تظاهرات در سراسر فرانسه برای سومین هفته متوالی ادامه دارد، زیرا ده‌ها هزار دانش‌آموز و فعالان صنفی در بسیاری از شهرها به خیابان‌ها آمده‌اند.
دانش‌آموزان ابتدا در 21 سپتامبر با تحریم کلاس‌ها در مناطق محروم پاریس، اعتراض به کمبود معلمان و شرایط نامناسب را آغاز کردند، اما اعتراضات به سرعت به یک جنبش سراسری تبدیل شد و برخی از بزرگترین تظاهرات روز سه‌شنبه برگزار شد.
مسدود کردن مدارس به خشونت کشیده است، معترضان به پرتاب اشیاء به سمت پلیس متهم شده‌اند و افسران ظاهراً با باتوم، گاز اشک‌آور و گلوله‌های لاستیکی به شدت پاسخ داده‌اند. در یک مورد، یک نوجوان یک دست خود را در یک انفجار نارنجک از دست داد.
تظاهرات گسترده که همزمان با اعتصاب بخش عمومی در اعتراض به طرح‌های بودجه دولت هفته گذشته بود، چالش دیگری برای دولت امانوئل مکرون با کمبود بودجه پیش از انتخابات سال آینده، در میان بحران مالی مداوم با افزایش سرسام‌آور بدهی دولت در سال‌های اخیر ایجاد کرده است.
در اینجا آنچه می‌دانیم آمده است:
خواسته‌های معترضان چیست؟
دانش‌آموزان در مورد شرایط نامناسب در دبیرستان‌های فرانسه - یا لیسه‌ها - به ویژه در مناطق فقیرتر اعتراض می‌کنند. تظاهرات در استراسبورگ، بوردو، نانت، مارسی، لیون و سایر شهرها و شهرک‌ها برگزار شده است.
دانش‌آموزان می‌گویند معلمان غایب جایگزین نمی‌شوند، ساختمان‌های مدارس فرسوده گاهی اوقات آلوده به جوندگان هستند، میز و صندلی‌های کافی وجود ندارد، کلاس‌ها شلوغ هستند و ساعات کلاس طولانی است.
موج گرما شدید که در تابستان به فرانسه ضربه زد، مشکلات موجود در ساختمان‌های مدارس متروکه را تشدید کرد که همچنین از کمبود تهویه مطبوع رنج می‌برند، دانش‌آموزان می‌گویند.
تظاهرات همزمان با اعتصابات سراسری بخش عمومی در مورد بودجه پیشنهادی سال 2027 برای کاهش هزینه‌ها است که هدف آن صرفه‌جویی 54 میلیارد یورو (61.3 میلیارد دلار) است زیرا دولت مکرون برای کنترل کسری عمومی بزرگ تلاش می‌کند.
کارمندان بخش عمومی و اتحادیه‌ها به ویژه با طرح دولت برای ثابت نگه داشتن حقوق به منظور صرفه‌جویی حدود دو میلیارد یورو (2.27 میلیارد دلار) اعتراض دارند.
والدین نیز به طور فزاینده‌ای در تظاهرات در میان خشم گسترده در مورد واکنش پلیس به دانش‌آموزان معترض حضور دارند.
اما تظاهرات در میان نارضایتی گسترده‌تر در مورد افزایش قیمت سوخت و کالاها و کاهش هزینه‌های عمومی تحت مکرون رخ می‌دهد.
مقامات دولتی در این میان گروه‌های سیاسی مخالف و اتحادیه‌ها را به سوء استفاده از جنبش دانشجویی متهم کرده‌اند. سباستین لکورنو، نخست وزیر هفته گذشته مخالفان سیاسی را به تشویق به تشدید متهم کرد.
تاکنون چه اتفاقی افتاده است؟
تا اوایل سه‌شنبه، حداقل 6100 نفر دستگیر شده‌اند، بسیاری از آنها زیر 18 سال هستند، زیرا تاکتیک‌های پلیس با دقت زیادی مورد بررسی قرار گرفته است.
جراحات جدی نیز گزارش شده است.
یک نوجوان 15 ساله روز دوشنبه در شهر لن در شمال پس از تماس با نارنجک صوتی پلیس که سپس منفجر شد، یک دست خود را از دست داد. دادستان‌ها می‌گویند تحقیقات در مورد اینکه آیا جوان به طور فعال نارنجک را برداشته است یا خیر، یا روی او فرود آمده است، ادامه دارد.
به طور کلی، حداقل 190 دانش‌آموز دبیرستانی مجروح شده‌اند، ادوارد گفره، وزیر آموزش و پرورش، روز دوشنبه گفت. او روز یکشنبه گفت که 78 نفر از کادر آموزشی مجروح شده‌اند و 24 مدرسه به آتش کشیده یا مورد تخریب قرار گرفته است.
به گفته لوران نونز، وزیر کشور، روز سه‌شنبه، 715 افسر پلیس مجروح شده‌اند.
مقامات گفتند که تا این هفته 589 مدرسه مختل شده است که نسبت به 735 مدرسه هفته گذشته کمتر است.
گروه‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، از استفاده از زور علیه کودکان در میان گزارش‌های رسانه‌ای در مورد ضرب و شتم دانش‌آموزان با باتوم و گلوله‌های لاستیکی و همچنین اسپری کردن گاز اشک‌آور انتقاد کرده‌اند.
روز سه‌شنبه چه اتفاقی افتاد؟
معترضان روز سه‌شنبه دوباره مدارس را مسدود کردند زیرا هزاران نفر در اعتراض به خواسته‌های خود تظاهرات کردند.
تظاهرات‌کنندگان با پلاکاردهایی در مارسی جنوبی، استراسبورگ شرقی و سایر شهرهای بزرگ دیده شدند.
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که در منطقه 20 پاریس، معترضان در خارج از لیسه هِلن بوچر بسته، سطل زباله و دوچرخه‌ها را واژگون کردند و یک سد موقت ایجاد کردند. والدین در این میان بین تظاهرکنندگان و پلیس برای محافظت از فرزندان خود قرار گرفتند.
امیلی سیچیلی سوریام، یکی از اعضای انجمن والدین، گفت: «آنها فرزندان ما هستند. معلمان، والدین، فدراسیون‌ها، همه ما یک هدف مشترک داریم: حمایت از حقوق کودکان، و حق مشروعی است که تظاهرات کنند و درخواست کنند.»
نونز، وزیر کشور، روز سه‌شنبه از انتقاد از پلیس خودداری کرد و گفت که پاسخ در «تقریباً همه موارد» متناسب بوده است. او ادعا کرد که اعتراضات در حال تبدیل شدن به «آشوب» هستند.
این چه معنایی برای دولت فرانسه دارد؟
اینها تنها آخرین مورد از مجموعه تظاهرات‌های پر سر و صدایی است که دوران ریاست جمهوری مکرون را مشخص کرده و تلاش‌های اصلاحی دولت او را پیش از انتخابات در آوریل و می تضعیف کرده است.
مکرون در انتخابات سال آینده شرکت نخواهد کرد، اما تصویر او و دولت او بدون شک با عکس‌هایی از پلیس در حال تعقیب دانشجویان در خیابان‌ها لکه‌دار شده است، جیکوب راس، کارشناس فرانسه از شورای روابط خارجی آلمان (DGAP) به الجزیره گفت.
راس گفت: «دیگر او را جدی نمی‌گیرند زیرا بسیاری فکر می‌کنند که او قبلاً از دولت خارج شده است.» اما این هنوز هم برای دولت او بسیار مهم است زیرا مشخص شده است که آنها ظرفیت آرام کردن اوضاع را ندارند. فضای مالی برای مانور به وضوح کم است.»
دوران مکرون مدت زیادی است که با بی‌ثباتی سیاسی و مالی همراه بوده است. نخست وزیران متوالی در به تصویب رساندن سیاست‌ها در مجمع ملی قطبی شده با مشکل مواجه شده‌اند که در آن حزب رنسانس میانه‌رو مکرون و بلوک‌های متحدش اکثریت ندارند.
منتقدان به اقدامات ریاضتی عمیقاً نامحبوب مکرون حمله کرده‌اند که منجر به کاهش شدید هزینه‌های دولتی شده و بر بازنشستگی و مراقبت‌های بهداشتی تأثیر گذاشته است. مقامات با این حال از این سیاست‌ها در میان بدهی‌های رو به رشد پس از هزینه‌های دوران کووید-19 دفاع کرده‌اند.
لکورنو روز یکشنبه گفت که دولت ابتکاراتی را برای رسیدگی به خواسته‌های معترضان آغاز کرده است و انتظار می‌رود گزارشی تا پایان ماه ارائه شود. او با این حال اضافه کرد که پاریس «یک اینچ هم» در برابر خشونت تسلیم نخواهد شد.
در همین حال، مارین لوپن، رهبر مخالف و نامزد اصلی حزب رالی ملی افراطی، روز سه‌شنبه بودجه سایه خود را ارائه کرد و وعده داد که در صورت انتخاب در سال آینده 140 میلیارد یورو (157.6 میلیارد دلار) صرفه‌جویی در هزینه‌ها تا سال 2032 را انجام دهد.
نویسنده: شولا لاوال