وزیران دارایی و روسای بانک‌های مرکزی G20 در روز پنجشنبه در بانکوک، تایلند، در میان چشم‌انداز جهانی نامشخصی که توسط جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران شکل گرفته است، گرد هم می‌آیند.
این نشست‌ها همزمان با نشست‌های سالانه صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی برگزار می‌شود که از 12 تا 18 اکتبر در پایتخت تایلند برگزار می‌شود.
در اینجا برخی از جزئیات کلیدی مربوط به این نشست‌ها آمده است:
G20، IMF و بانک جهانی چه هستند؟
G20 یک مجمع اقتصادی متشکل از 19 اقتصاد بزرگ، از جمله ایالات متحده، چین، بریتانیا، استرالیا، برزیل، هند، ژاپن، اندونزی و عربستان سعودی، و همچنین اتحادیه اروپا و اتحادیه آفریقا است.
این گروه ریاست جمهوری سالانه دارد که در حال حاضر توسط ایالات متحده در اختیار است.
کشورهای G20 حدود 85 درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) جهانی و سه چهارم تجارت جهانی را تشکیل می‌دهند.
G20 در سال 1999 به عنوان یک مجمع برای وزیران دارایی و روسای بانک‌های مرکزی برای رسیدگی به نگرانی‌های اقتصادی مشترک در پی بحران مالی آسیا تأسیس شد و سپس به یک مجمع گسترده‌تر برای رهبران ملی تبدیل شد.
IMF، مستقر در واشنگتن دی سی، یک نهاد مالی بین‌المللی است که همکاری بین‌المللی در سیاست‌های پولی، تجارت و رشد اقتصادی را ترویج می‌کند.
عضویت آن شامل تقریباً تمام دولت‌های مستقل جهان، از جمله کره شمالی، کوبا، شهر واتیکان و موناکو است.
بانک جهانی، مستقر در واشنگتن دی سی، عمدتاً به عنوان ارائه‌دهنده وام‌ها و کمک‌های بلاعوض به کشورهای در حال توسعه عمل می‌کند. این بانک 189 کشور عضو دارد.
IMF و بانک جهانی در کنفرانس برتون وودز 1944 در ایالات متحده ایجاد شدند که توسط قدرت‌های متفقین برای تعیین چارچوب نظم مالی بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم برگزار شد.
چه کسانی در این نشست‌ها شرکت خواهند کرد؟
اکثر وزیران دارایی و روسای بانک‌های مرکزی G20 به همراه کریستالینا جورجیوا، مدیرعامل IMF و آجای بانگا، رئیس گروه بانک جهانی در بانکوک حضور خواهند داشت.
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، غیبت قابل توجهی در این نشست‌ها خواهد داشت، زیرا او مقام اقتصادی ارشد بزرگترین اقتصاد جهان و رئیس G20 است.
مقامات آمریکایی به "مشاغل داخلی" برای تصمیم بسنت برای عدم شرکت در این رویدادها اشاره کرده‌اند، که در آن واشنگتن توسط معاون وزیر فرانسیس بروکه و معاون امور بین‌الملل ارین براون نمایندگی می‌شود.
نشست G20، یکی از چندین نشست وزیران دارایی این گروه در طول سال، به شکل‌گیری دستور کار نشست رهبران در میامی، فلوریدا، که در 14 تا 15 دسامبر برگزار می‌شود، کمک خواهد کرد.
چه چیزی در دستور کار است؟
پیامدهای اقتصادی جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران انتظار می‌رود در بحث‌ها غالب شود.
حملات در سراسر خاورمیانه فعالیت‌های اقتصادی در منطقه را مختل کرده است، در حالی که اختلال در حمل و نقل در تنگه هرمز باعث افزایش قیمت انرژی در سراسر جهان شده است.
قیمت نفت خام برای بخش زیادی از هشت ماه گذشته از 100 دلار در هر بشکه فراتر رفته است و فشار بر بودجه‌های دولتی و خانوارها، به ویژه در منطقه خلیج فارس و سایر نقاط آسیا وارد می‌کند.
جیم چالمرز، خزانه‌دار استرالیا، در پیش از این نشست گفت که از این بحث‌ها برای خواستار پایان دادن به درگیری‌ها در خاورمیانه و بازگشایی تنگه هرمز "زیرا اقتصاد جهانی به شدت به آن نیاز دارد" استفاده خواهد کرد.
"جنگ در خاورمیانه تأثیر اقتصادی ویرانگری دارد و قیمت سوخت، تورم و نرخ بهره را در سراسر جهان افزایش می‌دهد،" چالمرز در بیانیه‌ای گفت.
سایر مواردی که احتمالاً در دستور کار قرار خواهند گرفت شامل افزایش سطح بدهی بسیاری از کشورها است که از 100 درصد تولید ناخالص داخلی در ایالات متحده، کانادا، ژاپن، ایتالیا و فرانسه فراتر رفته است.
جورجیوا در سخنرانی روز چهارشنبه هشدار داد که بدهی رو به افزایش تهدیدی برای اقتصاد جهانی است و هیچ "راه حل جادویی" وجود ندارد که به دولت‌ها اجازه دهد از افزایش مالیات یا کاهش هزینه‌ها اجتناب کنند.
اعضای G20 همچنین نگرانی‌های فردی خود را بر اساس اولویت‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی خود مطرح خواهند کرد.
ایالات متحده، برای مثال، بارها نگرانی خود را در مورد "عدم تعادل جهانی" ابراز کرده است، که به مدل صنعتی تحت کنترل دولت چین اشاره دارد که به صادرکنندگان چینی اجازه داده است تا بازارهای خارجی را با کالاهای ارزان قیمت پر کنند.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، مدت‌هاست ادعا کرده است که مازاد تجاری بزرگ چین، که در سپتامبر به 938 میلیارد دلار رسید، ثابت می‌کند که تجارت بین‌المللی به ضرر تولیدکنندگان آمریکایی است.
بسنت در بیانیه‌ای به IMF در روز چهارشنبه خواستار اقدام برای رسیدگی به توازن‌های تجاری نامتناسب شد.
"این به ویژه شامل تقویت تجزیه و تحلیل و تعامل در مورد نقش سیاست‌ها و رویه‌های غیربازاری و نرخ ارز در ایجاد عدم تعادل خارجی است،" بسنت گفت.
"سیاست‌گذاران در سراسر جهان در حال بحث‌های دشواری در مورد نحوه حفظ سیستم‌های مبتنی بر بازار در میان سیاست‌های تحریف‌کننده از سوی برخی اقتصادها هستند که رقابت را مخدوش کرده و به اشتغال آسیب می‌رساند."
با این حال، تفرقه و منافع متضاد چشم‌انداز هماهنگی را مبهم می‌کند.
در آخرین نشست وزیران دارایی G20 در اَشویل، کارولینای شمالی، ایالات متحده، که در 31 اوت و 1 سپتامبر برگزار شد، کشورها نتوانستند بیانیه مشترکی صادر کنند زیرا چین با عباراتی مربوط به تجارت مخالفت کرد.
نویسنده: جان پاور