روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: استفاده از موقعیت جغرافیایی ایران برای تقویت قدرت چانه‌زنی، با تبدیل آن به عاملی برای تشدید تنش و افزایش خطر‌های اقتصادی و نظامی یکسان نیست.
راهبردی که قرار است قدرت کشور را افزایش دهد، باید در نهایت به امنیت بیشتر و هزینه کمتر منجر شود نه اینکه زمینه شکل‌گیری تهدید‌های تازه را فراهم کند. در سطح داخلی باید سازوکار تصمیم‌گیری اصلاح شود. تذکرات دلسوزان کشور درباره پیامد‌های اقتصادی، امنیتی و دیپلماتیک سیاست‌های مهم، باید پیش از اتخاذ تصمیم بررسی شود و ارزیابی‌های مخالف، بدون نگرانی از برخورد‌های سیاسی، امکان طرح داشته باشد و پذیرش اشتباه باید به بخشی از فرهنگ مسئولیت‌پذیری مسئولان تبدیل شود.
بازسازی اعتماد عمومی، شرطی اساسی برای عبور از بحران است. مردم باید بدانند تصمیم‌های مهم بر چه مبنایی گرفته می‌شوند، چه هزینه‌ها و پیامد‌هایی دارند و چه برنامه‌ای برای مهار فشار‌های اقتصادی، جلوگیری از گسترش فقر و حفظ خدمات عمومی وجود دارد. شفافیت متناسب با ضرورت‌های امنیتی، پاسخ‌گویی مسئولان و به‌رسمیت شناختن نقد کارشناسی، از الزامات اصلاح مسیر است. پذیرش خطا، توضیح صادقانه محدودیت‌ها و اصلاح تصمیم‌های پُرهزینه به بازسازی اعتماد کمک می‌کند. بازنگری درگذشته نباید به تسویه‌حساب سیاسی یا جست‌وجوی مقصران محدود شود. هدف باید شناخت سازوکار‌هایی باشدکه هشدار‌ها را بی‌اثر، تصمیم‌های نادرست را ماندگار و فرصت‌های اصلاح را محدود کردند.