مقامات اتحادیه اروپا پس از اعمال فشار دولت ترامپ برای آزادسازی ذخایر دیزل اضطراری خود به منظور کاهش قیمت‌های سر به فلک کشیده دیزل، یک تماس اضطراری برگزار کردند.
جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران و همچنین جنگ روسیه با اوکراین، باعث افزایش قیمت جهانی دیزل شده است که از نظر سیاسی برای ترامپ در داخل کشور آسیب‌زا است.
قیمت دیزل در ایالات متحده افزایش یافته و هفته گذشته به رکورد 6.53 دلار به ازای هر گالن رسیده است. طبق داده‌های کمیسیون اروپا، میانگین قیمت دیزل در اروپا نیز به بالاترین حد تاریخی 2.24 یورو به ازای هر لیتر (9.56 دلار به ازای هر گالن) رسیده است.
افزایش قیمت دیزل در ایالات متحده، دولت ترامپ و قانونگذاران جمهوری‌خواه را بر آن داشته است تا قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر، محدود کردن صادرات دیزل ایالات متحده را در نظر بگیرند.
آنچه ما می‌دانیم در ادامه آمده است.
فشار ایالات متحده بر اروپا چیست؟
هفته گذشته، ترامپ به اوکراین فشار آورد تا از حمله به تاسیسات دیزل روسیه در میان جنگ خودداری کند، جنگی که روسیه با حمله به اوکراین در فوریه 2022 آغاز کرد.
سپس، روز پنجشنبه این هفته، رئیس جمهور ایالات متحده به خبرنگاران گفت که دولت او «ممکن است» از کشورهای اروپایی بخواهد ذخایر دیزل خود را آزاد کنند، درست پس از اینکه اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، از اروپا خواست تا «فورا» ذخایر خود را فعال کند.
«همتایان اروپایی ما باید تسریع در اجرای تعهدات موجود خود و در دسترس قرار دادن فوری منابع اضافی برای رسیدگی به اختلالات مداوم را در دستور کار قرار دهند.» بسنت در یک پست رسانه‌های اجتماعی گفت.
یک مقام دولتی اتحادیه اروپا به رسانه آمریکایی Politico گفت که دولت ترامپ روز پنجشنبه پیشنهادی را به رهبران اتحادیه اروپا ارسال کرده و از آنها خواسته است تا 120 میلیون بشکه دیزل را در طول 180 روز از ذخایر استراتژیک ملی خود آزاد کنند.
ماروش شفتوویچ، رئیس تجارت اتحادیه اروپا به خبرنگاران پس از یک جلسه تجاری G-20 در ایالات متحده گفت که با جمیزون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده در مورد کمبود دیزل و افزایش قیمت‌ها صحبت کرده و تمایل اروپا به رویکرد هماهنگ برای کاهش قیمت‌ها را ابراز کرده است.
چرا ایالات متحده اروپا را برای دیزل تحت فشار قرار می‌دهد؟
این درخواست به دلیل افزایش قیمت دیزل در ایالات متحده در میان جنگ آن با ایران است که تقریباً صادرات انرژی از خلیج فارس را متوقف کرده است. در همین حال، جنگ روسیه و اوکراین نیز عرضه انرژی را مختل کرده است.
«ما در دیزل کمبود داریم زیرا صادرات دیزل از روسیه را از دست داده‌ایم ... برخی از صادرات دیزل از خاورمیانه، اگرچه در حال بازگرداندن آنها هستیم، و صادرات دیزل از چین را از دست داده‌ایم.» یک مقام کاخ سفید پنجشنبه به الجزیره گفت.
«بنابراین، این اختلالات زیادی است. اما پالایشگاه‌های آمریکایی با رکوردهای بالایی در حال کار هستند.» او افزود که اعلامیه‌های اروپا در مورد تامین منابع جدید نیز قیمت‌ها را کاهش می‌دهد.
ایمون درام، همکار مقیم در بنیاد مارشال آلمان در ایالات متحده، با تمرکز بر انرژی ایالات متحده و اروپا، گفت که دولت ایالات متحده احتمالاً معتقد است که اگر کشورهای اروپایی ذخایر خود را آزاد کنند، فشار بر قیمت‌های جهانی دیزل کاهش می‌یابد و در مقابل قیمت‌ها را در ایالات متحده قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای کاهش می‌دهد.
او افزود که پشت این موضوع، ناامیدی از اینکه فرانسه و آلمان زودتر برای آزادسازی ذخایر اقدام نکرده‌اند و تمایل به اینکه اروپا بار بیشتری از هزینه‌های جهانی جنگ با ایران را تحمل کند، وجود دارد.
«ما شاهد آخرین پیچش پیچ سیاست «تسلط انرژی» این دولت هستیم: این دولت با اهرم کردن وابستگی فزاینده اروپا به صادرات دیزل ایالات متحده، سعی می‌کند امتیازات پرهزینه را کسب کند.» او به الجزیره گفت.
«جایگزینی که تهدید می‌کند - ممنوعیت صادرات دیزل ایالات متحده - به اروپا آسیب می‌رساند اما پیامدهای اقتصادی و سیاسی مخربی نیز در داخل کشور خواهد داشت، اعتماد به تامین‌کنندگان ایالات متحده را تضعیف می‌کند و بازارهای انرژی داخلی را مخدوش می‌کند.» او افزود.
ذخایر دیزل اروپا در مقایسه با ذخایر دیزل ایالات متحده چگونه است؟
کشورهای اتحادیه اروپا، همراه با بریتانیا، حدود 52 میلیون تن نفت گاز و دیزل ذخیره دارند که 37.50 میلیون تن آن برای مواقع اضطراری رزرو شده است، طبق آمار ژوئن 2026 یوروستات. قوانین اتحادیه اروپا ایجاب می‌کند که کشورهای عضو ذخایر اضطراری نفت را حفظ کنند که حداقل 90 روز واردات خالص یا 61 روز مصرف داخلی را پوشش دهد، هر کدام بیشتر باشد.
آلمان با 5.6 میلیون تن بیشترین میزان ذخایر اضطراری را در اختیار دارد، پس از آن فرانسه با 8.2 میلیون تن، طبق داده‌های یوروستات.
ذخایر دیزل ایالات متحده، از طرف دیگر، تا 11 سپتامبر 2026 به پایین‌ترین حد تاریخی 107.9 میلیون بشکه رسیده است.
بریتانیا که الزامات مشابهی برای ذخایر اضطراری دیزل دارد، حدود 30 درصد از دیزل خود را از ایالات متحده دریافت می‌کند و ذخیره 42 روزه دارد.
وضعیت روابط ایالات متحده و اتحادیه اروپا چگونه است؟
روابط بین ایالات متحده و اتحادیه اروپا از زمان اعمال تعرفه‌های تجاری جدید توسط ترامپ بر بلوک 27 عضوی سال گذشته به عنوان بخشی از جنگ تجاری که بلافاصله پس از آغاز دوره دوم ریاست جمهوری خود در ژانویه 2025 آغاز کرد، متشنج بوده است.
اوضاع از سال گذشته بدتر شد، زمانی که ترامپ خواستار توافقی برای خرید گرینلند شد و از رد کردن گزینه استفاده از زور خودداری کرد. کشورهای اروپایی برای نشان دادن مخالفت خود در ماه ژانویه نیروهایی را به این جزیره اعزام کردند و ترامپ را بر آن داشت تا تهدید به تعرفه‌های بیشتر برای هر کشوری که در راه او مانع ایجاد کند، کند.
او از این موضع عقب‌نشینی کرد پس از مذاکرات با رهبر ناتو، مارک روت، و ماه گذشته، ایالات متحده یک توافق جدید با دانمارک و گرینلند اعلام کرد که به ایالات متحده اجازه می‌دهد پایگاه‌های جدیدی بسازد و بر سرمایه‌گذاری کشورهایی که آن را خصمانه می‌داند، حق وتو داشته باشد.
از آن زمان، روابط بیشتر رو به وخامت گذاشته است زیرا کشورهای اتحادیه اروپا از اجازه دادن به ایالات متحده برای استفاده از پایگاه‌های هوایی خود برای انجام حملات به ایران خودداری کرده‌اند و واشنگتن در حال بررسی گزینه‌های خارج کردن یک سوم نیروهای خود از اروپا است.
آخرین درخواست ترامپ از کشورهای اتحادیه اروپا برای آزادسازی ذخایر دیزل به این تنش‌ها افزوده است.
اروپا به درخواست‌های دیزل چگونه پاسخ داده است؟
روز پنجشنبه، پنج کشور اروپایی - فرانسه، آلمان، ایتالیا، ایرلند و بریتانیا - جلسه‌ای با کمیسیون اروپا برگزار کردند و توافق کردند که با «یک صدا» به ایالات متحده پاسخ دهند. واشنگتن قبلاً به طور جداگانه از این کشورها خواسته بود ذخایر اضطراری دیزل را آزاد کنند و گفته بود که اگر آنها آنها را آزاد نکنند، ممکن است با ممنوعیت صادرات دیزل ایالات متحده روبرو شوند.
روز جمعه، نیروی کاری انرژی اتحادیه اروپا متشکل از کمیسیون اروپا و 27 کشور اتحادیه اروپا دوباره برای بحث در مورد نحوه پاسخ به خواسته‌های واشنگتن تشکیل جلسه داد.
مقامات آگاه از این جلسه به خبرگزاری رویترز گفتند که رهبران اتحادیه اروپا پیشنهاد فرانسه را مورد بحث قرار دادند که طبق آن کشورهای اروپایی 50 میلیون بشکه دیزل و اعضای آژانس بین‌المللی انرژی 50 میلیون بشکه نفت خام آزاد کنند.
آیا اتحادیه اروپا در برابر خواسته‌های ایالات متحده تسلیم می‌شود؟
روز پنجشنبه، رئیس تجارت اتحادیه اروپا، شفتوویچ به خبرنگاران گفت که درک می‌کند «قصد و ترجیح قوی از سوی اروپا برای یک رویکرد هماهنگ و یافتن راه حل وجود دارد».
«ما علاقه زیادی داریم که با هم برای کاهش قیمت‌ها، چه دیزل و چه سایر محصولات عرضه نفت و گاز، همکاری کنیم.» او افزود.
یک مقام کاخ سفید به الجزیره گفت که در «بهترین منافع» اروپا است که با واشنگتن همکاری کند زیرا آنها «مسیرهای متعددی را برای افزایش عرضه محصولات تصفیه شده و کاهش هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان» دنبال می‌کنند.
فردریک اشنایدر، همکار ارشد غیر مقیم در شورای امور جهانی خاورمیانه، به الجزیره گفت که در حالی که اروپا در واقع ذخایر محصولی قابل توجهی دارد، «طرز درخواست ترامپی، هر درخواستی را به عنوان یک اولتیماتوم صادر می‌کند، توافق بین دولت‌های اروپایی را دشوارتر می‌کند».
«با توجه به اینکه واکنش اورسولا فون در لاین به جنگ تعرفه‌ای ترامپ با اتحادیه اروپا سال گذشته به عنوان تسلیم تلقی شد و با توجه به لحن قاطع‌تر اخیر اتحادیه اروپا، انتظار دارم اروپا از طریق یک آزادسازی هماهنگ با آژانس بین‌المللی انرژی که بتواند آن را به عنوان اقدام جمعی ارائه دهد، کمی عقب‌نشینی کند، بدون اینکه به نظر برسد در برابر واشنگتن تسلیم شده است.»
«در نتیجه، انتظار می‌رود که این آزادسازی به میزان 120 میلیون بشکه کمتر باشد. دولت‌های اروپایی علاقه زیادی به حفظ حاشیه سود خود دارند در حالی که هیچ پایانی برای بسته شدن تنگه هرمز در پیش نیست.» او افزود.
آیا ایالات متحده می‌تواند ذخایر دیزل را از جای دیگری تهیه کند؟
اشنایدر گفت که ایالات متحده از نظر مطلق کمبود دیزل ندارد.
«این یک صادرکننده خالص است که امسال حدود 1.5 میلیون بشکه در روز حمل می‌کند. مشکل این است که دیزل در یک بازار جهانی قیمت‌گذاری می‌شود، بنابراین کمبود در هر جایی قیمت‌های ایالات متحده را نیز افزایش می‌دهد.» او گفت.
«آزادسازی ذخایر اروپا به ایالات متحده کمک می‌کند با افزودن بشکه‌هایی به این استخر جهانی، نه با ورود به بنادر آمریکا، کمک کند.» او افزود.
او خاطرنشان کرد که تامین‌کنندگان جایگزین معمول نیز با ظرفیت پالایشی بخش عمده‌ای از خلیج فارس که در پشت تنگه هرمز قرار دارد و همچنین تحریم‌های ایالات متحده و اروپا و حملات اوکراین به پالایشگاه‌های آن محدود شده‌اند، در حال حاضر تحت فشار قرار دارند.
اشنایدر گفت که در چنین شرایطی، پالایشگاه‌های صادرکننده هند و مراکز آسیایی مانند سنگاپور و کره جنوبی نیز می‌توانند برخی از محموله‌های دیزل را تغییر دهند، اما فقط با قیمت بالاتر.
«در واقع منبع بزرگ و دست نخورده دیزلی در هیچ کجای وجود ندارد که به همین دلیل ذخایر به یک نقطه درگیری تبدیل شده است.» او افزود.
چرا قیمت‌های دیزل برای ترامپ نگران‌کننده است؟
افزایش قیمت دیزل منبع تنش برای دولت ترامپ و جمهوری‌خواهان بوده است که می‌ترسند این امر به آنها در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر هزینه شود.
«ترامپ از قیمت دیزل بالای 6 دلار می‌ترسد که افزایش 70 درصدی نسبت به قبل از شروع جنگ است. احتمالاً با پایین‌ترین سطح فصلی موجودی دیزل ایالات متحده از سال 1982 بدتر می‌شود. بنابراین اگر دیزل کافی تولید نشود زیرا جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران وجود دارد و ذخایر دیزل مصرف شده‌اند، تنها راه آوردن دیزل بیشتر به بازار ایالات متحده، کاهش صادرات است.» اشنایدر گفت.
او خاطرنشان کرد که دیزل و بنزین نیز نقش‌های مهمی در اقتصاد دارند و تفاوت‌هایی دارند.
«در حالی که بنزین خودروها را به حرکت در می‌آورد، دیزل همه چیز را از کامیون‌ها، قطارهای باری، کشتی‌ها، تراکتورها، دروگرها، ماشین‌آلات ساختمانی، تجهیزات معدنی و ژنراتورهای پشتیبان را به حرکت در می‌آورد. این بدان معناست که بنزین بیشتر توسط مصرف‌کنندگان استفاده می‌شود در حالی که دیزل بیشتر توسط تولیدکنندگان استفاده می‌شود، به این معنی که یک شوک قیمت دیزل مانند مالیات بر تولید و لجستیک پخش می‌شود، در حالی که قیمت‌های بالاتر بنزین مستقیماً بر مصرف‌کنندگان تأثیر می‌گذارد.» او افزود.
کشاورزان دو بار مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند زیرا قیمت‌های دیزل در حال افزایش است در حالی که قیمت کودها نیز افزایش یافته است که هر دو به دلیل بسته شدن تنگه هرمز افزایش یافته‌اند.
«بنابراین، قیمت بالاتر دیزل مانند مالیات بر تولید و لجستیک عمل می‌کند، در حالی که قیمت‌های بالاتر بنزین مانند مالیات مستقیم بر مصرف‌کنندگان عمل می‌کند. مانند قیمت‌های بالاتر بنزین، قیمت‌های بالاتر دیزل خطر رکود تورمی را افزایش می‌دهد، زیرا حاشیه سود در حمل و نقل و کشاورزی را کاهش می‌دهد، به این معنی که بانک‌های مرکزی در دوراهی بین کاهش نرخ‌ها (کمک به تولیدکنندگان) و افزایش نرخ‌ها (کاهش تورم) قرار دارند.» او افزود.
این موضوع چه تأثیری بر بازارهای جهانی دارد؟
در جلسه اضطراری روز جمعه، کشورهای اتحادیه اروپا توافق کردند که هرگونه آزادسازی بیشتر ذخایر دیزل باید شامل تعهد ایالات متحده برای جلوگیری از ممنوعیت یکجانبه صادرات دیزل باشد، طبق گزارش رویترز.
اما با توجه به اینکه دولت ترامپ هنوز در حال بررسی ممنوعیت صادرات دیزل ایالات متحده است، اشنایدر گفت که بازارهای هیدروکربن در معرض نوسانات بیشتری قرار دارند زیرا معامله‌گران اکنون باید ممنوعیت صادرات ایالات متحده را در قیمت‌گذاری خود لحاظ کنند که در واقع حدود یک سوم عرضه جهانی دیزل را حذف می‌کند.
«ممنوعیت قیمت‌های جهانی را افزایش می‌دهد، احتمالاً حتی در ایالات متحده، زیرا پالایشگاه‌های آمریکایی هنگامی که بازارهای صادراتی را از دست بدهند، تولید خود را کاهش می‌دهند.» او گفت.
او هشدار داد که یک خطر سیاسی بزرگتر نیز وجود دارد.
«سیستم ذخایر اضطراری از دهه 1970 کار کرده است زیرا کشورها ذخایر را با هم آزاد می‌کنند. اگر آنها در عوض وارد رقابت با یکدیگر شوند، اگر بزرگترین تولیدکننده شروع به استفاده از ممنوعیت‌های صادراتی به عنوان اهرم کند، دیگران به جای به اشتراک‌گذاری، ذخیره می‌کنند، به این معنی که هماهنگی و همکاری بین‌المللی آسیب می‌بیند و قربانیان، همانطور که همیشه، عمدتاً در جنوب جهانی خواهند بود.» او گفت.
«واردکنندگان فقیرتر در آفریقا، جنوب آسیا و آمریکای لاتین در مناقصه شکست می‌خورند.» او افزود.
«در زمانی که قیمت مواد غذایی و کود در سراسر جهان در حال افزایش است، درگیری بین متحدان بر سر سوخت خطر رنج بیشتر در کشورهای فقیرتر و همچنین رکود تورمی و اقتصادی جهانی را افزایش می‌دهد.»
نویسنده: پریانکا شانکار