ارتش اسرائیل به گزارش‌ها در حال آماده‌سازی برای بازگشایی جاده ۴۶۳ برای رفت‌وآمد شهرک‌نشینان است، اقدامی که تهدیدی برای جداسازی هشت روستای فلسطینی و دو محله مسکونی بزرگ در کرانه باختری اشغالی است.
مناطقی که بیشترین تأثیر را از بازگشایی این جاده خواهند دید، شمال رام‌الله و البیره، یک حومه شهر رام‌الله است. این جاده بخش‌های شمالی و جنوبی فرمانداری رام‌الله و البیره را از هم جدا خواهد کرد.
این جاده حدود ۱۰ کیلومتر (۶ مایل) از البیره و اردوگاه پناهندگان جالزونه در شرق تا عین قنیه در غرب امتداد دارد.
این جاده در اواسط دهه ۱۹۹۰ برای اتصال شهرک بیت‌ال، در شمال رام‌الله، به دولف، شهرک دیگری در غرب شهر، ساخته شده بود.
پس از آغاز انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۰، ارتش اسرائیل برای مدتی استفاده از این جاده را برای هر دو شهرک‌نشینان و فلسطینی‌ها ممنوع کرد.
بازگشایی این جاده بخشی از بودجه زیرساختی شهرک‌نشینان به مبلغ ۱.۰۷۵ میلیارد شکل اسرائیلی (۳۵۵ میلیون دلار) است که هدف آن اتصال شهرک‌ها در کرانه باختری اشغالی است، که بر اساس قوانین بین‌المللی غیرقانونی است.
در حالی که جدول زمانی مشخصی برای بازگشایی جاده ۴۶۳ وجود ندارد، دولت راست‌گرای اسرائیل در حال پیشبرد اجرای آن قبل از انتخابات اسرائیل در ۲۷ اکتبر وجود دارد. این قانون با هدف تسریع روند، ظاهراً از تصویب در کنست عبور خواهد کرد.
تکه‌تکه شدن جغرافیایی
کمیسیون مستعمره‌سازی و مقاومت در برابر دیوار، یک نهاد وابسته به سازمان آزادیبخش فلسطین (PLO)، هشدار داد که این طرح در چارچوب “سیاست سیستماتیک برای از بین بردن پیوستگی جغرافیایی و جمعیتی فلسطین” در فرمانداری‌ای قرار دارد که تقریباً ۴۰۰۰۰۰ فلسطینی در ۸۰ جامعه زندگی می‌کنند.
در صورت بازگشایی، ده‌ها هزار فلسطینی مجبور به استفاده از جاده قدیمی جایگزین نزدیک اردوگاه جالزونه، در شمال بیت‌ال، خواهند شد که در حال حاضر بسیار پرتردد است و قادر به تحمل افزایش ترافیک نخواهد بود.
جمال جمعه، هماهنگ‌کننده کمپین مردمی برای مقاومت در برابر دیوار و شهرک‌ها، یک ائتلاف از گروه‌های جامعه مدنی مستقل فلسطینی، گفت که بازگشایی این جاده به طور کامل غرب رام‌الله را محاصره خواهد کرد.
روستاهای آسیب‌دیده شامل سوردا، ات-تیرا و وادی ات-تیرا در شمال رام‌الله و عین قنیه، راس کرکار، دیر ابزی و عین اریک در غرب خواهند بود. منطقه آسیب‌دیده به سمت جنوب غربی تا بیتونیا و میدان میوه‌ها، در جنوب غربی رام‌الله امتداد می‌یابد و به شهرک صفا و جاده ۴۴۳، یک شریان اصلی بین اورشلیم و اسرائیل متصل می‌شود.
بستن جاده‌ها در شرق، گسترش شهری رام‌الله، پایتخت اداری فلسطین را در دو دهه گذشته به سمت غرب سوق داده و یک بلوک شهری مداوم بین شهر و مناطق همسایه مانند بیرزیت و سوردا ایجاد کرده است. بازگشایی جاده برای شهرک‌نشینان این گسترش را متوقف می‌کند و رام‌الله را از روستاهای اطرافش جدا می‌کند.
نگرانی‌های مربوط به مصادره زمین
تبدیل یک مسیر مورد استفاده ساکنان روستاهای پرجمعیت کرانه باختری به “جاده شهرک‌نشینان” احتمالاً با ایست و بازرسی‌های نظامی بیشتر، برج‌های نگهبانی و مصادره گسترده زمین همراه خواهد بود، جمعه هشدار داد، که همه بر فلسطینیان تأثیر می‌گذارند. همچنین ممکن است تخریب خانه‌های بیشتر و محدود کردن دسترسی کشاورزان به بهانه‌ی “امنیت شهرک‌نشینان” رخ دهد.
جاده‌های شهرک‌نشینان جزء اصلی شبکه‌ای هستند که شهرک‌ها و پاسگاه‌ها را به هم متصل می‌کند و در عین حال جوامع فلسطینی را از هم جدا می‌کند. تا مارس ۲۰۲۶، جاده‌های شهرک‌نشینان بیش از ۳ درصد از مساحت کرانه باختری اشغالی را اشغال کرده‌اند و بسیاری از قطعات زمین فلسطینی نیز تحت تأثیر حضور آنها قرار گرفته‌اند.
کمیسیون خاطرنشان کرد که از ۱۷۳ دستور نظامی و امنیتی صادر شده بین اکتبر ۲۰۲۳ و آوریل ۲۰۲۶، ۶۶ مورد به ساخت جاده‌های شهرک‌نشینان اختصاص داده شده است. تنها در نیمه اول سال ۲۰۲۶، اشغالگران اسرائیل ۴۰ دستور مصادره زمین به مساحت ۶۱۱ دونم - یک دونم معادل ۱۰۰۰ متر مربع است - برای ساخت ۱۶ جاده امنیتی صادر کردند.
زمین شهروند فلسطینی، رائد ابوالعدس، در مجاورت جاده ۴۶۳ قرار دارد [Al Jazeera]نقض توافق‌های امضا شده
تلاش برای بازگشایی جاده پس از موجی از خرابکاری‌ها توسط شهرک‌نشینان در سراسر کرانه باختری اشغالی با هماهنگی با ارتش اسرائیل دنبال می‌شود.
در ۸ سپتامبر، شهرک‌نشینان یک میدان در نزدیکی عین ایوب در منطقه راس کرکار را بستند و به خودروهای فلسطینی سنگ پرتاب کردند.
حملات و تلاش برای بازگشایی جاده همزمان با تشدید محدودیت‌های اعمال‌شده بر حرکت فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، زمانی که جنگ نسل‌کشی اسرائیل علیه غزه آغاز شد، صورت می‌گیرد.
منیف تریش، شهردار البیره، به الجزیره گفت که ۹۵ درصد از مسیر جاده در منطقه B قرار دارد، که طبق توافق‌نامه اسلو II در سال ۱۹۹۵، تحت اداره гражданский فلسطینی و کنترل امنیتی مشترک اسرائیل و فلسطین است. تنها یک بخش کوچک در منطقه C قرار دارد که تحت کنترل کامل اسرائیل است.
تریش گفت که بازگشایی جاده “نقض آشکار” توافق‌هایی است که اسرائیل قبلاً با سازمان آزادیبخش فلسطین موافقت کرده است.
“بازسازی خیابان به نفع شهرک‌نشینان و ارتش یک تهدید وجودی است که گسترش شهری را فلج می‌کند و به فعالیت‌های شهرک‌نشینی آسیب می‌رساند و به آینده ۲۵۰ هزار فلسطینی آسیب می‌زند,” او گفت.
“شهرداری اجازه مصادره و انحراف آن برای خدمت به شهرک‌ها را نخواهد داد و به تلاش‌های قانونی خود برای جلوگیری از این امر ادامه خواهد داد.”
نویسنده: اولاً مارشود