هنگامی که اسرائیل در فوریه با همکاری ایالات متحده یک حمله نظامی گسترده به ایران آغاز کرد، دولت اسرائیل از حمایت قاطع افکار عمومی یهودیان اسرائیلی برخوردار شد.
احزاب مخالف از ارتش حمایت کردند و از این اقدام جسورانه پشتیبانی کردند. دشمنی با دولت ایران موضوعی است که احزاب صهیونیستی اصلی در مورد آن توافق دارند.
سپس در ماه ژوئن، نقش اسرائیل در این رویارویی با اعلامیه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، که اعلام کرد ایران و اسرائیل توافق کرده‌اند به یکدیگر حمله نکنند، به طور ناگهانی متوقف شد.
این اعلامیه - و تصمیم نتانیاهو برای تبعیت از آن در آن زمان - در اسرائیل محبوبیت نداشت. طبق موسسه دموکراسی اسرائیل، 65 تا 70 درصد از یهودیان اسرائیلی معتقدند که توقف جنگ به منافع ملی اسرائیل خدمت نکرده است.
با توجه به اینکه اسرائیلی‌ها در حال آماده‌سازی برای انتخابات سراسری در 27 اکتبر هستند، ایران همچنان یک موضوع مهم انتخاباتی برای بسیاری است. احزاب مخالف ایران را به عنوان نمونه‌ای از آنچه که می‌گویند بسیاری از شکست‌های نتانیاهو است، ارائه می‌دهند. آنها در صورت انتخاب، قول می‌دهند که امنیت و سیاست خارجی را بازسازی کنند.
گادی آیزنکوت، پیشرو، می‌گوید که این درگیری هنوز به پایان نرسیده است. در حالی که می‌گوید تغییر دولت در ایران یک هدف غیرواقعی است، آیزنکوت نتانیاهو را به ناتوانی در نابودی برنامه هسته‌ای ایران متهم می‌کند. در سپتامبر در افتتاحیه حزب جدید خود، یاشار، آیزنکوت به حامیان گفت: «در نهایت، باید با نابودی یا خنثی کردن برنامه هسته‌ای ایران به پایان برسد، هدفی که هنوز با وجود 440 کیلوگرم [970 پوند] اورانیوم غنی‌شده به دست نیامده است که به سرعت می‌توان آن را به چندین دستگاه هسته‌ای تبدیل کرد.»
یاایر لاپید، نخست‌وزیر سابق که اکنون رئیس اپوزیسیون در کنست است، نتانیاهو را به شکست استراتژیک متهم می‌کند. او اخیراً به شورای آتلانتیک گفت که سرنگونی دولت در تهران یک هدف واقع‌بینانه است که نیازمند تشدید نظامی است: «اسرائیل یا اتحاد باید تمام تأسیسات انرژی، به ویژه در جزیره خارگ و همچنین سایر مکان‌ها را بمباران کند تا اطمینان حاصل شود که اقتصاد ایران نابود می‌شود. و دلیل آن این است که تنها این کار است که می‌تواند رژیم را سرنگون کند.»
بمباران این زیرساخت‌های غیرنظامی در واقع چیزی بود که نتانیاهو خود نیز برای آن لابی کرده بود. اعتراضات بین‌المللی در مورد بمباران‌هایی که احتمالاً به عنوان جنایت جنگی محسوب می‌شوند و عدم حمایت ترامپ، این طرح را متوقف کرد.
نفتالی بنت، نخست‌وزیر سابق دیگر، می‌گوید که اسرائیل باید برتری نظامی خود را در سراسر منطقه تضمین کند. از نظر بنت، سرنگونی دولت در ایران و نابودی آن ضروری است. اما او می‌گوید که این کافی نیست. سیاستمدار راستگرا قطر را «دشمن» می‌نامد و می‌گوید ترکیه «ایران جدید» است و حتی تا جایی پیش می‌رود که می‌گوید رویارویی نظامی با عضو ناتو اجتناب‌ناپذیر است.
«ما یک اتحاد از نیروهای میانه‌رو در منطقه علیه نیروهای اسلام‌گرا، علیه ایران، علیه قطر، ترکیه و تمام نیروهای رادیکال ایجاد خواهیم کرد. ما اقدامات پیشگیرانه برای شکل‌دهی به منطقه انجام خواهیم داد،» بنت اخیراً به حامیان خود گفت.
آیزنکوت و سایر رهبران اپوزیسیون تجدید رویارویی‌ها را رد نمی‌کنند. آنها بر اعتماد خود به ارتش و نهادهای امنیتی در ارزیابی خطرات و برخورد مناسب با آنها تأکید می‌کنند.
اما رهبران اپوزیسیون نگرانی‌هایی را ابراز کرده‌اند که نتانیاهو ممکن است قبل از انتخابات برای تغییر موازنه به نفع خود یا حتی مختل کردن آنها به تشدید نظامی متوسل شود - حتی اگر نخست‌وزیر هفته گذشته گفته بود که قصد ندارد قبل از رای‌گیری به ایران حمله کند.
این نگرانی‌ها پس از انتشار ویدئویی از نتانیاهو از پایگاه هوایی تل نوف که به دشمنان اسرائیل هشدار می‌داد که ممکن است قبل از انتخابات حمله کنند، افزایش یافت. گزارش‌های خبری دیگری حاکی از آن بود که نتانیاهو اطلاعاتی در مورد تهدیدات جدید ایران را با رئیس‌جمهور ایالات متحده به اشتراک گذاشته است.
نتانیاهو به سرعت از سوی رهبران اپوزیسیون مورد انتقاد قرار گرفت که او را به «ایجاد ترس سیاسی» متهم کردند.
لاپید آشکارا از انگیزه‌های نتانیاهو سوال کرد. لاپید همچنین او را به استفاده از ارتش و پایگاه‌های اسرائیل به عنوان «پس‌زمینه» برای ویدئوهای تبلیغاتی انتخابات متهم کرد.
در نهایت، بیشتر احزاب و رهبران اپوزیسیون اسرائیل با جنگ با ایران مخالف نیستند و بسیاری در واقع در رویکرد خود به تهران حتی از نتانیاهو هم تندروتر هستند. آنها فقط نمی‌خواهند قبل از انتخابات تشدید نظامی جدیدی رخ دهد.
نویسنده: نور عوده