به گزارش ایلنا و به نقل از «لیبر نوتس»، نیروی کار آمازون در چهار مرکز تحویل و تفکیک آلمان، مبارزه‌ای حقوقی و صنفی را علیه سیستم جدید ثبت ساعات کاری آغاز کرده‌اند. کارگران با امضای دادخواستی فراگیر، مدیریت را به کم‌پرداختی و مصادرۀ زمان کار متهم می‌کنند.
محاسبات نشان می‌دهد نادیده گرفتن روزانه تنها ۱۰ دقیقه از زمان هر کارگر، در طول یک سال به ۴.۵ روز کاری رایگان، معادل حدود ۶۱۸ یورو دستمزد پرداخت‌نشده، تبدیل می‌شود. این رقم در برخی شیفت‌ها حتی به ۴۵ دقیقه کسر کار در روز می‌رسد.
شگردهای آمازون برای کسر زمان کار
معترضان در دادخواست خود سه شگرد اصلی شرکت برای کسر زمان کار را برشمرده‌اند:
نخست، نرم‌افزار «زمان‌های آستانه‌ای» زمان ورود یا خروج کارگران را تا ۱۵ دقیقه پیش و پس از شیفت رسمی تغییر می‌دهد و آن را به ساعت رسمی شیفت بازمی‌گرداند.
دوم، زمان تعویض لباس و پوشیدن تجهیزات ایمنی در محاسبۀ ساعات کاری قرار نمی‌گیرد.
سوم، زمانی که کارگران برای طی کردن مسافت‌های طولانی در سالن و رسیدن به دستگاه‌های ثبت ساعت صرف می‌کنند نیز از حساب ساعات کاری آنان کسر می‌شود.
«استلا د پالما»، کارگر بخش تحویل در نزدیکی برلین، پیاده‌روی اجباری در سالن را به‌ویژه در شیفت‌های شبانه ناعادلانه می‌خواند. او برای مقابله با این وضعیت، برخی وظایف را پیش از پایان شیفت رها می‌کند تا حتی یک دقیقه کار رایگان به کارفرما تحویل ندهد.
«نیلز کارارا»، دیگر کارگر مرکز تفکیک، با دستمزد ساعتی ۲۰ تا ۲۶ دلار، نیز بی‌توجهی شرکت به پرداخت مزد این دقایق را اجحاف مستقیم در حق نیروی کار می‌داند.
اعتراض به تغییر یک‌جانبۀ سامانه ثبت ساعات
معترضان اکنون پرونده را به یک هیئت داوری تحت نظارت قاضی بازنشسته کشانده‌اند و خواستار بازگشت به سیستم دقیق ثبت ثانیه‌ای زمان هستند.
خشم کارگران، علاوه بر کسر دستمزد، از اقدام یک‌جانبۀ مدیریت آمازون در سال ۲۰۲۴ برای تغییر نرم‌افزار بدون مشورت با شوراهای کار ناشی می‌شود.
«کریستیان هارنبرگ»، نایب‌رئیس شورای کار در برلین و عضو اتحادیۀ «وردی»، این اقدام را نقض آشکار «قانون مشارکت و تصمیم‌گیری مشترک آلمان» می‌داند. طبق این قانون، کارفرما حق ندارد بدون توافق با نمایندگان منتخب کارگران، سیستم‌های مرتبط با داده‌های شخصی و ساعات کار را تغییر دهد.
افشای اتفاقی یک تیکت داخلی در سامانۀ مدیریت حوادث شرکت نیز جزئیات بیشتری از تصمیم مدیران را آشکار کرد؛ سندی که محاسبات دقیق آنان دربارۀ میزان صرفه‌جویی مالی ناشی از کسر زمان کار و تلاش برای تحمیل این نرم‌افزار به شوراهای کار را نشان می‌داد.
نظارت فناورانه بر هر دقیقۀ کار
این مناقشه ابعاد عمیق‌تری از استثمار در یکی از ثروتمندترین ابرشرکت‌های جهان با ارزش بازار نزدیک به ۳ تریلیون دلار را آشکار می‌سازد. در حالی که ۱.۵ میلیون کارگر و پیمانکار آمازون ثروت اصلی این شرکت را می‌سازند، مدیریت ۲۰۰ میلیارد دلار در حوزۀ هوش مصنوعی برای نظارت فناورانه بر نیروی کار و رصد دقیق «زمان‌های خارج از وظیفه» سرمایه‌گذاری کرده است.
این رفتار، شکل نوین همان «مدیریت علمی» فردریک تیلور در یک قرن پیش به شمار می‌رود؛ روشی که روزگاری با کرنومتر اجرا می‌شد و امروز جای خود را به الگوریتم‌های هوشمند برای فشرده‌تر کردن کار و افزایش بهره‌وری نیروی کار داده است.
نبرد کنونی در آلمان فراتر از چند یورو دستمزد است و به دفاع از کرامت انسانی، حق چانه‌زنی جمعی و تثبیت این اصل بنیادی حقوق کار بازمی‌گردد که کارفرما باید بابت تمام لحظاتی که نیروی کار در خدمت اوست، دستمزد کامل بپردازد.