زندگی عبدالرحمن جابر، شهروند ۳۲ ساله، بیش از یک سال پیش زمانی تغییر کرد که خانه‌اش در روستای المغایر، در شرق رام‌الله در کرانه باختری اشغالی، مورد حمله‌ی شهرک‌نشینان اسرائیلی قرار گرفت. پس از این حمله، او برای جلوگیری از حملات بعدی شهرک‌نشینان، سیم خاردار نصب کرد.
این خانه که عبدالرحمن در اوایل سال ۲۰۲۳ قبل از ازدواجش ساخته بود، در حاشیه روستا در منطقه‌ای با سابقه طولانی خشونت شهرک‌نشینان واقع شده است. او اکنون با همسر و دختر دو ساله‌اش در این خانه زندگی می‌کند، اما حملات شهرک‌نشینان به خانه و همسایگانش در سال گذشته تشدید شده است.
در آوریل ۲۰۲۴، خودروی او توسط شهرک‌نشینان به آتش کشیده شد و پنجره‌های خانه‌اش با سنگ شکسته شد. او نمی‌تواند تعداد دفعاتی که خانه‌اش مورد هدف قرار گرفته را بشمارد. تنها در هفته گذشته، شهرک‌نشینان هفت بار به ملک او حمله کردند که باعث شد او برای محافظت از همسر و فرزندش به جای کار در خانه بماند.
«به همسرم و دخترم فکر می‌کردم. چگونه می‌توانم از آن‌ها در برابر شهرک‌نشینان محافظت کنم وقتی که هیچ محافظتی برای ما وجود ندارد؟ من شروع به محاصره خانه با سیم خاردار و نرده آهنی کردم. این اقدام کافی نیست، اما تنها کاری است که می‌توانم به تنهایی انجام دهم»، او به الجزیره گفت.
«تمام خانه‌های همسایه مجبور شده‌اند این نرده‌ها را برای محافظت از خود نصب کنند. ما بارها درخواست کمک کرده‌ایم، اما کسی به حرف ما گوش نمی‌دهد، بنابراین مجبور شدیم این اقدام را انجام دهیم. حداقل این کار به ما کمک کرده است تا دام‌هایشان را از حیاط‌هایمان دور نگه داریم.»
عبدالرحمن جابر در کنار دخترش در نزدیکی نرده آهنی که برای محافظت از خانه‌اش در برابر حملات شهرک‌نشینان نصب کرده است [به نقل از متسم ابوالعلیا]
گشت شبانه
تجربیات عبدالرحمن منحصر به فرد نیست. این بخشی از افزایش سریع فعالیت شهرک‌نشینان در سراسر کرانه باختری از زمان آغاز جنگ نسل‌کشانه اسرائیل علیه غزه در اکتبر ۲۰۲۳ است.
طبق کمیسیون مبارزه با شهرک‌نشینی و دیوار، که بخشی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین است، شهرک‌نشینان از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶، ۱۴۷۴۲ حمله به فلسطینی‌ها، زمین‌ها یا اموال آن‌ها انجام داده‌اند.
تنها در هفت ماه اول سال ۲۰۲۶، این کمیسیون ۴۱۱۳ حمله را ثبت کرده است که شامل حمله به افراد و تخریب باغات بوده است. این یک افزایش ۶۳ درصدی در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۲۵ بود و این ماه شاهد موجی از حملات به کشاورزان فلسطینی در حین برداشت زیتون بوده است.
فلسطینی‌ها اکنون شروع به سازماندهی برای محافظت از خانواده‌ها و خانه‌های خود در برابر حملات شهرک‌نشینان کرده‌اند.
در شهر سنجیل، شمال رام‌الله، گروهی از جوانان فلسطینی در ماه‌های اخیر چندین حمله شهرک‌نشینان را دفع کرده‌اند. باسل عوض، نام مستعار به دلایل امنیتی، به الجزیره گفت که کمیته نگهبانی روستا، که او عضوی از آن است، غیررسمی است و برای محافظت از خانه‌های ساکنان در نظر گرفته شده است.
هر شب، ۲۰ تا ۳۰ نفر بدون سلاح در مکان‌های کلیدی که شهرک‌نشینان از آن‌ها به عنوان پایگاه برای حملات خود به سنجیل استفاده می‌کردند، جمع می‌شوند.
آن‌ها به قیمت بالایی برای تلاش‌های خود پرداخته‌اند. ارتش اسرائیل ۶ عضو کمیته نگهبانی را دستگیر کرده و حداقل ۱۰ نفر در یک اقدام ظاهری برای متلاشی کردن این نگهبانی محله‌ای زخمی شده‌اند.
«ما در منطقه جبل الباطن که اغلب مورد حمله قرار می‌گیرد، چادر برپا کرده بودیم. سربازان زمستان گذشته با پرتاب نارنجک‌های اشک‌آور به داخل چادر، وارد شدند. همه ما دچار خفگی شدیم و سپس آن‌ها چادر را تخریب و مصادره کردند»، باسل به الجزیره گفت.
محافظت از جوامع
با وجود خطرات، فلسطینی‌ها از ترک خانه‌های خود و مصادره زمین‌هایشان توسط شهرک‌نشینان خودداری می‌کنند.
نسر رادوان، ۵۳ ساله، یکی از مالکان زمینی در روستای بیت‌للو، غرب رام‌الله است که زمینش به طور مکرر مورد حمله شهرک‌نشینان قرار می‌گیرد. زمینی که نصر، برادرانش و بستگانش در آن سهیم هستند، ۱۵۰۰ دونم (۱۰۰۰ متر مربع یا یک چهارم هکتار) است و بیش از ۱۰۰ چشمه دارد.
او چندین بار توسط شهرک‌نشینان مورد ضرب و شتم قرار گرفته است، اما او و برادرانش اصرار دارند که هر روز در زمین خود حضور داشته باشند.
در ژوئن، شهرک‌نشینان یک پاسگاه نزدیک زمین او ایجاد کردند که به عنوان پایگاهی برای حمله به محصولات او و حمله به خانواده‌اش استفاده می‌شود، او گفت.
«آخرین حمله شنبه گذشته رخ داد. ما در زمین خود در حال برداشت زیتون بودیم که شهرک‌نشینان به ما حمله کردند، پنجره‌های خودروهایمان را شکستند و برادرم را مورد ضرب و شتم قرار دادند. با این حال، ما همچنان هر روز به آنجا می‌رویم»، او افزود.
در سه سال گذشته، شهرک‌نشینان سعی کرده‌اند با مسدود کردن جاده دسترسی، از رسیدن نصر و بستگانش با خودرو به زمینشان جلوگیری کنند. اعضای خانواده اصرار دارند و ۵ کیلومتر (۳ مایل) را پیاده طی می‌کنند تا به زمین خود برسند.
«ما می‌دانیم که حضور در زمینمان به معنای مواجهه با حملات مداوم است. حتی ممکن است جان ما را بگیرد. اما ما همچنین می‌دانیم که اگر آن را رها کنیم، برای همیشه از دست خواهیم داد.»
«این فقط زمین یا منبع معیشت نیست؛ این روح، خاطره و زندگی ماست.»
فلسطینی‌ها در کرانه باختری از سیم خاردار و نرده‌های دیگر برای محافظت از خانه‌های خود در برابر حملات شهرک‌نشینان استفاده می‌کنند [به نقل از متسم ابوالعلیا]
نقض حقوق بین‌الملل
با حملات شهرک‌نشینان که توسط مقامات اسرائیلی تایید شده است، ساکنان فلسطینی محافظت واقعی یا راه حلی برای اقدام قانونی در هنگام مورد حمله قرار گرفتن ندارند. این امر باعث شده است که روستاهای کرانه باختری در معرض حملات مداوم قرار گیرند و هیچ مجازاتی برای شهرک‌نشینانی که تخریب، حمله یا گاهی اوقات قتل می‌کنند، وجود ندارد.
سازمان دیده‌بان حقوق بشر در آگوست گزارش داد که مقامات اسرائیلی در پیگرد شهرک‌نشینان به دلیل اعمال خشونت علیه فلسطینی‌ها شکست خورده‌اند. طبق گزارش سازمان حقوق بشری یس دین اسرائیل تا پایان سال ۲۰۲۵، از بین صدها پرونده‌ای که از سال ۲۰۰۵ ثبت کرده است، تنها ۳ درصد به محکومیت منجر شده است. طرح نگهبانی محله‌ای تلاشی از سوی فلسطینی‌ها برای کاهش این خطرات است.
عمر رحال، مدیر مرکز حقوق بشری شامس در رام‌الله، به الجزیره گفت که این واقعیت که فلسطینی‌ها به اقدامات خود حفاظتی در برابر حملات شهرک‌نشینان متوسل می‌شوند، اسرائیل را به عنوان یک قدرت اشغالگر از مسئولیت قانونی خود بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو برای محافظت از غیرنظامیان معاف نمی‌کند.
او گفت که چنین اقداماتی صرفاً یک راه حل موقت برای مشکل شهرک‌نشینان برای فلسطینی‌ها است که با یک عدم تعادل قدرت عمیق مواجه هستند. نمونه‌ای از این امر، حضور سربازان اسرائیلی در حین حمله شهرک‌نشینان به خانواده‌هایشان و تخریب زمین‌هایشان است.
«معافیت از مجازات، مسلح کردن شهرک‌نشینان، تخصیص بودجه به شهرک‌ها و سیاست‌های اتخاذ شده توسط وزیران در دولت اسرائیل، عواملی هستند که به تداوم حملات و افزایش تعداد قربانیان کمک می‌کنند.»