تهران، ایران - مقامات ایرانی اعلام کردهاند که قصد دارند یک سیستم شاتل که توسط کشورهای عربی اداره میشود و با کمک ایالات متحده امکان افزایش صادرات انرژی از طریق تنگه هرمز را در طول جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران فراهم کرده است را مختل کنند.
با توجه به تحریمهای دریایی ایالات متحده علیه بنادر جنوبی ایران و تشدید تحریمها، تهران اعلام کرده است که تلاشهای نظامی و دیپلماتیک را برای اعمال فشار بر واشنگتن جهت پذیرش خواستههای ایران در مورد بازگشایی تنگه هرمز دنبال خواهد کرد.
این گذرگاه استراتژیک که قبل از جنگ، حدود یکپنجم نفت و گاز جهان از طریق آن جریان داشت، پس از حملات ایران از زمان آغاز حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران در 28 فوریه، عمدتاً برای کشتیرانی بسته شده است.
اما نیروی دریایی ایالات متحده به طور گزارش شده مسیری را باز کرده است تا کشورهای حاشیه خلیج فارس بتوانند نفت و سایر کالاها را در بحبوحه بحران انرژی صادر کنند.
محسن رضایی، رئیس امنیت ایران، یکشنبه شب پاسخ داد و گفت که سیستم شاتل اکنون به طور صریح هدف تهران است.
رضایی ادعا کرد که فرماندهی مرکزی ایالات متحده با کمک نظامی امارات متحده عربی از کشتیهای کوچکتر برای انتقال نفت به نفتکشهای بزرگتر استفاده میکند. او ادعا کرد که ایران هفتههاست که هر شب پنج یا شش کشتی شرکتکننده را هدف قرار داده است.
“شما قاچاق میکنید، اما تنگه تحت کنترل ایران است و ما آن را مدیریت میکنیم”، او تأکید کرد.
این اظهارات ظاهراً تلاشی برای تحریک دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده بود که در مقالاتی صادرات انرژی را به سطوح قبل از جنگ در هفتههای اخیر ستوده است.
رضایی ظاهراً این تصور را ایجاد کرد که ایران میخواهد اقتدار دائمی بر هرمز داشته باشد و قول داد در صورت حمله مجدد به زیرساختهای انرژی و غیرنظامی ایران، واکنش شدیدی نشان دهد.
تهدیدات او ظاهراً به کشورهای منطقه عربی نشانه رفته بود و هشدار داد که زیرساختهای دیجیتال ممکن است هدف قرار گیرند. رضایی تهدید کرد که کابلها، مراکز داده و تأسیسات هوش مصنوعی وابسته به ایالات متحده در امارات متحده عربی و اطراف تنگه هرمز را هدف قرار خواهد داد.
تصویری از یک زن که با اسکوتر خود از کنار موشکهای ذوالفقار ایران که در مقابل تابلویی با تصویر رهبر معظم انقلاب اسلامی آیتالله سید علی خامنهای در میدان بهارستان در مرکز تهران قرار گرفتهاند، عبور میکند [Abedin Taherkenareh/EPA]
رضایی همچنین عربستان سعودی را به کمک به ایالات متحده در جابجایی نفت در اطراف محدودیتهای ایران متهم کرد. اما او تهدید مستقیمی علیه ریاض نکرد - که در حال حاضر توسط حوثیهای یمن مورد حمایت تهران مورد هدف قرار گرفته است.
در اوایل سپتامبر، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران به نفتکشها در بنادر و لنگرگاههای کویت و بحرین تهدید کرد و حملات ایالات متحده به نفتکشهای ایرانی را دلیل این اقدام اعلام کرد. این نهاد هر دو کشور را به همدستی از طریق میزبانی نیروهای مسلح ایالات متحده متهم کرد.
ایران ادعا کرده است که ایالات متحده با برخی از هفت شرط ایران برای بازگشایی کامل تنگه هرمز و پایان جنگ موافقت کرده است. اما تهران اصرار دارد که توافق تنها زمانی حاصل میشود که تمام خواستههای آن برآورده شود.
حمیدرضا عزیزی، تحلیلگر ارشد ایران در گروه بینالمللی بحران، گفت که این امر نشاندهنده ارزیابی ظاهری تهران است که تحت فشار فوری برای رسیدن به توافق با ایالات متحده قرار ندارد، زیرا فشار آن در هرمز تأثیر جهانی دارد.
“با این حال، سوال این است که آیا تهران در حال بیشبرآورد توانایی خود برای حفظ این فشار است، با توجه به هزینههای اقتصادی رو به رشد رویارویی برای خود ایران؟” عزیزی در پلتفرم X نوشت.
سیستم انتقال
این سیستم شامل نفتکشهای بسیار بزرگ (VLCC) و کشتیهای کوچکتر است که با هماهنگی با ارتش ایالات متحده، نفت خام را در بنادر عربی بارگیری میکنند و از طریق کریدورهای جنوبی نزدیک سواحل عمان خارج میشوند.
کشتیها اغلب فرستندههای خود را خاموش میکنند و در شب سفر میکنند تا خطر هدف قرار گرفتن توسط ایرانیها را به حداقل برسانند. پس از انتقال کشتی به کشتی در خلیج عمان، برخی از شاتلها برای بارگیری بیشتر باز میگردند.
چندین کشتی در شب یکشنبه به دوشنبه هدف قرار گرفتند، از جمله دو نفتکش در حال خروج و یک کشتی در لنگرگاه نزدیک شهر ساحلی سوهار عمان، که گفته میشود انتقال کشتی به کشتی در آنجا انجام میشود.
سایر کشتیها هفته گذشته مورد اصابت پرتابهها قرار گرفتند، که نشان میدهد حملات فراتر از تنگه هرمز به سیستم شاتل گسترش یافته است.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران همچنین به طور فزایندهای روایتی را ترویج میکند که مینهای دریایی، که گفته میشود از ابتدای جنگ در سراسر تنگه هرمز کاشته شدهاند، تهدید جدی برای کشتیهایی است که تلاش میکنند بدون هماهنگی با سازمان تنگه خلیج فارس ایران در این آبراه عبور کنند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران گفت که سه نفتکش در آخر هفته پس از اصابت مینها آسیب جدی دیدهاند. این نهاد همچنین تصاویری از یک کشتی در حال سوختن را منتشر کرد که گفته میشود مورد اصابت مین قرار گرفته است، اگرچه در این تصاویر به نظر نمیرسید مین منفجر شود.
‘تأثیر آبشاری’
سیستم شاتل به شرکتهای ملی نفت عربی راهی برای خروج از هرمز از طریق کریدور جنوبی نزدیک عمان فراهم کرده است.
میشل ویزه بوکمن، تحلیلگر ارشد اطلاعات دریایی مستقر در لندن در ویندوارد، گفت که این سیستم بسیار مؤثر ثابت شده است.
“بر اساس قوانین بینالمللی دریایی که سالانه از 11 میلیارد تن تجارت دریایی حمایت میکند، کشتیها حقی به نام حق عبور بیضرر دارند”، بوکمن به الجزیره گفت. “بنابراین، عمان به کشتیها اجازه داده است که تحت قوانین بینالمللی دریایی عبور کنند، اما آنها کمک نظامی ایالات متحده را دریافت کردهاند.”
تهران میگوید حملات به کشتیها ادامه خواهد داشت تا زمانی که ایالات متحده به تحریمهای دریایی خفقانآور خود علیه ایران پایان ندهد، که تلاشهای خود را برای مقابله با تلاشهای کشورهای عربی برای صادرات نفت نیز تشدید کرده است. ویندوارد گزارش داده است که حداقل 15 کشتی تا کنون در ماه اکتبر مورد هدف قرار گرفتهاند.
“هرچه این مسیر در تسهیل حمل و نقل نفت و گاز مؤثرتر باشد، اهرم ایران بر هرمز کمتر میشود و حملات بیشتری به کشتیهایی که از این کریدور جنوبی استفاده میکنند، شاهد خواهیم بود”، بوکمن گفت.
دادههای ویندوارد نشان میدهد که 31 کشتی در آخرین هفته سپتامبر از تنگه هرمز عبور کردهاند. این رقم به طور قابل توجهی کمتر از 138 کشتی قبل از جنگ است.
87 درصد از 45 کشتی مورد هدف ایران در سه ماهه سوم سال 2026، نفتکش بودهاند.
ویندوارد خاطرنشان کرد که حدود 47 درصد به ناوگان حمل و نقل ملی شرکتهای انرژی عربی خلیج فارس تعلق دارند و 93 درصد از حملات در تنگه هرمز رخ داده است. بیشتر حملات به کشتیهایی که فرستندههای خود را خاموش کرده و در حال عبور از تنگه هستند، انجام شده است.
این حملات به افزایش قابل توجه هزینههای حمل و نقل کمک کرده است. هزینههای حمل و نقل 25 تا 30 درصد از هزینه نفت خام خلیج فارس را تشکیل میدهد، در حالی که قبل از جنگ تنها 1 تا 3 درصد بود. شرکتهای ملی نفت مجبور شدهاند تخفیفهایی تا 35 دلار در هر بشکه زیر قیمتهای فروش رسمی ارائه دهند.
دلیل اصلی افزایش، کمبود نفتکشهای مایل به انجام سفر خطرناک است. بین 15 تا 20 درصد از نفتکشهای بسیار بزرگ (VLCC) در یک سیستم لجستیکی ناکارآمد که به انتقال شاتل متکی است، درگیر شدهاند و این امر با حملات رو به رشد و قرار گرفتن در معرض خطر در بنادر و لنگرگاهها تشدید شده است.
“این امر تأثیر آبشاری بر هزینهها و ارزشها برای همه کلاسهای کشتی در سراسر جهان دارد”، بوکمن گفت.
نویسنده: مازیار مطمدی