پایتخت‌های اروپایی این انتخابات میان دوره‌ای را با دقت نظارت می‌کنند، اما با این تصور نیستند که کنگره تحت رهبری دموکرات‌ها بتواند نظم جهانی جدیدی که توسط رئیس‌جمهور دونالد ترامپ شکل گرفته است را معکوس کند.
جنبش MAGA در میان دولتهای اروپایی چند دوست ندارد، زیرا ترامپ از حمایت از اوکراین و ناتو عقب‌نشینی کرده و جنگ او در ایران منجر به آشفتگی‌های اقتصادی در سراسر قاره شده است. توهین‌های مکرر او به رهبران اروپایی نیز مشکلاتی برای آن‌ها ایجاد کرده است.
بنابراین، اروپا منتظر دو چیز است. اولاً، انتخاباتی که ترامپ را در داخل کشور به اندازه‌ای ضعیف کند که بتواند در خارج از کشور نیز مظلوم‌تر شود. این امر بسیار خوشبینانه به نظر می‌رسد: سیاست خارجی به عنوان حق ویژه کاخ سفید باقی می‌ماند، و تاریخ نشان داده است که رئیس‌جمهوران در سال‌های پایانی دوران ریاست جمهوری‌شان به سطح بیشتر تمرکز بر خارجی دارند.
ثانیاً، رهبران اروپایی به دنبال هرگونه نشانه‌ای از جهتگیری‌های ممکن ایالات متحده در سال ۲۰۲۸ هستند. هرگونه احتمال وجود رئیس‌جمهور ۴۸م از نوعی دیدگاه سنتی‌تر آمریکایی که ناتو، اروپا و تجارت آزاد را می‌پذیرد، با استقبال گرمی روبرو خواهد شد.
اما مهم‌تر از همه، هرگونه نشانه‌ای از کاهش جنبش MAGA خواهد بود. اروپا به خوبی می‌داند از ریاست جمهوری جو بایدن که هرگونه بازگشت به رئیس‌جمهور سنتی‌تر تنها برای مدتی موقت و تا زمانی که حزب جمهوری‌خواه به ذهنیت MAGA مشغول باشد، صورت می‌پذیرد.