرده است.
عفو بین‌الملل گفت که مقامات مراکشی "ابزارهای پیشرفته" مانند پگاسوس را با تکنیک‌های سنتی‌تر مانند تعقیب و استراق سمع ترکیب می‌کنند.
“افراد به طور مخفیانه در بازداشت، در دفاتر و ماشین‌های خود و حتی در اتاق خواب خود فیلمبرداری و ضبط صدا می‌شوند”، این گزارش به نقل از افشاگر می‌گوید.
“تماس‌های تلفنی به طور سیستماتیک ضبط و شنود می‌شوند” و “فروشگاه‌ها تلفن‌های همراهی را می‌فروشند که از قبل توسط عوامل DGST با بدافزار آلوده شده‌اند”.
اطلاعات شخصی جمع‌آوری شده در مورد فعالان و مدافعان حقوق بشر برای دامن زدن به کمپین‌های تخریبی عمومی علیه آنها استفاده می‌شود، طبق گفته این سازمان غیردولتی.
افشاگر گفت که این آژانس کافه‌های اینترنتی را با جاسوس‌افزار کنترل از راه دور آلوده کرده است و دستگاه‌ها در فرودگاه‌ها به صورت فیزیکی به خطر افتاده‌اند. او افزود که میکروفون‌ها در چراغ‌های آپارتمان خبرنگار عمر رادی پنهان شده بودند که بعداً زندانی شد.
عفو بین‌الملل گفت که 103 شماره تلفن مراکشی وارد سیستم پگاسوس بین سپتامبر و دسامبر 2017 را با افراد خاص مطابقت داده است. از این تعداد، 65 نفر عضو جامعه مدنی بودند، از جمله 34 مدافع حقوق بشر و 22 خبرنگار و کارمند رسانه‌ای. 25 نفر دیگر چهره‌های سیاسی یا مقامات بودند و پنج نفر دیپلمات یا نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی بودند.
“این سوابق نشان می‌دهد که شماره تلفن‌های برجسته مدافعان حقوق بشر و خبرنگاران از جمله اولین شماره‌هایی بودند که وارد سیستم پگاسوس شدند”، دونچا او سیربهایل، رئیس آزمایشگاه امنیتی عفو بین‌الملل، گفت.
عفو بین‌الملل گفت که شواهدی از جاسوس‌افزار ارائه شده از طریق شبکه Maroc Telecom متعلق به دولت نیز یافته است و مراکش ابزارهایی را از شرکت‌هایی مستقر در اسرائیل، اتحادیه اروپا و ایالات متحده خریداری کرده است.
“مراکش به طور کامل شیوه‌های اقتدارگرایانه مبتنی بر فناوری را پذیرفته است”، اگنس کالامار، دبیرکل عفو بین‌الملل، گفت.
عفو بین‌الملل از مراکش خواست تا نظارت را متوقف کند و از کشورها خواست تا صادرات جاسوس‌افزار به این کشور را تا زمانی که ضمانت‌های حقوق بشری در محل اجرا قرار گیرند، متوقف کنند.
این تحقیق بخشی از همکاری با 14 سازمان رسانه‌ای بود که توسط Forbidden Stories هماهنگ شده بود.
نویسندگان: کارکنان الجزیره و AFP