تنها چند اطمینان از انتخابات پارلمانی اسرائیل به دست آمده است. ائتلاف متنوع خود نامیده شدهی «صهیونیستی» مخالفان اسرائیل از دستیابی به اکثریت بازمانده است. احزاب لیکنوت بنینتانیاهو به نظر میرسد بزرگترین حزب باشد، اما ائتلاف انتخابی آن کافی نیست تا دولت تشکیل دهد.
اما چیزی که بدون شک است، افزایش مشارکت رایدهندگان شهروندان فلسطینی اسرائیل است که احزاب عربی را به عنوان یک گروه کلیدی در پارلمان معرفی کرده است، احتمالاً به عنوان گروهی که میتواند تصمیم بگیرد کدام یک از دو ائتلاف رقیب، اگر هر کدام بخواهند با آنها همکاری کنند، دولت تشکیل دهد.
خشم از جنگ نسلکشی اسرائیل در غزه و آنچه که تحلیلگران آن را رأیآوری آشکار نژادپرستانه از ائتلاف حکومت کرده است، تعداد زیادی از شهروندان فلسطینی اسرائیل را به سمت پایگاههای رایگیری هدایت کرده است.
طبق برآوردها 80 درصد از رایدهندگان فلسطینیان مجاز در اسرائیل در انتخابات دوشنبه شرکت کردند، که افزایش مشارکت این جامعهای که حدود 21 درصد از جمعیت را تشکیل میدهد، را نشان میدهد.
این مشارکت به دو لیست انتخابی اصلی نمایندگان شهروندان فلسطینی اسرائیل – لیست اتحاد عربی (Ra’am) و لیست مشترک – 19 کرسی در مجلس 120 کرسیای را اعطاء کرده است، که میتواند نقش تعیینکنندهای در تعیین کسی که دولت بعدی تشکیل میدهد، اگر هر کدام از آنها بخواهند با آنها همکاری کنند، ایفا کند.
اما به جای پذیرش این موج از حمایت، سیاستمداران برجسته اسرائیل سعی کردهاند که رای آنها را یا به نحوی غیرقانونی تلقی کنند – آن را به دخالت خارجی نسبت دهند – یا به نحوی به این امر که فلسطینیان در حال استفاده از حق دموکراتیک خود به عنوان یک «تلاش برای دزدیدن انتخابات» هستند، اشاره کنند.
رأیهای عربی شناخته نمیشوند
نتیجه را به عنوان یک تلاش برای تضمین “اسلامگرایی اسرائیل” فریمینگ کرده است، احزاب حکومتکننده لیکنوت بنینتانیاهو حتی به بررسی احتمال دخالت خارجی در مشارکت بزرگ مقیاس فلسطینیان در انتخابات دعوت کرده است. در این کار، به نظر میرسد که مشروعیت رای عربی را زیر سوال برده و هرگونه تلاش آینده توسط مخالفان برای متحد شدن با احزاب عربی را آلوده کرده است.
با اینکه اکثر مخالفان اسرائیلی رأیدهندگان یهودی، دولت بنینتانیاهو را فاسد، ناکارآمد و مضر برای اعتبار بینالمللی اسرائیل محکوم کردهاند، بسیاری از آنها از همکاری با احزاب فلسطینی برای برکناری او از قدرت خودداری کردهاند.
چپگرایان دموکراتیک به احتمال بیشتری با احزاب فلسطینی همکاری خواهند کرد، در حالی که برخی دیگر از شخصیتهای مخالف یا از این ائتلاف مقاومت کردهاند یا به ادعاهایی که بازیگران خارجی به کمک کردهاند تا مشارکت رایدهندگان فلسطینی افزایش یابد، تمسک کردهاند.
Yousef Jabareen، رهبر ائتلاف سیاسی مشترک اسرائیل، چپگرای میانهرو، و دیگر اعضا در پایگاه انتخاباتی ائتلاف در شهر ناصره در شمال اسرائیل در 27 اکتبر 2026 [AFP] شادمانی میکننددر شب انتخابات، نخستوزیران سابق نفتالی بننت و یائیر لapid همکاری با احزاب فلسطینی در دولت را رد کردهاند، علیرغم اینکه در دولت کوتاهمدت 2021-22 خود به حمایت آنها متکی بودند.
در پنجشنبه، یکی دیگر از اعضای برجسته مخالفان، آویگدور لیبرمن، رهبر سختگرای یسرائیل بیتانو، نیز همکاری با احزاب فلسطینی را رد کرده است. او گفت که او با “بibi” (nickname برای بنینتانیاهو) و “tibi” (استعاره برای احزاب فلسطینی) که رهبر حزب تال است و بخشی از لیست مشترک است، نشست خواهد داد.
“از طریق کمپینهای انتخاباتی روشن بود که مشارکت بزرگ خواهد بود،” گفت اورلی نوئی که برای حزب بالاد که بیشتر شهروندان فلسطینی را در بر میگیرد، کاندید شده بود. “ائتلاف حکومتکننده نشان داده است که در غزه هیچ خط قرمزی وجود ندارد و شهروندان فلسطینی در اسرائیل احساس کردند که ممکن است آنها نیز بعد از فلسطینیان باشند. همچنین، مردم نمیتوانستند با یک دوره دیگر از افزایش جنایت و پلیس تحت رهبری [وزیر امنیت ملی راستگرای] ایتamar Ben-Gvir مواجه شوند.
“حقوق کمی که فلسطینیان داشتند از 7 اکتبر 2026 به تدریج از دست رفتهاند. تنها ابزاری که در دستان آنها بود – تنها چیزی که با همه برابر بود – رای آنها بود، بنابراین آنها آن را به تعداد زیادی استفاده کردند، اما حتی این نیز به نظر میرسد که در حال حاضر زیر سوال برده شده و غیرقانونی تلقی میشود،” او گفت.
با شمارش همه رأیها، ائتلاف طرفدار بنینتانیاهو 53 کرسی دارد، در حالی که ائتلاف مخالفان یهودی ضد بنینتانیاهو 48 کرسی دارد. اما با 19 کرسی که احزاب فلسطینی در اختیار دارند، اکثریت در پارلمان علیه بنینتانیاهو است.
“چرا مخالفان و رسانهها حتی به این عنوان فکر میکنند که این یک تقسیم سهطرفه است؟ در هر دموکراسی عاقلانهای، مردم این را به عنوان یک پیروزی قاطع مخالفان و رد بنینتانیاهو میبینند، اما ما این کار را نمیکنیم،” نوئی گفت.
“در عوض، ما در حال شنیدن برخی از عناصر مخالف هستیم که در مورد همکاری با بنینتانیاهو در یک دولت اتحاد ملی صحبت میکنند. این همکاری هم نشاندهنده نژادپرستی این احزاب است که نمیتوانند با عربها برای تشکیل اکثریت همکاری کنند، و همچنین نشاندهنده عدم دموکراسی عمیق آنها است،” او گفت.
آیندههای متفاوت
اختلافات سیاسی بین یک مخالفی که خود را به عنوان صهیونیستی قالببندی کرده است و اقلیت فلسطینی که ادعای حقوق برابر ملی و مدنی را دارد و برخی آن را به عنوان رد صهیونیسم میبینند، وجود دارد. اما زیر این اختلافات یک دیدگاه بنیادی متفاوت از آینده اسرائیل وجود دارد، بر اساس تحلیلگرای سیاسی Nimrod Flaschenberg.
“با توجه به اینکه بسیاری از سیاستهای اصلی اسرائیل بر اساس فرضیه تقدم یهودیت است، فکر میکنم قابل درک است که رای عربی به عنوان یک چالش میبینند،” او درباره احساسی که بسیاری آن را سیاست دولتی از سال 2018 میدانند، که قانون جمهوریخواهی ملی را به عنوان حق تعیین سرنوشت ملی به صرف یهودیان تخصیص داده است، گفت.
“ایدههای بسیار متفاوتی در جریان است از اینکه معنای شهروندی اسرائیل چیست و چگونه اسرائیل باید اداره شود و به نفع چه کسی،” او گفت. “این اختلافات بنیادی هستند، البته هستند، اما نمیتوانند نژادپرستی زیربنایی همه را پنهان کنند.
“آنان میخواهند دولتی تشکیل دهند که تنها صدای یهودیان را داشته باشد،” گفت Mauricio Lapchik، مدیر کمپین عبری برای لیست مشترک. “اگر تعداد این نتایج در کشور دیگری بود، در یک کشور دموکراتیک، فکر میکنم که دیوانهوار خواهد بود که فکر کنید که آنها نمیتوانند بگویند که با این اکثریت برنده شدهاند. اما تنها در اسرائیل، زیرا صدای عربها به عنوان صدای یهودیان شناخته نمیشود، نمیتوانیم درباره پیروزی صحبت کنیم.
By: Simon Speakman Cordall