مجله WIRED اولین نشریهای بود که Theranos و بنیانگذار میلیاردر جذاب آن، الیزابت هولمز را پوشش داد. حتی در آن زمان هم نشانههای هشداردهندهای وجود داشت.
در سال 2013، من یک مقاله در مورد Theranos نوشتم که در آن هولمز به عنوان یک نوآور معرفی شده بود که قصد دارد با یک دستگاه کوچک خونگیری، آزمایش خون را متحول کند. او به من گفت که دستگاه او میتواند با یک قطره خون، صدها آزمایش را انجام دهد. این ادعا بسیار هیجانانگیز بود، اما من متوجه شدم که هولمز از ارائه جزئیات فنی در مورد دستگاه خود خودداری میکند.
من در مقاله خود به این موضوع اشاره کردم، اما در نهایت تصمیم گرفتم که به هولمز فرصت دهم تا ثابت کند که دستگاه او کار میکند. من فکر میکردم که اگر او بتواند این کار را انجام دهد، میتواند صنعت مراقبتهای بهداشتی را متحول کند.
متاسفانه، هولمز نتوانست این کار را انجام دهد. در سال 2015، تحقیقات نشان داد که Theranos از دستگاههای آزمایشگاهی تجاری برای انجام آزمایشهای خون استفاده میکرد و نتایج نادرستی را به بیماران ارائه میداد. هولمز به تقلب متهم شد و در نهایت به جرم تقلب محکوم شد.
من از اینکه فریب خوردهام احساس شرمندگی میکنم. من باید بیشتر تحقیق میکردم و سوالات سختتری میپرسیدم. من باید به نشانههای هشداردهنده توجه میکردم.
داستان Theranos یک درس مهم است. این داستان نشان میدهد که حتی باهوشترین افراد هم میتوانند فریب بخورند. این داستان همچنین نشان میدهد که مهم است که همیشه شک داشته باشیم و سوال بپرسیم.